ကျူကျူဖန်း - Chapter - 31 ကြိတ်ဆုံကျောက်
Chapter – 31 ကြိတ်ဆုံကျောက်
ကျောက်ဟိုင် တစ်ချက်တွေးလိုက်တာနဲ့ နေရာလပ်ဒေသထဲ ရောက်သည်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူနဲ့အတူ ဘယ်သူ့ကိုမှ ခေါ်မလာခဲ့ပေ။ မယ်ရင်းန့မာဂ့်တို့ကို နေရာလပ်ဒေသထဲ ခေါ်ပြခဲ့တာကလည်း ဘူတကလန်ကို သူတို့ကူညီဖို့အတွက် စိတ်ချထားချင်လို့ဖြစ်သည်။
သူတို့သာ နေရာလပ်ဒေသအကြောင်း သိထားရင် အနာဂတ်အတွက် ပိုပြီး ယုံကြည်မှုရှိလာကြပေလိမ့်မည်။ အနက်ရောက်မြေက သူတို့ကို ကပ်ဘေးအမျိုးမျိုးကို တစ်ခုပြီးတစ်ခုကျရောက်စေနိုင်ပေမယ့် သူတို့သာယုံကြည်မှုမရှိတော့ရင် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။
နေ၇ာလပ်ဒေသထဲရောက်တော့ ကျောက်ဟိုင်က မုန်လာဥ သုံးကွာတားလောက်ကို ရောင်းလိုက်သည်။ ဒီပမာဏက ရွှေဒင်္ဂါး ငါးထောင်ရသည်။ ထိုပိုက်ဆံတွေနဲ့ သူ့နဂိုပိုင်ထားနဲ့ပေါင်းလိုက်ရင်တော့ ရွှေဒင်္ဂါး ငါးထောင့်ငါးဆယ်ရပြီပေ။ သူ နောက်ထပ်မုန်လာစေ့တွေ၀ယ်လိုက်သည်။ နောက် မုန်လာဥဖြူတွေ ထပ်စိုက်၏။
မုန်လာဥဖြူတွေ ရောင်းတာက ငွေမြန်မြန်ရစေနိုင်ပေမယ့်လည်း သူကတော့ ဂရင်းပြန်လာတာကိုစောင့်ဖို့သာဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ဂရင်းကို အပင်တွေနဲ့ပက်သတ်တဲ့ စာအုပ်တွေ၀ယ်ခိုင်းမည်။ သူစာဖတ်ပြီးတော့မှသာ ဘယ်ဟာက ပိုပြီးအသုံး၀င်တယ်၊ ငွေမြန်မြန်ပေါ်နိုင်တယ်စသဖြင့် သိပြီး အကျိုးရှိတဲ့အပင်တွေကို စိုက်လာနိုင်ပေမည်။
နောက်တစ်နေ့မှာလည်း မုန်လာဥဖြူ တစ်သုတ်ရင့်မှည့်သည်။ ဂရင်းကို မုန်လာဥဖြူကတ်တီရှစ်သောင်းလို့သာ ပြောထားတာဆိုတော့ အခုတစ်သုတ်ရဲ့သုံးကွာတားလောက်ကို ကျောက်ဟိုင်ရောင်းလိုက်သည်။ အခုလက်၇ှိ သူ့မှာ ဂရင်းကိုပြောထားတဲ့ပမာဏအတွက် လုံလောက်တာထက်ပင် ပိုနေသေးသည်ပေ။
မုန်လာဥဖြူကိုရောင်းတာက ရွှေဒင်္ဂါး ငါးထောင်ရပေမယ့် အဲ့ဒိပမာဏက မလောက်ငသေးလေဘူး။ ကျောက်ဟိုင် ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ရဲ့အဆင့်က နိမ့်နေသေးသည်။ သူ စျေးကြီးတဲ့ မျိုးစေ့တွေ ၀ယ်ချင်နေရင်တောင် မတတ်နိုင်ပေ။ သူ့အဆင့်က နိမ့်နေသေးတာမို့လို့ စျေးကြီးတဲ့မျိုးစေ့တွေ ၀ယ်မစိုက်နိုင်သေးပေ။
နေရာလပ်ဒေသက ထွက်လိုက်တာနဲ့ ကျောက်ဟိုင် အိပ်မောကျသွားတော့သည်။
နောက်တစ်နေ့နံနက်မှာတော့ မုန်လာဥဖြူတွေရင့်မှည့်တယ်ဆိုတဲ့ စကားနဲ့ ကျောက်ဟိုင်နိုးလာသည်။ မုန်လာဥဖြူတင်မဟုတ် ပြောင်းဖူးတွေလည်း ရင့်မှည့်တော့ပေမည်။
မုန်လာဥဖြူတွေ ၇ိတ်သိမ်းပြီး နောက်ထပ်မျိုးစေ့တွေ ထပ်၀ယ်လိုက်သည်။ ပြောင်းဖူးက ရင့်မှည့်ဖို့ နည်းနည်းတာလိုတော့တာဆိုတော့ ကျောက်ဟိုင် မျက်နှာသစ်ရင်း စောင့်နေလိုက်သည်။
ကြီးမားလှတဲ့ ပြောင်းဖူးခင်းကိုကြည့်ရင်း ကျောက်ဟိုင်အတွေးတွေက လွှတ်ထွက်နေသည်။ သူ့မွေးရပ်မြေမှာဆိုရင် ပြောင်းဖူးခင်းတွေပေါသည်။ သူသွားလည်တိုင်း လက်ဆောင်တွေပေးတတ်သည်။ ပြောင်းဖူးကို အဓိက အစားအစာအဖြစ်သူလည်း မကြာခဏစားတတ်သည်။
မွေးရပ်မြေကို သူသွားလည်ရင် ပြောင်းဖူးပန်ကိတ်ကို လုပ်ကျွေးတတ်သည်။ ပြောင်းဖူးပန်ကိတ်ကို အရသာရှိတဲ့ စွပ်ပြုတ်၊ ကြွပ်ဆတ်တဲ့ ထမင်းနဲ့တွဲစားရင် အရမ်းကိုစားကောင်းသည်။ ပေါင်မုန့်အသားကိုကိုက်လိုက်တာနဲ့ မွှေးရနံ့က နှာခေါင်းထဲ ထောင်းခနဲ၀င်လာပြီး အရသာက စားချင်စိတ်တွေကို တရစပ်လှုံ့ဆော်သည်။
ဒီအတွေးတွေ ၀င်လာတာနဲ့ ကျောက်ဟိုင် သားရည်ကျချင်လာသည်။
သူပြုံးကာ တံတွေးမြိုချပြီး အတွေးထပ်ဖြန့်ကျက်သည်။
ပြောင်းဖူးပန်ကိတ်ကို သူကြိုက်ပေမယ့် လုပ်စားဖို့အတွက်က ဒိခေတ်မှာ ကြိတ်စက်တွေမ၇ှိပေ။
ထိုအချိန်တွင် ပြောင်းဖူးတွေရင့်မှည့်ပြီဆိုတဲ့ စက်သံက ထွက်လာတော့ ရိတ်သိမ်းပြီး နောက်ထပ်နှစ်ဧက စိုက်လိုက်သည်။
ကျောက်ဟိုင်အတွေးထဲ အကြောင်းအရာတစ်ခုက ပေါ်လာသည်။ ကြိတ်စက်တွေ မပေါ်ခင်ကလည်း လူတွေ ပြောင်းဖူးပန်ကိတ်လုပ်စားကြတာပဲလေ။ အဲ့ဒိတုန်းက သူတို့ဘာကိုသုံးခဲ့ကြတာလဲ။
ကျောက်ဟိုင် နေရာလပ်ဒေသထဲ ဟိုလျှောက်လိုက်၊ ဒီလျှောက်လိုက်လုပ်ကာ နှဖူးပွတ်၇င်း စဉ်းစားနေသည်။ အရင်က လူတွေ ကြိတ်ဖို့အတွက် ဘာကိုသုံး…
ရုတ်တရက် ကျောက်ဟိုင် သူတီဗွီထဲ မြင်ခဲ့ဖူးတာကိုသတိရလိုက်သည်။
ကြိတ်စုံကျောက်..
သူ ရွာဘက်ကိုသွားတုန်းက ကြိတ်စုံကျောက်တစ်ခုကို တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ အပေါ်ဘက်မှာ ဆန်သို့မဟုတ် ပြောင်းဖူးကိုထည့်ပြီး လှည့်လိုက်ရင် ကြိတ်ချေပြီးသား ထွက်လာ၏။
ဟုတ်ပြီ ကြိတ်စုံကျောက်ပဲ။ ဒါကိုလုပ်ဖို့အတွက် ကျောက်တုံးနည်းနည်းနဲ့သစ်သားပဲလိုတယ်။
မိုင်းတွင်းတွေကနေ ကျောက်တုံးတွေ သိပ်တူးလို့မရတော့ဘူးဆိုပေမယ့် ကြိတ်စုံကျောက်အတွက် လိုအပ်တဲ့ပမာဏကတော့ အဆင်ပြေသည်ပေ။
နေရာလပ်ဒေသကနေ ကျောက်ဟိုင်ထွက်လာတော့ အပြင်က ကောင်းကင်က လင်းနေပေပြီ။ ဒီအချိန်ဆို မာဂ့်နိုးနေလောက်ပြီ။ သူ တံခါးဖွင့်ပြီး အထဲက ထွက်လိုက်သည်။
မာဂ့်နဲ့ ဒေစီတို့တွေ ကြေးနီရောင်ဘေစင်နှစ်ခုကို သူ့အခန်းဆီသယ်လာတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ကျောက်ဟိုင်ကိုလည်း တွေကရော မာဂ့်အံံ့သြသွားသည်။
“ သခင် ဘယ်လိုထွက်လာတာလဲ မျက်နှာသစ်ပြီးသွားပြီလား”
“ ကျွန်တော် စောစောနိုးနေတာ ၊ အင်းဒါပေါ့ သစ်ပြီးပြီပေါ့။ ဒေစီ မင်းအကိုရော ဘယ်လိုနေလဲ”
မာဂ့်နောက်မှာ ရပ်နေတဲ့ဒေစီက
“ ဟုတ်ကဲ့သခင် အကိုသက်သာသွားပါပြီ။ သခင့်ကိုတွေ့ဖို့ အပြင်မှာစောင့်နေပါတယ်”
“ အပြင်မှာ စကားပြောလို့ကောင်းတာမှမဟုတ်တာ သွား အန်းကိုခေါ်ပြီး ဧည့်ခန်းကိုလာခဲ့”
ကျောက်ဟိုင်က ပြောပြီးတာနဲ့ ထွက်သွားတာမို့လို့ မာဂ့်နောက်ကနေ လိုက်သွားလိုက်သည်။ ဒေစီကတော့ အပြင်ကိုထွက်ပြီး အန်းကိုသွားခေါ်သည်။
ရဲတိုက်တစ်ခုထဲမှာပဲ နေကြတာဆိုပေမယ့် ဒေစီနဲ့အန်းတို့လို အလုပ်သမားတွေကတော့ ရဲတိုက်နောက်ဘက်က အဆောက်အဦးလေးမှာ နေရတာဖြစ်သည်။ သူတို့က သာမန်လူတွေဖြစ်သွားပြီဆိုပေမယ့် မာဂ့်လိုမျိုးအဆင့်ကိုတော့ မယှဉ်နိုင်ပေ။
အန်းကို ဒေစီသွားခေါ်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲကို၀င်လာသည်။ အန်းက ပိန်ပါးကာ တောင့်တင်းတဲ့ကိုယ်ရှိသည်။ သူက ခေါင်းငိုက်စိုက်ချထားပြီး ကျောက်ဟိုင်ကို မကြည့်ရဲပေ။
ဒေစီ ကျောက်ဟိုင်ရှေ့နားကိုလျှောက်လာပြီး
“ သခင် ကျွန်မ အန်းကိုခေါ်လာပါပြီ”
ကျောက်ဟိုင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
“ သူ့ကို ဒီနားခေါ်လာလိုက်ပါ ။ သူ့ကို မေးချင်တာရှိတယ်”
ဒေစီ အန်းကိုခေါ်လိုက်တော့ အန်းက ကျောက်ဟိုင်အနားကိုရောက်လာသည်။ သူက ချက်ချင်းပဲ ဒူးထောက်ထိုင်ချပြီး ဦးညွှတ်ကာ
“ သခင့်ကို အန်းက နှုတ်ဆတ်ပါတယ်။ သခင့်ရဲ့ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်မျာ”
ဒေစီက အန်းကိုအကုန်ပြောထားပြီးလောက်ပေမယ့်လည်း အန်းကတော့ ဒူးထောက်ပြီး တရိုတသေပြုမူဆဲပင်။
“ အန်းထပါ မင်းက ဘူတကလန်ရဲ့အဖွဲ့၀င်တစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီ။ ဒူးထောင်နေဖို့မလိုဘူး”
“ ဟုတ်ကဲ့သခင်”
အန်း ဒူးထောက်ရာက ထလိုက်ပေမယ့် ခါးကိုင်းထားပြီး ကျောက်ဟိုင်ကိုမကြည့်ရဲဘဲ ခေါင်းငုံ့ထားဆဲပင်။
ကျောက်ဟိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဒီလူတွေကို သူဘာများပြောရမလဲ….. အစေခံတစ်ယောက်လိုပြုမူဖို့မလိုကြောင်း သူပြောထားပေမယ့် ဒီလူတွေကတော့ အဲ့အတိုင်းပြုမူနေဆဲပင်။
“မင်းတို့ကို ဘူတကလန်ရဲ့အစိတ်အပိုင်းတွေလို ငါမပြောထားဘူးလား။ အခြားလူတွေ၇ှ့ရောက်ရင်လည်း အခုလိုမျိုး ဒူးထောက်ပြီး ခေါင်းငုံ့နေရင်တော့ မင်းတို့က ငါ့ဘူုတကလနကို သိက္ခာချသလိုဖြစ်သွားပြီ”
ကျောက်ဟိုင်ဒေါသထွက်မှန်းလည်းသိရော ဒေစီနဲ့အန်းတို့ ဒူးထောက်လိုက်ကြကာ
“ သခင် ကျွန်မတို့ကို အပြစ်ပေးပါ၊ ကျွန်တော်တို့ကို အပြစ်ပေးပါ” လို့ တောင်းပန်ကြသည်ပေ။
ကျောက်ဟိုင် သက်ပြင်းသာချမိတော့သည်။
သူ လက်မြှောက်လိုက်ရတော့မလို…
“ ကဲပါ ထကြတော့။ အန်းဒီနားကိုလာပါဦး ကျွန်တော်မေးချင်တာရှိတယ်”
“ ဟုတ်ကဲ့သခင်”
အန်းက ခေါင်းနည်းနည်းမော့ထားပေမယ့် ကျောက်ဟိုင်ကိုမကြည့်ရဲသေး၊ ခါးကိုလည်းမတ်ထားပေမယ့် တောင့်တောင့်ကြီးဖြစ်နေပေသည်။
“ အန်း မင်း ပန်းရံလုပ်တတ်လား”
အန်း ချက်ချင်းခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကာ
“ဟုတ်ကဲ့သခင် ။ ကျွန်တော့်အဖေက ပန်းရံဆရာပါ။ ကျွန်တော်အဖေ့ဆီက နည်းနည်းတော့ သင်ထားဖူးပါတယ် ကျွန်တော်က ဆရာအဆင့်တော့မဟုတ်ပေမယ့် နည်းနည်းပါးပါးတော့ ဆောက်နိုင်ပါတယ်”
“ ကောင်းပြီ ဒါဆို ကျွန်တော် ပုံကြမ်းတစ်ခုပေးမယ်။ အဲ့ဒါကိုကြည့်ပြီး လုပ်နိုင်မလုပ်နိုင်ပြောပါ။ လုပ်နိုင်ရင်တော့ အစေခံတွေကိုခေါ်ပြီး မိုင်းတွင်းတွေဆီသွားပြီး ကျောက်တုံးတွေယူပြီးဆောက်ပါ”
အန်းရင်ထဲတင်းကျပ်သွားရသည်။ဒါပေမယ့် ချက်ချင်းကုန်းလိုက်ပြီး
“ ဟုတ်ကဲ့ သခင်”
***