ကျူကျူဖန်း - Chapter - 33 စိတ်အနှောင့်အယှက်
Chapter – 33 စိတ်အနှောင့်အယှက်
အမျိုးသမီးတွေက အလုပ်လုပ်နေတဲ့အချိန်မှာတောင် မျက်နှာတွေပြုံးနေကြသည်။ သူတို့ရဲ့ဘ၀က မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ပြည့်နေတဲ့အခါ ရှင်သန်ဖို့အတွက် အားအင်တွေရလာရသလို ရှေ့ရေးအတွက်လည်း တွေးဆလာတတ်ပေသည်။
ကျောက်ဟိုင်မျက်နှာမှာ အပြုံးပင်ပေါ်လာသည်။
တချို့အစေခံတွေက ပြောင်းဖူးရိုးတွေသယ်လာသည်။ ကျောက်ဟိုင် အစေခံတွေကို ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်မထားတော့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအစေခံတွေက ဘူတကလန်ရဲ့တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားတော့ သူတို့ရဲ့အနာဂတ်က ဘူတကလန်နဲ့လုံး၀ပက်သတ်နေပြီလို့ပြောလို့ရသည်။ ဒါကြောင့် သူတို့ကိုထူးပြီး ဖုံးကွယ်ထားဖို့လည်းမလိုတော့ချေ။
အခုဆိုရင် အစေခံတွေက ကျောက်ဟိုင်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့စွမ်းအားကို သိနေခဲ့ပြီမို့ ပြောင်းဖူးရိုးတွေကို ရုတ်တရက်ရောက်လာတာကိုလည်း သိပ်ပြီးထူးခြားတယ်လို့ မထင်မိတော့ချေ။
အမျိုးသမီးအစေခံတွေ ပြောင်းဖူးရိုးတွေ၊အရွက်တွေသယ်လာတာမြင်တော့ ကျောက်ဟိုင်က
“ ပြောင်းဖူးရိုးတွေကို အိပ်တဲ့အခါ အောက်မှာခင်းအိပ်လို့ရတယ်။ အရွက်တွေကိုလည်း ခင်းအိပ်လို့ရတယ်။ သူတို့ကို မီးလှုံဖို့ သုံးလို့လည်းရတယ်။ လောလာဆယ်တော့ စိုနေလိမ့်မယ်။ သူတို့ကို အရင်နေလှန်းပြီး အခြောက်ခံလိုက်ပါဦး”
ကျောက်ဟိုင်စကားကိုကြားတော့ အစေခံတွေက ဒူးထောက်ဖို့ကို အလျှင်စလိုမလုပ်ကြပေ။ ကြည့်ရတာ မာဂ့်ပြောလိုက်တာကြောင့်တော့မဖြစ်နိုင်။
မာဂ့်ကလည်း ဘူတကလန်ကို အလုပ်အကျွေးပြုရတဲ့သူပဲဆိုပေမယ့် သူမရဲ့အဆင့်က မြင့်တာမို့ အခုလိုဘူတကလန် အရေးနိမ့်နေချိန်မှာတောင် အစေခံအနည်းငယ်လောက်ကပဲ မာဂ့်ကိုမျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်ရဲကြပေသည်။
သူတို့အခုလို ပေါ့ပါးနေသည်မှာ ဒေစီ့ကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒေစီက နှစ်နှစ်ကျော်ကျော်အစေခံဖြစ်လာခဲ့သည်။ အခုသာမန်လူအဆင့်ကိုရောက်ပြီး ကိုယ်ပိုင်အခန်းတွေ ရထားပေမယ့် ဒေစီက အစေခံတွေနဲ့ ရယ်ရယ်မောမော စကားပြောနေတုန်းပင်။ ဒါကြောင့် သူမတို့က ဒေစီနဲ့ဆိုရင် သက်တောင့်သက်သာရှိနေခြင်းပင်။
အစေခံတွေဆိုတာက နယ်မြေအတွင်းမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာရှိသည်။ တချို့အထက်တန်းစားသခင်တွေဆိုရင် အစေခံတွေကို ခွေးတွေလောက်တောင် အလေးမထားပေ။ သူတို့က တော်၀င်ခွေးတစ်ကောင်သေတာကို အစေခံတစ်ရာသေတာထက် ပို၀မ်းနည်းကြပေသည်။ ဒါကိုကြည့်ရုံနဲ့ အစေခံတွေရဲ့အဆင့် ဘယ်လောက်တောင် နိမ့်ကျတယ်ဆိုတာကိုသိနိုင်သည်။
ဒါကဘာကြောင့်လဲဆိုရင် အစေခံတွေက အထက်တန်းလွှာတွေနဲ့ ပက်သတ်ဆက်နွယ်မှုမရှိတဲ့အပြင် သူတို့နဲ့လည်း ဘာမှမတော်စပ်ကြတာမို့ဖြစ်လေသည်။ သူတို့အနေနဲ့ အထက်တန်းလွှာတွေက မျှော်မှန်းမရနိုင်တဲ့အဆင့်မှာရှိသည်။
ဒေစီရဲ့အဆင့်က ထူးဆန်းသည်။ သူမကလည်း အစေခံတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ရာက အခုဆိုရင် သာမန်လူတစ်ယောက် ပြန်ဖြစ်သွားပြီ။ ဒါပေမယ့် အစေခံတွေနဲ့စကားပြောနေဆဲမို့ အစေခံတွေကလည်း ဒေစီ့ဆီကနေ ကျောက်ဟိုင်အကြောင်းကို မေးမြန်းကြသည်။ ဒေစီကလည်း ကျောက်ဟိုင်အကြောင်းကို ပြန်ပြောပြထားတာမို့ ကျောက်ဟိုင်က သူ့ရှေ့မှာ လူတွေဒူးထောက်တာမကြိုက်တဲ့အကြောင်း သိကြပေသည်။ ဒါကြောင့်ပါပဲ သူတို့က နည်းနည်းကျွမ်း၀င်လာကာ ကျောက်ဟိုင်မကြိုက်တာကိုလုပ်ဖို့ မကြိုးစားကြတော့ပေ။
ကျောက်ဟိုင်ကတော့ဒါတွေသိပ်ဂရုမစိုက်ချေ။ သူက ခေတ်သစ်က လာတာမို့ လူတွေသူ့ေ၇ှ့ဒူးထောက်တာကို အသားမကျပေ။ အခုလို အစေခံတွေက နားလည်သွားရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့။
မယ်ရင်းနဲ့ကျောက်လည်းမာဂ့်နဲ့စကားနည်းနည်းပြောလိုက်သည်။ ကျောက်ဟိုင်က မြေကွက်လပ်ဘေးက နေရာကိုသွားပြီး နေရာလပ်ဒေသက ကျောက်တုံးကိုထုတ်လိုက်သည်။
ကျောက်တုံးကိုထုတ်ပြီးတော့ ကျောက်ဟိုင် အစေခံတွေမြက်ရက်နေတာကိုကြည့်လိုက်သည်။ အစေခံတွေက အခုဆိုရင် မြက်ရက်နှုန်းအတော်မြန်လာပေပြီ။
ကျောက်ဟိုင် သူတို့ကိုကြည့်ရင်း တစ်ခုကိုသတိရသွားသည်။ အရင်ကသူတီဗွီထဲကြည့်ဖူးသည်။ လူတစ်ယောက်က မြက်လှေစီးပြီး ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာထဲ ရွက်လွင့်ခဲ့သည်တဲ့။ အောင်မြင်သွားလား မအောင်မြင်သွားလားတော့မသိပေမယ့် လှေကို မြက်ခြောက်နဲ့လုပ်ထားတာတော့သေချာသည်။
ကျောက်ဟိုင် ၀မ်းသာပြီး ခုန်ပေါက်နေတော့ အနောက်မှာရပ်နေတဲ့ မယ်ရင်း မျက်လုံးပြူးသွားသည်။
“ သခင်လေး နေကောင်းရဲ့လား”
ကျောက်ဟိုင်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ မယ်ရင်း သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေတာတွေ့ရသည်။ သူအခြားဘက်တွေလှည့်ကြည့်လိုက်တော့လည်း အားလုံးက သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေတာကိုတွေ့ရသည်။ကျောက်ဟိုင် ရှက်သွားပြီး
“ အဘွားမယ်ရင်း၊ အဘွားနဲ့ မာဂ့်နဲ့ဒေစီတို့ ကျွန်တော်နဲ့ ဧည့်ခန်းထဲလိုက်ခဲ့ပါဦး။ ကျွန်တော်နည်းနည်း ဆွေးနွေးစရာရှိတယ်”
ပြောပြီး ကျောက်ဟိုင်ရှေ့က ထွက်သွားတော့ မယ်ရင်းလည်း ကျောက်ဟိုင်ပြောတာ သတင်းကောင်းဖြစ်မယ်လို့တွေးပြီး မာဂ့်တို့ကိုခေါ်ကာ နောက်ကလိုက်သွားလေသည်။
ကျောက်ဟိုင်ဧည့်ခန်းထဲရောက်တော့ ခေါက်တုန့်ခေါက်ပြန်လမ်းလျှောက်ရင်း အကျင့်အတိုင်းနှဖူးပွတ်နေလေသည်။
အခြားလူတွေ၀င်လာတာမြင်တော့ ကျောက်ဟိုင် ပြုံးပြီး
“ အားလုံးပဲထိုင်ကြပါ ကျွန်တော် ဆွေးနွေးချင်တာ၇ှိတယ်”
သူပြောလိုက်ပေမယ့် ဘယ်သူမှအရင်မထိုင်ရဲတာမို့ ကျောက်ဟိုင်ပဲ အရင်၀င်ထိုင်လိုက်သည်။ သူပြုံးပြီးလက်ပြကာ
“ကဲ ထိုင်ကြပါ။ ထိုင်ကြပါ”
အားလုံး၀င်ထိုင်ကြတဲ့တိုင်အောင် ကျောတွေက မတ်နေကြသည်။ ဒေစီဆိုရင် ခေါင်းပါငုံ့ထား၏။
သူတို့ကိုကြည့်ရင်း ကျောက်ဟိုင်ပြောလိုက်သည်။
“ ကျွန်တော် အတွေးတစ်ခုကိုရုတ်တရက် ရလာလို့။ အဘွားမယ်ရင်း ကျွန်တော်တို့ ချိုင့်ဝှမ်းကိုသွားဖို့ လှေလုပ်ဖို့လိုနေတာမဟုတ်လား။ ကျွန်တော်တို့မှာ ပစ္စည်းတွေမလုံလောက်လို့ လှေမဆောက်ရသေးဘူးလေ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်မြက်ခြောက်ပုံကြီးကိုလည်းမြင်ရော အတွေးတစ်ခုရသွားတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မြက်ခြောက်နဲ့လှေဆောက်ကြည့်ကြရင်ရော”
အားလုံး သူ့ကိုကြည့်လာကြသည်ပေ။ ဒေစီတောင်မှ သူ့ကိုကြည့်လာ၏။
မယ်ရင်းကတော ဇဝေဇဝါပင်
“ သခင်လေး မြက်ခြောက်နဲ့လုပ်လို့ရပါ့မလား”
ကျောက်ဟိုင် သူတို့သုံးယောက်ကိုကြည့်ပြီး
“ ၇တာပေါ့။ မြက်ခြောက်များများပဲလိုတာ။မြက်ခြောက်တွေကို မာအောက်ကြိုးနဲ့ပူးချည်ပြီး ကြိုးစားကြည့်လိုက်ရင်ရပြီ။ မာဂ့်နဲ့ဒေစီက အစေခံတွေကိုခေါ်ပြီး လုပ်ကြည့်လိုက်ပါ။ အဆင်မပြေသေးရင် ခဏခဏထပ်လုပ်ရလည်း ကိစ္စမရှိဘူး”
ကျောက်ဟိုင်ရဲ့ယုံကြည်ချက်၇ှိနေတဲ့ပုံကိုမြင်တော့ တကယ်လို့ အဆင်မပြေရင်တောင် မသကာ မြက်ခြောက်နဲ့ကြိုးတွေပဲ ဆုံးရှုံးမှာမို့ လိုက်လျောဖို့ မယ်ရင်းတွေးလိုက်သည်။
ကျောက်ဟိုင်မတ်တပ်ထလိုက်ပြီး
“ မာဂ့် စာကြည့်ခန်းထဲ လိုက်ခဲ့ဦး။ ကျွန်တော် ပုံကြမ်းဆွဲပြမယ်”
မာဂ့်လည်း အပေါ်ထပ်တက်သွားတဲ့ ကျောက်ဟိုင်နောက်ကိုလိုက်သွားသည်။
ကျောက်ဟိုင်ဆွဲပေးတဲ့ပုံက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင်။ ရှေ့ပိုင်းက မြင့်ပြီး နောက်ပိုင်းကပြားသည်။ အလယ်ပိုင်းမှာတော့ မာကျောအောင်ကြိုးနဲ့ချည်ထားပြီး ခပ်ထူထူဖြစ်သည်။
မာဂ့်ကို စာရွက်ပေးလိုက်ရင်း
“ ဒါ နမူနာပုံပဲ။ အဆင်မပြေရင် ခဏခဏကြိုးစားကြည့်လို့ရတယ်”
လို့ ကျောက်ဟိုင်မှာလိုက်သေးသည်။
မာဂ့်လည်း ထွက်သွားတော့ ကျောက်ဟိုင် ဘာလုပ်နေရမလဲမသိတော့ချေ။ ရုတ်တရက် သူ့မျက်လုံးက စာအုပ်တွေဘက်ရောက်သွားသည်။
အေဒင်က အပျော်အပါးမက်ပေမယ့် အထက်တန်းလွှာတစ်ယောက်မို့ စာတော့ဖတ်တတ်သည်။
စာအုပ်တွေက စစ်ပွဲပက်သတ်တာတွေ၊ သမိုင်းအကြောင်းတွေနဲ့ စစ်သည်တော်တွေ၊ မှော်ပညာသည်တွေအကြောင်းတွေဖြစ်သည်။
ကျောက်ဟိုင်ပထမဆုံးကောက်လိုက်တဲ့စာအုပ်က သမိုင်းစာအုပ်ဖြစ်သည်။သို့ပေမယ့် အထဲတွင် bibleလို ရေးထားပြီး အိပ်ယာ၀င်ပုံပြင်လိုလိုထင်ရသည်။ သူ နှစ်မျက်နှာလောက်ဖတ်ပြီးတာနဲ့ ခေါင်းတွေမူးလာတာမို့ စာအုပ်ကိုပစ်ထုတ်လိုက်သည်။
နောက်တစ်အုပ်ကိုတော့ အနားမှာရှိတဲ့ ခရီးသွားဒိုင်ယာရီလိုလို စာအုပ်ကိုဆွဲ ယူလိုက်သည်။ အထဲတွင် ယဉ်ကျေးမှုတွေနဲ့ ကုန်းမြေကြီးအတွင်းက ဒဏ္ဍာ၇ီတွေအကြောင်းရေးထားတော့ ကျောက်ဟိုင်စိတ်၀င်စားတာမို့ သေချာဖတ်နေလိုက်သည်။
ကျောက်ဟိုင် ထွက်မလာသေးတာကြာတော့ မယ်ရင်းနဲ့မာဂ့်တို့လာကြည့်ကြသည်။ တံခါး၀ကနေလှမ်းကြည့်လို့ ကျောက်ဟိုင် စာဖတ်နေတာလည်းမြင်ရော သူတို့မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။
***