ကျူကျူဖန်း - Chapter - 41 ကျမ်းကျိန်ချက်
Chapter – 41 ကျမ်းကျိန်ချက်
အစေခံတွေက အရူးတွေမဟုတ်ကြပေ။ သူတို့တွေအားလုံး ချက်တတ်ပြုတ်တတ်ကြပေသည်။ အရင်က ပိုင်၇ှင်တွေက အစေခံတွေထဲက နှစ်ယောက်ကို ကျန်တဲ့အစေခံတွေအတွက် ချက်ခိုင်းလေ့ရှိသည်။ သို့ပေမယ့် များသောအားဖြင့်တော့ ဆန်စကွဲကိုကြော်စားရတာမျိုးတွေသာဖြစ်သည်။
ဒါကြောင့်ပဲ အာဟာရမပြည့်၀မှုကြောင့် အစေခံတွေများစွာ သေဆုံးရတာပင်။ ပိုင်၇ှင်တွေကလည်း ဂရုမစိုက်ကြပေ။သူတို့မှာပိုက်ဆံရှိနေသမျှ အစေခံတွေ ထပ်၀ယ်နိုင်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။
အစေခံတွေက ထမင်း တစ်အိုးထပ်တည်လိုက်ပေမယ့် စွပ်ပြုတ်ကိုတော့မလုပ်တတ်ကြပေ။
ဒေစီကပဲ စွပ်ပြုတ်လုပ်ပေးလိုက်သည်။ ကျောက်ဟိုင်ထုတ်ပေးထားတဲ့ ဒယ်အိုးကိုမီးဖိုပေါ်တင် ဆီနည်းနည်းထည့်လိုက်သည်။ ဆီပွက်လာတာနဲ့ ဟင်းရွက်တွေထည့်ကာ ဆားနည်းနည်းထည့်လိုက်သည်။ ခဏနေတော့ ရေနည်းနည်းထည့်လိုက်သည်။ အရသာနဲ့ပြည့်စုံနဲ့ စွပ်ပြုတ်ရလေပြီ။
ဆားတစ်မျိုးသာ ဟင်းခတ်အနေနဲ့ပါပေမယ့် အရသာကတော့ ပြောစရာမလိုပေ။
အထက်တန်းလွှာတွေသုံးတဲ့ ဆားက သေချာသန့်စင်ထားကာ စျေးကြီးလှသည်။ အစေခံတွေအတွက်ပေးတဲ့ ဆားကတော့ သေချာသန့်စင်ထားခြင်းမ၇ှိပေ။
ထိုသို့ဆိုရင်တောင်မှ သုံးရက်တစ်ကြိမ်ဆား နည်းနည်းလောက်ပေးတဲ့ ပိုင်၇ှင်ဆိုရင် ဒါတော်တော်ကို ကြင်နာတတ်တယ်လို့ ပြောရမည်ပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ အစေခံတွေမှာ တစ်ပတ်တစ်ခါသာ ဆားတွေရကြ၏။ တစ်ပတ်တစ်ခါတောင် ဆားပမာဏက နည်းလွန်းပေသည်။
ကျောက်ဟိုင် သက်ပြင်းချနေတာကိုမြင်တော့ မာဂ့်က မေးလာသည်။
“ သခင်လေး ဘာဖြစ်လို့ပါလဲ ကျွန်မတို့ ဆားလျှော့ပေးလိုက်ရမလား”
ကျောက်ဟိုင် ခေါင်းခါသည်။
“ ဒီလောက်အိုးအကြီးကြီးကို ဆားကနည်းနည်းပဲ ဘာလို့ထည့်နိုင်ရတာလဲ။ ငါတို့ဘူတကလန်က ဒီလောက်အထိ အခြေအနေဆိုးသွားပြီလား။ နောင်အခါပိုက်ဆံရှိရင် သူတို့ကို နေ့တိုင်းအသားထည့်ကျွေးလိုက်ပါ”
သူပြောပြီးနောက် အားလုံးရဲ့အမူအယာတွေကပြောင်းကာ သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေကြတာမို့ ကျောက်ဟိုင်ကြောင်သွားသည်။
မာဂ့်ကပဲ သူ့ကိုခပ်တိုးတိုးရှင်းပြ၏။
အစေခံတွေရဲ့တကယ့်ဘ၀အကြောင်းကို ကြားရတော့ ကျောက်ဟိုင်အမူအယာက မှုန်မှိုင်းသွားသည်။ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ကြင်နာတတ်တဲ့သူဖြစ်သည်။ အရင်လောကမှာတောင် သူက ဘာမှမသိတဲ့ ကြင်နာတတ်တဲ့ကောင်လေးတစ်ယောက်ပင်။
ကျောက်ဟိုင် သက်ပြင်းချပြီး
“ ဘာမှမစိုးရိမ်ကြနဲ့။ ကျွန်တော့်ကတိတည်တယ်။ ခင်များတို့အားလုံး နေ့တိုင်းအသားစားနိုင်အောင် အနာဂတ်မှာ လုပ်ဆောင်ပေးမယ် ဟုတ်ပြီလား။ဒါကို ဘူတကလန်ရဲ့အောင်မြင်မှုနဲ့တိုင်တည်ရဲတယ်”
အာ့ဆုကုန်းမြေမှာဆိုရင် ကျောက်ဟိုင်ရဲ့အဆင့်ကပြောင်းနေပြီ။ သူ့မှာကိုယ်ပိုင်ကလန်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူက အထက်တန်းလွှာတစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီ။ အရင်လောကကလို တစ်ယောက်ထဲသမား မဟုတ်တော့။ သူ့မှာအစေခံတစ်ရာရှိကာ သူ့ကိုမှီခိုအားထားနေကြသည်။ဒီလူတွေရဲ့သေခြင်းရှင်ခြင်းကို သူက ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်တာမို့လို့ အကောင်းဆုံးထောက်ပံ့ပေးမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ အနာဂတ်မှာ ကလန်ရဲ့အခြေအနေတိုးတက်လာတာနဲ့ အားလုံးကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန်နေရအောင် သူကြိုးစားရပေမည်။
အစေခံတွေကစိတ်လှုပ်၇ှားစွာနဲ့ ဒူးထောက်ကာ
“ သခင့်ရဲ့ ချီးမြင့်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” လို့တညီတညွတ်ထဲ ဆိုကြသည်။
သူတို့တခြားဘာမှမပေးနိုင်ပေမယ့် အခုလိုပြောရုံနဲ့တင်ကျောက်ဟိုင် ကျေနပ်၏။
ကျောက်ဟိုင်ကျိန်ဆိုမှုကို အားလုံးကယုံကြည်ကြသည်ပေ။
ဒီလောကရဲ့ထူးခြားမှုတွေထဲမှာ ကျိန်ခြင်းကို ယုံကြည်ကြတာက တစ်ခုအပါအ၀င်ပင်။ အထူးသဖြင့် မိသားစုနာမည်နဲ့ကျိန်တွယ်ခြင်းပင်။ ဘယ်သူကမှ အလကားနေကျိန်မနေကြပေ။ ကျိန်ဆိုလိုက်တာနဲ့ ရှေ့ဆက်လို့အရာရာက ဖန်ဆင်းရှင်နဲ့ မိသားစုအပေါ် သက်ရောက်သွားပေပြီ။ ဖောက်ဖျက်လိုက်ပါက ပျက်ဆီးဆုံးရှုံးမှုတွေ ကြုံတွေ့ရပြီး ဆိုးရွားစွာ အဆုံးသတ်ရပေလိမ့်မည်။
ဒါကြောင့်လည်း ကျောက်ဟိုင်က ဘူတကလန်ကိုတည်ပြီး ကျိန်ဆိုလိုက်တော့ တစ်ချိန်မှာတော့ နေ့တိုင်းအသားစားနိုင်တော့မယ်လို့ ယုံကြည့်သွားကြပေသည်။
မာဂ့်က ပါးစပ်ဟပြီး တစ်ခုခုပြောချင်ပုံရသည်။ သို့သော်ဘာမှတော့ ပြောမလာခဲ့ပေ။ ဒီရက်တွေမှာ အစေခံတွေကိုကြည့်ရှုခဲ့ရတာမို့ ပြောရရင် သူမအနေနဲ့ဒီလူတွေအပေါ် အကောင်းမြင်စိတ်ရှိပေသည်။ ဒါကြောင့် ကျောက်ဟိုင့်စကားကို မတားရက်ခဲ့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် မယ်ရင်းရဲ့အသံက ထွက်လာသည်။
“ သခင်လေး စားစရာအသင့်ဖြစ်ပါပြီ”
ကျောက်ဟိုင်ပြုံးပြီး ဒီဘက်ပြန်လှည့်ကာ
“ မာဂ့်၊ ဒေစီ၊ အန်း သွားရအောင်”
ဒေစီနဲ့အန်းတို့က အပြင်မှာပဲနေခဲ့ပြီး စားချင်ပေမယ့်လည်း ကျောက်ဟိုင်က ခေါ်နေတော့ ဘလော့ဟက်နဲ့ရော့ဟက်တို့နောက်ကနေ လိုက်ခဲ့လိုက်လေသည်။
ကျောက်ဟိုင်တို့ အထဲ၀င်သွားတော့မှ အစေခံတွေ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့အတွက်တော့ ကျောက်ဟိုင်က ဘယ်လောက်ပဲကောင်းနေပါပစေ သခင်က သခင်သာဖြစ်ပေသည်။ ဒါကြောင့် ကျောက်ဟိုင် အနားမှာရှိနေရင် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စမြဲပင်။
ကျောက်ဟိုင်တို့ စားပွဲဝိုင်းမှာထိုင်လိုက်ကြသည်။ မယ်ရင်းက ဘိန်းမုန့်နဲ့စွပ်ပြုတ်ကိုလုပ်ထား၏။ ကျောက်ဟိုင်ထမင်းစားချင်ပါသော်လည်း မယ်ရင်းရဲ့အကြည့်တစ်ချက်နဲ့တင် မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို သိလိုက်ရသည်။
တဲအိမ်ထဲက စားပွဲတွင်ထိုင်ခုံလေးလုံးသာရှိတာမို့ ရဲတိုက်ထဲက ယူလာတဲ့ ထိုင်ခုံသုံးလုံးထုတ်လိုက်ရသည်။ နောက် ဓါးနဲ့ခရင်းကိုပါ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ကျောက်ဟိုင်က ဒီဓားနဲ့ခရင်းကိုသုံးပြီး ဘိန်းမုန့်ပန်ကိတ်ကို မစားချင်ပေမယ့် မယ်ရင်းက လက်မခံပေ။
ပန်ကိတ်ရဲ့အရသာက သိပ်မများပေမယ့် အဆင်တော့ပြေပေသည်။ သူတို့စားပြီးတော့ မယ်ရင်းတို့က ပန်းကန်တွေဆေးကြောပြီးနောက် အပြင်ထွက်ကြသည်။
အပြင်ဘက်တွင်လည်း အစေခံတွေက စားသောက်ပြီးကြလေပြီ။ သူတို့က ဆေးကြောလို့လည်းပြီးစီးနေပြီဖြစ်ကာ မီးပုံဘေးတွင်ငုတ်တုပ်လေးတွေ ထိုင်နေကြသည်။
ညစာစားပြီးရင် အိပ်ငိုက်ကြမယ်ဆိုတာကို ကျောက်ဟိုင်သိသည်။ ကောင်းကင်ကိုမော့ကြည့်တော့ မီးခိုးတွေမတွေ့ရတော့ ကျောက်ဟိုင်ကျေနပ်သွားသည်။
သူမယ်ရင်းကိုကြည့်ပြီး
“ အဘွားမယ်ရင်း သူတို့ကို နားခိုင်းလိုက်ပါဦး။ ထမင်းစားပြီးခါစဆိုတော့ အိပ်ချင်နေကြမှာပဲ”
မယ်ရင်းလည်း အစေခံတွေကိုကြည့်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
“ ဟုတ်ကဲ့သခင်လေး ကျွန်မတို့လည်း ခဏနားတာပေါ့”
ကျောက်ဟိုင် ခေါင်းရမ်းသည်။
“ အဘွားမယ်ရင်းနဲ့မာဂ့်တို့ ကျွန်တော်နဲ့အတူ တဲထဲလိုက်ခဲ့ပါဦး ကျွန်တော်ပြစရာရှိတယ်”
မယ်ရင်းတို့လည်း ကျောက်ဟိုင်ဘာပြောမယ်မသိတာမို့ နောက်ကအမြန်လိုက်ကာ တဲထဲလိုက်၀င်သည်။
***