ဓားနတ်ဘုရား ဂျင်ချန် - Chapter - 79
Chapter – 79
ဂျင်ချန်ကပြုံးကာ
လက်တစ်ဖက်ကိုနှုတ်ဆတ်သည့်ဟန်လုပ်ရင်း“
ကြည့်ရတာအကိုကထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးထမှဲာရက်ပေါင်းများစွာခရိးသွားသွားပြီး
နေထွက်တာကြည့်ဖူးတယ်ထင်တယ်” ဟုပြောလိုက်သည်။
ထိုစစ်သားကပြန်ပြုံးပြရင်း
“အကြာကြီးတော့မဟုတ်ပါဘူးကွာ။
နှစ်အနည်းငယ်လောက်ပါပဲ။မိသားစုကိုပစ်ပြီး
နှစ်ဆယ်နဲချီကြာခရီးသွားနေတဲ့လေူတွနဲစာရင်ငါကငငါကငယ်ပါသေးတယ်ကွာ”
“အကို့ကိုကျွန်တော်ဘယ်လိုခေါ်သင့်လဲမသိဘူး” “ငါ့နာမည်ကမူယွန်ပါမင်းနာမည်ကရော”
“ကျွန်တော့်ကိုဂျင်ချန်လိုခေါ်ပါ။“
သူအရင်ဘဝကနာမည်ကိုပဲ
ဆက်သုံးဖို့သူဆုံးဖြတ်ထားသည်။
နောက်တော့
သူတို့တွေထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးထဲက စိတ်ဝင်အကြောင်းအရာတွေဆက်ဆက်ပြောဖြစ်ကြသည်။
ဂျင်ချန်အနေနဲ့ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီး
ထဲလှည့်လည်သွားဖူးတာကပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုပေမယ့် သူအနေနဲစာကြည့်တိုက်ထဲကစာအုပ်တွေရော၊
ကလန်မှာရှိတဲ့စာအုပ်တွေရောဖတ်ခဲ့ဖူးသည်။မူယွန်ကလည်း
နှစ်အနည်းငယ်လှည့်လည်ခရီးသွားဖူးသည်။ဒါကြောင့်သူတို့တွေစိတ်အားတက်ကြွစွာတိုက်ကြီးအကြောင်းအပြ န်အလှန်ပြောဖြစ်ကြသည်။ မသိလိုက်မ
သိဘာသာပင်သူတို့တွေ
အတော်သင့်ရင်းနှီးသွားကြသည်။
မြို့ရိုးနားတစ်ဖန်ကပ်လာပြန်တော့ဂိတ်ဝမှာသူ့ သူပုံတူနဲချင်းရန်ရှင်းတန်ဆိုတဲ့နာမည်ကိုပါ
ရေးထားသည်ကိုတွေ့ရသည်။ရသည်။ဒါ့အပြင်
မက်မောလောက်သည့်
ဆုကြေးကိုလည်းပေးထားသေးသည်။လူတစ်ယောက်က
ချင်းရန်ရျင်းတန်ရှိတဲ့နေရာကိုပြောပြနိုင်ရင်ခရမ်းရွှေဒင်္ဂါး၁၀၀၀ရမည်ဖြစ်ပြီး
ဖမ်းကာလာအပ်မည်ဆိုလျှင်တော့
၄၀၀၀ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
ရွှေဒင်္ဂါးတစ်ပြားကတင်သာမန်မိသားစုတစ်ခုကို
၃လလောက်ဖူလုံစေနေသည်။ခရမ်းရွှေဒင်္ဂါးတစ်ပြားက
ရွှေဒင်္ဂါး၁၀ရွှေဒင်္ဂါး၁၀၀နဲညီသည်။
ထိုပမာဏကိုမည်သည့်စစ်သားမှမြင်ဖူးမည်မဟုတ်ပေ။ထိုပိုက်ဆံတွေသာရလျှင်
အိမ်ကောင်းကောင်းတစ်လုံးဝယ်ကာတစ်ဘဝလုံးအေးအေးသကသ်
ာနေသွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဒီလောက်များပြားသည့်ပမာဏပေးထားသည်မို့ အားလုံးကမက်မောကာလိုချင်ကြသည်ချည်း….
လူတွေမျှောမှန်းကြသည့်အကောင်းဆုံးဆုကြေးကတော့ခရီးသွားရင်းဂျင်ချန်ကိုဖမ်းမိဖိုပင်။သူတို့တွေဂျင်ချန်ကိုလ
က်ရဖမ်းကာဟွာယွန်ကလန်ကိုအပ်လျှင်
ခရမ်းရွှေဒင်္ဂါး၁၀၀၀ကိုရလိမ့်မည်။
မက်မောလောက်သည့်ဆုကြေးကိုကြည့်ကာ
ဂျင်ချန်မျက်လုံးတွေအေးခဲတွေအေးခဲသွားကာ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟွာယွန်ကလန်က
ငါ့အတွက်နဲ့ဆုကြေးအများကြီးထုတ်တယ်။ငါ့ကို အပြစ်သားလို့ထင်အောင်လုပ်ကြတယ်။
ကြေးစားစစ်သားအသင်းကိုတောင်မှငါ့ကိုရှာခိုင်းလိုင်းလိုက်သေးတယ်။”
သူနှခေါင်းရှုံ့လိုက်ပေမယ့်
အကူအညီမဲ့သလိုခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။
လောကမှာအင်အားကြီးသူကသာအအရာရာလုပ်နိုင်သည်။သူ့နာမည်၊
သူပုံရိပ်နဲ့သူ့မိသားစုကိုသူမေ့ဖျောက်ထားရသည်။ လိုရီမြို့ကအဓိကကလန်ဖြစ်တဲ့
ချင်းယန်ကလန်ကတောင်မှ ဟွာယွန်ဂိုဏ်းကိုဘာမှမတုန်ပြန်နိုင်ပေ။
“ဟူး”
ဂျင်ချန်ဘာမှမတတ်နိုင်…
သူအမေရဲ့ဝမ်းနည်းနေတဲ့မျက်နှာကို
ပြန်မြင်ယောင်လာခဲ့သည်။
နောက်ကြောင်းပြန်တွေးမိတော့
ဂျင်ချန်အကြည့်တွေနူးညံ့သွားသည်။သိုပေမယ့်
မကြာခင်မှာပဲပြန်လည်ခက်ထန်သွားရသည်။
ထိုအချိန်တွင်သူဒီထက်ပိုပြီးသေချာလင့်ကျင့်ပါမယ်ဟုဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။မဟုတ်ရင်ဟုတ်ရင်
ဟွာယွန်ကလန်ကြီးရဲ့အင်အားကြီးမှုအောက်မှာ သူဘယ်တော့မှကလကလန်ကိုပြန်ပြီး
အမေ့ကိုတွေ့နိုင်မှာမဟုတ်ပေ။အရေးကြီးတာကတော့ သူဘယ်တော့မှမိညမေတ္တာကိုပြန်မခံစားရတော့မှာပဲ
ဖြစ်သည်။
သူအရင်ဘဝကမိဘမဲ့ဖြစ်ခဲ့သည်။ကောင်းကင်ကသူကိုဘဝသစ်ပေးတဲ့အပြင်မိသားစုကိုပါ
ရစေလိုက်သည်။သူအမေဆီကမေတ္တာကိုသူတကယ်ပဲတန်ဖိုးထားသည်။
ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့မိသားစုမှာမွေးဖွားလာတဲ့သူတော
င်ဂျင်ချန်လိုမျိုးခံစားမိမှာမဟုတ်ပေ။
သူအရင်ဘဝမှာတုန်းကမိသားစုတစ်ခုလိုချင်ခဲ့သည်။ အထီးကျန်မှုရဲ့အရသာကိုသူသိနေခဲ့ရတာကိုး။
နောက်ဂိတ်တစ်ခုကြုိဖတ်တော့စစ်သား၂၀၀ကျော်ဟာ
အောက်ကိုငုံ့ကြငကြည့်ရင်းဘယ်သူတွေဖြတ်နေလဲ…
ဘယ်သူတွေခရီးသွားနေလဲ ဆုတိာ
သေချာစစ်ဆေးနေကြလေတယ်။ရုပ်ရည်မသဲကွဲတဲ့သူမျိုး ဆိုချက်ချင်းဆွဲးဆွဲခေါ်ကာ
ပုံတူနှင့်တိုက်စစ်ကြည့်ကြသည်။
စစ်သားတွေကရာနဲချည်သောစစ်သားတွေရှေ့ရပ်ကာ စစ်ဆေးနေကြသော်လည်းမည်သူမှအလျှင်စလိုလုပ်ကာမဆန်ကျင်ကြ။အကြောင်းမှာနယ်စပ်တွင်စ
စစ်သားထောင်ကျော်ချထားတတ်တာမို့
အချင်းချင်းတိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုလျှင်အနိုင်အရှုံးက အသိသာကြီးပေကိုး။
ဂိတ်တံခါးတွေကအ
အရမ်းကြီးလွန်းသည်။စစ်သား၅ယောက်ကပိတ်ရပ်ထားတာတောင်မှ
လွတ်လွတ်လပ်လပ်ဝင်ထွက်နိုင်နေသေးသည်ည်ပေ။
ဂျင်ချန်တို့စစ်သားတွေဟာဖြည်းဖြည်းချင်း
ရှေ့ဆက်သွားကြသ
သည်။ပုံတူကပ်ထားသည့်နေရာသို့ရောက်လျှင် သူတိုကစတင်ဆွေးနွေးကြသည်။
“ဒီပုံတူထဲကသူကတကယ်ပဲဘ
ဘယ်သူများလဲ။ဒီကောင်လေးက
ဘယ်လိုလုပ်ပြီးအပြစ်သားဖြစ်သွားတာလဲ။ဂျီဆဂျီဆန်ရဲ့နယ်စပ်မှာတောင်မှဒီလိုပုံတူရှိနေမယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး”
“ကြည့်ရတာဒီကောင်လေးက
စည်းကမ်းတွေကိုဖောက်ဖျက်ခဲ့လိုနေမှာ။
ငါမြို့သုံးမြို့လောက်ကိုဖြတ်ခဲ့ပြီးဖတ်ခဲ့ပြီးပြီ
နေရာတိုင်းမှာဒီပုံတူကိုတွေ့ရတယ်။
ကြေးစားစစ်သားအသင်းကတောင်မှ
အလိုရှိစာရင်းထုတ်ြပန်ထားသေးတးသေးတယ်”“ဟုတ်လောက်တယ်။ဒီကောင်လေးက
အဓိကစည်းကမ်းတွေကိုဖောက်ဖျက်ခဲ့တာဖြစ်မယ်။
ဒါမှမဒါမှမဟုတ်ကလန်ကြီးကတစ်ယောက်ယောက်ကို စိတ်ရှုပ်အောင်သွားလုပ်ခဲ့လိုဖြစ်မယ်။အ
အခုဆိုရင်ကြေးစားစစ်သားအသင်းက
ဆုကြေးအမြင့်ကြီးကိုထုတ်ထားတာ။ဒါကြောင့်အဆင့်D
ဖြစ်တဲ့ကြေးစားစစ်သားတွေတောင်မှ
ဆုကြေးရနိုင်ကြတယ်”
“အမှန်ပဲ။ရမယ့်ဆုကြေးကအရမ်းမြင့်တယ်။ငါတိုဒီကောင်လေးရှိတဲ့နေရာကိုပြောပြနိုင်တာနဲ့ ခရမ်းရွှေဒင်္ဂါး၁၀၀၀ရမှာ။၁၀၀၀ရမှာ။
လက်ရဖမ်းဆီးပေးနိုင်ရင်တော့
ခရမ်းရွှေဒင်္ဂါး၄၀၀၀တောင်ရမှာတဲ့”
“ထောင်ဂဏာန်းလောက်ကဘာမှမဟုတ်သေးဘူး။ဒီကောင်လေးကိုဖမ်းဆီးပြီး
ဟွာယွန်ကလန်ကိုပိုပေးနိုင်ရင်ခရမ်းရွှေဒင်္ဂါးတစ်သောင်းတဲ့။တစ်သောင်းတောင်တဲ့ကွ
အဲ့တစ်သောင်းကိုတစ်သက်လုံးဖြုန်းရင်တောင်ကုန်မှာမဟုတ်ဘူး”
ပုံတူပန်းချီအကြောင်းလူတွေပြောနေကြတာကိုကြားတေ
ာ့မူယွန်ကဂျင်ချန်ကိုကြည့်ကာရယ်ရင်းပြောလာသည်။ “
ဟွာယွန်ကလန်ကြီးကိုဒီလောက်ပိုက်ဆံတွေအများကြီးသုံးပြီးလိုက်ရှာက်ရှာအောင်ဒီချင်းရန်ရှင်းတန်က
ဘယ်လိုအပြစ်တွေလုပ်ထားလဲမသိဘူး။ဒါပေမယ်
သိပ်တော့မဖြစ်နိုင်ဘူးဒီကောင်လေးရဲ့ အသက်နဲ့အစောပိုင်
းသူတော်စင်အဆင့်ပဲရှိသေးတယ်လို့ပြောထားသေးတယ်
။ဒီလိုအားန
လိုအားနည်းသေးတဲ့ကောင်လေးကဟွာယွန်ကလန်ကြီးကို
ဘယ်လိုလုပ်ပြီးဒီလောက်မုန်းတီးအောင်လုပ်နိုင်မှာလဲ။ ကြည့်ရတာတော့ဒီချင်းယန်ရှင်းတန်က
ဟွာယွန်ကလန်ခေါင်းဆောင်ရဲ့သမီးရေချိုးနေ ချိုးနေတာကိုသွားချောင်းကြည့်ခဲ့လို့ပဲဖြစ်မယ်” ဒီစကားကြားတော့ဂျင်ချန်
အကူအညီမဲ့စွာရယ်လိုက်မိသည်။“အကိုမူယွန်ကျွန်တော်ဒီဂျီဆန်မှာနေလာခဲ့တာကြာပါပြီ
ဟွာယွန်ကလန်ကြီးရဲ့အြေ့အကြောင်းတွေအများကြီး
ကြားဖူးပါတယ်။ဒါပေမယ့်
ကလန်ခေါင်းဆောင်မှာသားတစ်ယောက်ပဲရှိတာမဟုတ်ဘူးလားဆိုတော့က
ကလန်ခေါင်းဆောင်ရဲ့သမီးရေချိုးနေတာကို
ချင်းရန်ရှင်းတန်ကသွားချောင်းကြည့်တယ်ဆိုတာ
ဖြစ်နိုပါမလား”
ထိုအခါမူယွန်ကမျက်မှောင်ကျုံကာကြည့်လာပြီး“မင်းကဘာသိလိုလဲကလန်ခေါင်းဆောင်မှာ
သမီးမရှိဘူးလုဘယ်သူပြောတာကြားဖူးလိုလဲ။သူမှာတိတ်တိတ်ပုန်းသမီးတွေ၊ဘာတွေရှိမှာပေါ့”
ဂျင်ချန်ခေါင်းသာအသာယမ်းနေမိတော့တယ်.။ဟွာယွန်ကလန်ကြီးရဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ
သမီးရှိတာ၊မရှိတာကိုသူ
မူယွန်နဲဆက်ငြင်းမနေသင့်တော့ဘူး။ဂျင်ချန်အခက်အခဲမရှိဘဲ
ဂိတ်မှဖြတ်နိုင်သွားသည်။သူကရုပ်ဖျက်ထားတော့ သူကိုဘယ်သူမှမှတ်မိမည်မဟုတ်။
သူကဆေးပင်တချို့ကိုသုံးကာ
ရုပ်ပြောင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဂျင်ချန်ကဒီနည်းကိုအ
အရင်ဘဝမှာတုန်းကလှည့်လည်သွားလာရင်းတတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
နည်းလမ်းကရိုးရှင်းပေမယ့်တတ်ဖို့မလွယ်ပေ။
ဒီလောကမှာတော့ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွဲအတတ်ပညာက မထွန်းကားသေးတာမို့သူ့အနေနဲဂရုစိုက်စရာမလိုပေ။ သူမျက်နှာကြီး စုပ်ဖြဲမခံရသ၍
မည်သူမှသိမည်မဟုတ်ပေ။
ဂိတ်ပေါက်တွေကိုဖြတ်ပြီးနောက်
မြေပြန်ဒေသကိုရောက်သွားရာအဆာံးရာအဆုံးကိုမခန်နိုင်တော့ချေ။လ
လမ်းပေါ်မှာလူအနည်းငယ်နဲစစ်သားအနည်းငယ်သာတွေ့ရသည်။ဒီလမ်းကိုမည်သည့်တိုင်းပြည်ကမှမပိုင်။
ခိုးသားဓားမြတွေကလည်းလှည့်လည်သွားလာနေတတ်တာမို့အုပ်စုလိုက်သာသွားလာကြကာ
သန်မာသည့်စစ်သားတွေကိုဌားယမ်းကာသာခရီးထွက်ကြ၏။
လမ်းကအရမ်းရှည်သည်မို့
တစ်နေ့လုံးခရီးဆက်ရင်တောင်မှ၁ ကွာတားလောက်သာခရီးပေါက်သည်။
သူတို့တွေလေပြာဧကရာဇ်နိုင်ငံတော်ကိုသွားလိုလျှင်
တောင်တစ်လုံးကိုဖြတ်သွားဖိုလိုသေးသည်။ထိုကြောင့်အနည်းဆုံး၁၀ရက်ကြာလိမ့်မည်။
လမ်းကကြမ်းတာကြောင့်မည်သို့မျှအမြန်သွား၍မရချေ။ ထိုအပြင်လှည်းတန်းတွေထဲမှာကုန်ပစ္စည်းတွေလည်း ပါသေးတော့ပိုဆိုနေသည်ပေ။
နေ့မှညသို့ပြောင်းသွားသည့်နောက်
လှည်းကိုရပ်လိုက်ကာစခန်းချကြသည်။.လှည်းကိုဝိုင်းကာတဲတွေထိုး၍
စခန်းချကြပြီးလှည်းမောင်းသူတွေကတော့
မြင်းတွေကိုအစာကျွေးကြစာကျွေးကြသည်။မီးမွှေးကာပ
ပတ်လည်ဝိုင်းထိုင်ချရင်း
လှည်းတွင်ပါလာသည့်အသားတချို့ကိုမီးကင်ကာစားသူ
တွေနှင့်အသင်
အသင့်စားအသားခြောက်တွေကိုသာစားနေသောခပ်လှမ်းလှမ်းတွင်စုထိုင်ကာ
ကိုယ့်အစားအစာကိုယ်စားနေကြသူများများလည်းရှိသည်။
ဂျင်ချန်ကမနီးမဝေးတွင်ရပ်ကာ
သိုလှောင်ခါးပတ်ထဲမှတဲကိုထုတ်ကာ
သေချာခင်းကျင်းသည်။သူကသူက
ဘယ်စစ်သားအဖွဲ့ထဲကမှမဟုတ်သည်မို့
သူအနေနဲသူများရဲ့တဲထဲသွားဝင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုကြောင့်ကိုယ်ပိုပိုင်ရွက်ဖျင်တဲဖြင့်သာသီး
ခြားနေလိုက်သည်။
ဂျင်ချန်တဲထိုးလြုိပီးချိန်တွင်
မူယွန်ကသူ့ထံလျှောက်လာကာပြောသည်။“
ကြည့်ရတာဂျင်ချန်မင်းကဖြတ်လမ်းကလိုက်လာတဲ့ပုံပဲ။မင်းဘယ်ကိုသွားဖို့အစီအစဉ်ရှိလဲ”
ဂျင်ချန်ကခေါင်းငြိမ့်လိုက်ရင်း
“ကျွန်တော်ကလေပြာမြို့တော်ကိုသွားချင်တာ။အကို ကရောဘယ်ကိုသွားမှာလဲ”
မူယွန်ကရယ်ရင်း
“ငါကကာဂါဧကရာဇ်နိုင်ငံကိုသွားမှာ
ဆိုတော့ငါလည်းလေပြာမြို့တော်ကိုဖြတ်သွားရမှာပဲ”
ပြောပြီးသည့်နောက်သူကသိုလှောင်ခါးပတ်ထဲမှ
ရွက်ဖျင်တဲကိုထုတ်ကာ
ပြန်သွားအောင်လုပ်လိုက်ပြီး
ဂျင်ချနရွက်ဖျင်တဲအနားတွင်တဲထိုးလိုလိုက်သည်။
ဂျင်ချန်ကအခုဆို
ဂျီဆန်နိုင်ငံကြီးထဲကထွက်လာခဲ့ပါပြီ။အဲ့မတိုင်ခင်မှာ
ဂိတ်ပေါင်းများစွာကိုကိုဖြတ်ခဲ့ရတာပါ။