နတ်ဘုရား မုခ်ဝ - Chapter - 155 အရာဝတ္ထု တစ်ခုကို ကျော်လွန်ခြင်း
ဖန်ကျန်းရှီကတော့ လက်လျှော့ဖို့ လုံးဝ မတွေးပါ ဘူး။ ဒါပေမယ့်လည်း သူ့ အဖေ ချီရှင်းလိန်နဲ့ ရွာသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်တကြီး မျက်ဝန်းတွေကို ပြန်လည် သတိရ ချိန်မှာတော့ အောင်မြင်မှု မရပဲနဲ့ ပြန် မလာနိုင် ဘူးလို့ တွေးလိုက်မိတယ်။
နောက်ပြီးတော့ သူ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာ၇င်တောင် လွတ်မြောက်နိုင် အုန်းမှာလား။
တစ်သက်မှာ တစ်ခါပဲ သေခွင့်ရှိတယ်။ ဖန်ကျန်းရှီ လက်မလျှော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ပြောခဲ့သလိုပဲ ။ သူ့ခေါင်းနဲ့ နံ၇ံကို တိုက်ခွဲစရာ အကြောင်းတော့မရှိ ဘူး။
“ ဘာလို့ သွမ့် အရှင်က ငါ့ကို စာမေးပွဲ ကျစေချင်တာလဲ။ ” ဖန်ကျန်းရှီကတော့ လုံးဝကို နားမလည် နိုင်ပါဘူး။ သွမ့်ပြည်ထောင် အရှင်ကိုလည်း ဒေါသမီးတောက်အောင် လုပ်ဖို့ မပြောနဲ့ တစ်ခါမှတောင် တွေ့ဖူးတာ မဟုတ် ဘူး။
“ ချီကူယန်နဲ့ ဆိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်။ ” ရန်၇ွှယ်က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
“ သ၀န်တိုနေတာလား။” ဖန်ကျန်းရှီက အတော်လေး သင့်လျော်တဲ့ အဖြေကို ရှာတွေ့သွားတဲ့ ပုံပါပဲ။
“ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးတာကတော့ ကောင်းကင်ဘုံက ခြောက်ချားဖွယ် အမိန့်တော်ကို ကြားသင့်တယ် ထင်တယ်။ ”
“ အမ်။ နှစ်ထပ်ကွမ်း နဂါး ချန်ပီယံက လောကကြီးကို ထိတ်လန့်စေမယ် ။ ပြီးတော့ အေးချမ်းမှုကို ဆောင်ယူလာပြီး လောကကြီးကို ငြိမ်းချမ်း စေမယ်။ ဒါက ချီကူယန်ကို ပြောတာ မဟုတ် ဘူးလား။ ” ဖန်ကျန်းရှီက စိတ်ရှုပ်သွားတယ်။
“ ဟုတ်တယ်။ သွမ့် အရှင်လည်း ချီကူယန်လို့တွေးမှာပဲ။ အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားလည်း အတွေး အတူတူပဲ။ နောက်ပြီးတော့ သုခမိန်ကြီးတွေတောင်မှ ချီကူယန်လို့ ဆိုထားကြတာ။ ဒါပေမယ့်လည်း မင်းသာ ချီကူယန်ကို အနိုင်တိုက်နိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ။”
“ ချီကူယန်ကို အနိုင် တိုက်ရမယ်။ ဟား ဟား။ ဒါက ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ယုံရဲ့လား။” ဖန်ကျန်းရှီက ဒါကို အေးအေး ဆေးဆေးနဲ့ ပြောနေခဲ့တယ်။ ကြည့်ရတာတော့ ပြဇာတ် တစ်ပုဒ်ကို စိတ်ဝင်စားအောင် အရှိန်မြှင့်နေသလိုပါပဲ။ သူ တကယ်ပဲ ချီကူယန်ကို အနိုင် တိုက်နိုင်မယ်လို့ မထင်ထား ခဲ့မိ ဘူး။
“ ကောင်းပြီလေ။ လူတိုင်းကတော့ ဒါကို မဖြစ်နိုင် ဘူး လို့ ထင်မှာပဲ။ ဒါပေမယ့် နင်ကတော့ ကောင်းကင် ရောင်ပြန် အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ ချီကူယန်ပြီးရင် မင်းက ဒုတိယမြောက် လူပဲ အသက် ၁၅ နှစ်အောက် မှာ ဒီ လောက် ထူးချွန်တဲ့ အဆင့်ရောက်တာ။ အခုတော့ တခြားသူတွေ အတွေးပြောင်းနေလောက်ပြီ။ ” ရန်၇ွှယ်က ဖန်ကျန်းရှီကို ကြည့်လိုက် တယ်။
ရန်၇ွှယ်က နိုင်ငံရေးမှာ စိတ်မ၀င်စားပေမယ့်လည်း သူ့ရဲ့ နောက်ခံကတော့ ကောင်းကောင်းနားလည် နိုင်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တယ်။
“….” ဖန်ကျန်းရှီကတော့ နားလည် သွားပုံပါပဲ။ “ မင်းထင်ခဲ့တာ ငါ ရုတ်တရက် အဆင့် မတက်နိုင်လောက် ဘူးလို့လား။”
“ တော်ဝင် စာမေးပွဲ ပြီးမှ အဆင့်တက်မယ် ထင်နေတာ။ မင်း စာမေးပွဲ အောင် တာနဲ့ တခါတည်း နိုင်ငံရေး ထဲမှာ ပါ သွားနိုင်တယ်။ မင်းသာ တော်ဝင် ရုံးတော်မှာ နေရာတစ်ခု ရတာနဲ့ မင်းကို အာရုံစိုက်တဲ့ မျက်လုံးတွေ ပိုပြီးတော့ များလာတော့မှာ။ ” ရန်၇ွှယ်က ရှင်းပြလိုက်တယ်။
“ အမ်။ မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ သူတို့က ငါ့ကို ရုံးတော် အမတ် မဖြစ်စေချင် ဘူးလား။” ဖန်ကျန်းရှီက ရန်၇ွှယ် ကို တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာခဲ့တယ်။ အကယ်၍ သူသာ စောစော သေသွားခဲ့ရင်တော့ ဂယက်ရိုက်မှုက ကြီးမားလာမှာ မဟုတ် ဘူး။ ဒါပေမယ့်လည်း သူသာ ရုံးတော် အမတ် တစ်ဦး ဖြစ်လာရင်တော့ သူ ခေါက်ခနဲ သေသွား၇င် လူစိတ်ဝင်စားမှုတွေ စစ်ဆေးမှုတွေတော့ ခံရမှာပဲ။
ရှေးကမ္ဘာမှာ အရာရှိကို သတ်တဲ့ လူသတ်သမားတွေကို နန်းတော်ကနေ တိုက်ရိုက်စီရင်ချက် ချတယ်။
“ ဟုတ်တယ်။ ငါထင်တာတော့ သွမ့်အရှင်က မင်းကို အရာရှိ မဖြစ်စေချင် လောက်ဘူး။” ၇န်၇ွှယ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တယ်။
“ ငါနားလည်ပြီ ။ မင်းပြောချင်တာက ငါ အသက်ရှင်ချင်ရင် တော်ဝင်စာမေးပွဲကို အောင်အောင် ဖြေပြီးတော့ အရာ၇ှိ ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ်။ ဒါမှသာ သူတို့ကို ရပ်နိုင်မယ်။”
“ အတိအကျပဲ။”
“ ငါတော့ တကယ်ပဲ ပိုက်ကွန်ထဲက ငါး ဖြစ်နေပြီ။ “ ဖန်ကျန်းရှီကတော့ နောက်ဆုံးမှာ သူ့ရဲ့ အခြေအနေကို နားလည် သွားတော့တယ်။
အကယ်၍ သူသာ ၂ နှစ်အတွင်း စိန်ခေါ်ထားမှုကို မအောင်မြင်ခဲ့၇င် သူ့ ဘ၀အတွက် အန္တရာယ် မရှိနိုင် ဘူး။ ဒါပေမယ့်လည်း သူ့ရဲ့ ကောင်းကင်ေ၇ာင်ပြန် အဆင့်ကို ရောက်၇ှိမှုက မုန်တိုင်း မျက်စိကို ရောက်နေတဲ့ အခြေအနေက်ို ဖန်တီးပေးလိုက်တယ်။
သူ ဘယ်လိုပဲ ရှောင်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ပြဿနာကတော့ သူ့ကို မီးထွန်းပြီးတော့ကို ရှာနေခဲ့တယ်။ ဒီလို ဖြစ်လာမှတော့လဲ။ သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ ဘူး။ အဆုံးထိကို တိုက်ခိုက်ရတော့်မယ်။ ”
“ မင်းပြောခဲ့တာ သွမ့်အရှင် က စစ်တပ်ကို ထိန်းချုပ်တယ်ဆိုရင် ဘယ်သူက နိုင်ငံေ၇းကို ချုပ်ကိုင်တာလဲ။” ဖန်ကျန်းရှီက သူ အဆုံးထိ တိုက်ခိုက်ရမယ့် ပြိုင်ဘက် အကြောင်းကို သိဖို့ လိုအပ်တယ်။
“ ပညာရှိကြိးတွေ ပြီးရင်တော့ အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားက အဓိက အခရာ ပဲ။” ရန်၇ွှယ်က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
“ အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား ။ သွမ့် အရှင်” ဖန်ကျန်းရှီက သူ့ကိုယ်သူ အင်အားစု နှစ်ခု ပြိုင်ဆိုင်တဲ့ အလယ် မှာ ရောက်နေမယ်လို့ မထင်မိ ခဲ့ ဘူး။
စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ပဲ။ သူသိထားသလိုမျိုး ကောင်းမွန်တဲ့ သမိုင်းကြောင်း တစ်ခု မဖြစ်နိုင် ဘူး။ အကယ်၍ သူသာ ဘယ်သူက အမြင့်ဆုံးကို ရောက်နိုင် မလဲ သိမယ် ဆို၇င် ကြိုတင်ရှောင်ရှားလို့ ရနိုင်မှာပဲ။
အခုတော့ သူ့မှာ အကြံ မရှိတော့ ဘူး။
ဒီ ကစားပွဲကို ဘယ်လို ဆက်ကစားရတော့မှာလဲ။
သူ မသိတော့လည်း အကောင်းဆုံးကတော့ အ၇ှိအတိုင်း နေလိုက်တာပဲ ဖြစ်တယ်။
ဖန်ကျန်းရှီမှာ ဒါကို ဘယ်လို အောင်မြင်အောင်လုပ်၇မလဲ ဆိုတာ အကြံတော့ ရှိတယ်။ တွန်းကန်အားပြင်းတဲ့ အရာတွေက အတော်လေးကို အင်အားကြီးတယ်။ အကယ်၍ သူသာ တစ်ဖက်တည်းကို စောစော ရွေးချယ် လိုက်ရင် သူ့ကိုသူ မွေးပွ ဘောလုံးလိုတော့ အဖြစ်မခံ နိုင် ဘူး။
အရှိအတိုင်းနေတာက သူရဲ့ အကောင်းဆုံး နည်း ဗျုဟာ ကတော့ အဆင်ပြေတယ်။
“ အကယ်၍ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသာ စာမေးပွဲမှာ စာစစ်သူ ဖြစ်ခဲ့၇င်တော့ ငါ့အတွက် ပိုကောင်းနိုင် မလား။” ဖန်ကျန်းရှီက တစ်ခဏ တွေးပြီးနောက်မှာ မေးလိုက်တယ်။
“ အနည်းဆုံးတော့ သွမ့်အရှင် ထက် စာ၇င် ပိုကောင်းပါတယ်။” ၇န်၇ွှယ်က ဖြေလိုက်တယ်။
“ ဒါဆိုရင် အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား စာမေးပွဲမှာ ပါဝင်လာဖို့ ငါ ဘာလုပ်ဖို့လိုလဲ။” ဖန်ကျန်းရှီက တကယ်ပဲ နန်းတော်တွင်းက လုပ်ငန်းစဉ်တွေကိုနားမလည် ဘူး။
“ အကယ်၍ အိမ်ရှေ့စံက မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုကို ကြားသွားရင်တော့ အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား လည်း သွမ့်အရှင် ဘာကြောင့် စာမေးပွဲမှာ ပါဝင်ချင်လည်း ဆိုတာ နားလည် သွားမှာပဲ။ သူလည်း စာမေးပွဲမှာ ပါဖို့ ကြိုးစားမှာပဲ။ ဒါပေမယ့်လည်း သွမ့်အရှင်က ငါတို့ထက် တ၇က် စောပြီးထွက်ခွာသွားတာ။ သူ့ရဲ့ အရှိန်နှုန်းနဲ့ ဆို၇င် ငါတို့ ဘယ်လိုများ ဖမ်းမိမှာ မဟုတ် ဘူး။ ငါတို့ ဖမ်းမိရင်တောင်မှ အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား ဆီကို သတင်းေ၇ာက်ဖို့ အချိန်မှီရောက်ဖို့ ခက်ခဲ လိမ့်မယ်။” ရန်၇ွှယ်က တစ်ခုခြင်းစီ ပြောလိုက်တယ်။
“ အကယ်၍ ငါတို့ ရည်ရွှယ်ချက် က ငါ ကောင်းကင်ရောင်ပြန် အဆင့် ရောက်သွားတာကို သိစေဖို့ပဲ ဆိုရင်တော့ မခက်ပါဘူး။” ဖန်ကျန်းရှီ ချက်ခြင်းတွေးပြီးတော့ ဖြေလိုက်တယ်။
“ မင်းမှာ အကြံ ရှိလို့လား။”
“အင်းးး။”
“ ဘာအကြံလဲ။”
“ ကြေညာတွေ။ တဘောင်တွေ။ နေရာအနှံ့ ပျံ့နိုင်တာတွေ။ နိုင်ငံရဲ့ နေရာ အနှံ့ ကို သတင်းပျံ့အောင် ဖြန့်နိုင်တဲ့သူကို တွေ့တာနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်ပြီ။”
“ မင်းက မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုကို တစ်နိုင်ငံ လုံးကို ကြေညာမလို့လား။”
“ ဟုတ်တယ်။ အနှေးနဲ့ အမြန် သိကြမှာပဲလေ။ ငါတို့ရဲ့ အားသာချက်ကို သုံးပြီးတော့ပဲ ကြေညာရမှာပေါ့။”
“မင်း ဘာက်ို ပြောချင်တာလဲ၊”
“ သွမ့်အရှင်ရဲ့ စိတ်ကူးကို သိပြီးပြီ ။ ဒါပေမယ့်လည်း အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားနဲ့ တစ်ခြား သူရဲ့ စိတ်ကူးကိုတော့ မသေချာဘူး။”
“ ဘယ်သူလဲ။”
“ သုခမ်ိန်”
“ သုခမိန် ရဲ့စိတ်ကူးလား။”
…
ဖန်ကျန်းရှီနဲ့ ရန်၇ွှယ်ကတော့ ရွှေမြို့တော်ရဲ့ အနီးက မြို့ငယ်လေးဆီကို ရောက်လာခဲ့တယ်။ သူတို့ စီးနင်းလာတဲ့ မြင်းပျံတွေကြောင့် မြို့စောင့်တွေရဲ့ လေးစားမှုကို အတော်လေး ရရှိတယ်။
ဒီ အချိန် ။သူတို့ မြို့ထဲ ၀င်လာချိန်မှာပဲ အစေခံ တစ်ဦးလို ၀တ်ဆင်ထားတဲ့ စူးကျိုးက သူတို့ကို စောင့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
“ သခင်လေး ဖန်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်။” စူးကျိုးက ဖန်ကျန်းရှီကို မြင်တော့ ပြောလိုက်တယ်။
“စူးကျိုး ။ မင်းက ယုံကြည်မှု မြစ်မြို့တော်မှာ ရောက်နေတာ မဟုတ် ဘူးလား။ မင်း ဘာလို့ဒီကိုေ၇ာက်နေတာလဲ။” ဖန်ကျန်းရှီက ၀ူယွဲ့အာများ ရှိနေမလား ဆိုပြီးတော့ ရှာဖွေလိုက်တယ်။ မြို့အ၀င်မှာ စူးကျိုးကို တွေ့ရတာကတော့ ထူးဆန်းတယ်။
“ သခင်လေး ဖန် ကောင်းကင်ေ၇ာင်ပြန် အဆင့်ကိုေ၇ာက်ပြီးပြီ ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ သိထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် သခင်လေးကို ဂုဏ်ပြုဖို့ ဒီကို ရောက်နေတာပါ။” စူးကျိုးက ဖန်ကျန်းရှီမေးမယ့် မေးခွန်းကို ကြိုဖြေလိုကတယ်။
“ မင်းဒီမှာ တစ်ချိန်လုံး ရှိနေတာလား။” ဖန်က်ျန်းရှီက နည်းနည်း စိတ်ထဲ ထိရှသွားတယ်။
သူ ကောင်းကင်ေ၇ာင်ပြန် အဆင့်ကိုေ၇ာက်တာ မနေ့တနေ့က ။ နောက်ပြီးတော့ နတ်ဆိုးကျောင်းတော်ထဲမှာပဲ နေနေခဲ့တာ။ ၀ူယွဲ့အာက ဒါကိုတောင် သိနိုင်ပြီးတော့ စူးကျိုးကိုတောင် လာစောင့်ခိုင်း ထားတယ်။
ဒါက အဓိပ္မာယ် နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ ပထထ တစ်ခုကတော့ သူမကေ၇ွှမြို့တော် အနီးမှာ အရင်တည်းက စူးကျိုးကို စောင့်ခိုင်းထားတာ ဖြစ်မယ်။ ဒုတ်ိယ တစ်ခုကတော့ နတ်ဆိုးကျောင်းတော်ထဲမှာ သူမအတွက် သတင်း အရင်းအမြစ်တွေ ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
“ မနေ့က အထိတော့ ကျွန်တော်လည်းေ၇ွှမြို့တော်မှာပဲ ရှိနေတာပါ။ သခင်က သခင်လေး ဖန် ကောင်းကင်ရောင်ပြန် အဆင့်ကို ရောက်မှန်းသိတာနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဒီမှာ လာစောင့်ခိုင်း ထားတာပါ။ ကျွန်တော်လည်း အခုမှ ရောက်လာတာပါ။ ” စူးကျိုးက ပြောလိုက်တယ်။
“ နားလည်ပြီ။ ၀ူယွဲ့အာကို ငါ ပြောစရာရှိတယ်။ သူ ဒီမှာ ရောက်နေလား။” ဖန်ကျန်းရှီက မေးလိုက်တယ်။
“ သခင်က မြို့တော်ကိုေ၇ာက်သွားပါပြီ။ အကယ်၍ မှာစရာရှိရင် ကျွန်တော့်ကို မှာလို့ရပါတယ်။” စူးကျိုးက လေးစားစွာပြောလိုက်တယ်။
“ ၀ူယွဲ့အာ က မြို့တော်ကို သွားပြီလား။” ဖန်ကျန်းရှီက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တယ်။ ၀ူယွဲ့အာ ဘာကြော်င့် သွားလဲ ဆိုတာ မသိတော့ သူလည်း ထပ်မမေးတော့ ဘူး။ “ငါ မေးချင်တာက ငါ ကောင်းကင် ရောင်ပြန် အဆ်င့်ကိုေ၇ာက်သွားတဲ့ အကြောင်း သတင်းဖြန့်ပေးမလား။”
“ သခင်လေး ဘယ်လောက် ဝေးဝေးထိ သတင်း ပြန့်စေချင်လဲ။”
“ တော်ဝင် မြို့တော် ထိ”
“ သုံးရက်တော့ ကြာမယ်။ ”
“ ကောင်းပြီ။ သုံးရက်က ပြဿနာ မဟုတ် ဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါ့မှာ တောင်းဆိုမှု ရှိတယ်။”
“ ဟုတ်ကဲ့ ဆက်ပြောပါ.၊”
“ ဒီ သတင်းကို လူများနိုင် သလောက် များများသိအောင် လုပ်ပေးပါ။”
“နားလည်ပါပြီ။ စိတ်ချထားလို်က်ပါ သခင်လေး။” စူးကျိုးက သူ့ ရင်ဘတ်ထဲကနေ တစ်စုံတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်တယ်။
“ ဒီငွေတွေက ၀ူယွဲ့အာရဲ့ ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်လား၊”
“ သခင်က ဒါကို ကျွန်တော့် အတွက် ပေးလိုက်တာပါ။” စူးကျိုးက ပြောလိုက်တယ်။
“ မင်း ဘယ်လို တွေးလဲ။”
“ဟ ဟ ကျွန်တော် စနေတာပါ။ သခင် က ငွေသား အောင်စ တစ်ထောင် ပေးခိုင်းလိုက်တာပါ။ လက်ခံပေးပါ။” စူးကျိုးက ပြုံးပြီးတော့ ပြောလိုက်တယ်။
“ အောင်စ တစ်ထောင်လား။ မင်းကို အောင်စ တစ်ရာ ပေးလိုက်မယ်။” ဖန်ကျန်းရှီက စူးကျိုးဆီက ငွေစတွေကို ယူလိုက်ပြီးတော့ နှလုံးကာမှန်ထဲ ထည့်လိုက်တယ်။
အဲ့ဒီ့နောက် ငွေသား အောင်စ တစ်၇ာကို ပြန်ထုတ်ပြီး ပေးလိုက်တယ်။
“ သခင်လေးရဲ့ ဆု အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ”
…
အချိန် နှစ်လ ကြာပြီးနောက်မှာတော့ နေမင်းကြီး ဟာ တရွေ့ရွေ့ တောက်ပ လာတော့တယ်။ ရွှေနီရောင် အလင်း တန်းတွေဟာ မြို့တော် နံရံကို ထွန်းလင်း နေစေခဲ့တယ်။
မြို့တော် ကြီးဟာ တောက်ပတဲ့ သားရဲကောင်ကြီးတစ်ကောင်လိုမျိုး တောက်ပတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ထုတ်လွှတ်နေခဲ့တယ်။
ညအချိန် ကို နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ပေမယ့်လည်း လမ်းတွေမှာတော့ လူ ထူထပ်မှုဟာ မလျော့်ကျပါ ဘူး။ အင်ပါယာရဲ့ မြို့တော် ဖြစ်တဲ့ အတွက် စည်ကားမှုဟာလည်း သိပ်ကို ကျော်ကြားလှတယ်။
မြစ်ဟာတော့ အရှ်ိန် ပြင်းပြင်းနဲ့ စီးဆင်းနေခဲ့တယ်။
မြို့တော်စောင့်တွေဟာတော့ နံရံတွေပေါ်မှာ ကင်းလှည့်နေခဲ့တယ်။ တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ လက်ထဲမှာတော့ တောက်ပတဲ့ လှံတွေကို ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့တယ်။ ကိုယ်မှာတော့ တောက်ပသစ်လွင်တဲ့ သံချပ်ကာတွေကို ၀တ်ဆင်ထားခဲ့တယ်။ သိပ်ကို ခမ်းနား ထည်ဝါ လွန်းတယ်။
ဒါကတော့ အင်ပါယာကြီးရဲ့ အလယ် အူတိုင်ပဲ ဖြစ်တယ်။
တန်ဖိုးကြီးမြင့်ပြီးတော့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းတယ်။
ဒါပေမယ့်လည်း ဘယ်လောက်ပဲ တန်ဖိုးကြီးမားပါစေ။ ဒါတွေကို မပိုင်ဆိုင်တဲ့သူတွေလည်း ရှိနေပါတယ်။ ဥပမာ အားဖြင့် အပြာရောင် ၀တ်စုံ ၀တ်ထားတဲ့ လူငယ် ဟာ မြို့တော်ထဲကို ၀င်လာခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ အကျီလက်အိုးတွေကတော့ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခါနေခဲ့တယ်။
ဒါကတော့ သင့်တော်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့်လည်း
လူငယ်ကတော့ အတော်လေးကို ပျင်းရိနေတဲ့ပုံပါပဲ။ သူ့ရဲ့ မြင်းပျံပေါ်မှာ လေးတိလေးတွဲ့နဲကို လိုက်ပါနေတယ်။ လူတွေကတော့ သူစီးနင်းလာတဲ့ နှင်းမဟူရာမြင်းပျံကို စိတ်ဝင်စားတာထက် မြင်းပေါ်ကလူ ပြုတ်ကျမှာကို ပိုပြီးတော့ စိုးရိမ်နေကြတယ်။
အပြာရောင် လူငယ်ရဲ့ နောက်မှာတော့ အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာ မရှိလောက်အောင် ကောင်းမွန်စွာ ၀တ်ဆင်ထားတဲ့ လူငယ် တစ်ဦး ရှိနေတယ်။ သူကတော့ ပိုပြီးတော့ တောက်ပတယ်။ တကယ်တမ်းတော့ တောက်ပလွန်းတယ်လို့ ဆိုရမှာ ဖြစ်တယ်။
သူက တောက်ပလွန်းတယ်ဆိုပေမယ့်လည်း အေးစက်လွန်းလှတယ်။
ဘယ်သူကမှ ဒီ လူ နှစ်ယောက်ကို တဖွဲ့တည်းလို့ ထင်စရာ အကြောင်း မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့်လည်း သူတို့ကတော့ တူညီတဲ့ အရှိန် နဲ့သွားနေကြတာ ဖြစ်တယ်။