နတ်ဘုရား မုခ်ဝ - Chapter - 189 နောက်ထပ် ဖမ်းယူခြင်း
ပင်းယန် ကတော့ ဖန်ကျန်းရှီရဲ့ အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ သူမရဲ့ အတွေးနွံထဲကနေ ပြန်လည် ရုန်းထွက် လာနိုင်တော့တယ်။
ရဲရဲ တောက် ချီလင်လှံကို ငှားမယ်။
ပျော်စရာလုပ်ဖို့ တဲ့လား။
ဒီကောင် ဘာပြောချင်နေတာလဲ။
ဒါက တိုက်ခိုက်ရေး စာမေးပွဲလေ ဘယ်သူက သူ့လက်နက်ကို တခြားသူ ဆီ ငှားပေးမှာလဲ။ သူတို့က နဂိုတည်းက တည့်တဲ့သူတွေမှ မဟုတ်တာ။ ခုနကလိုမျိုး
တစ်ဖက်တည်းမှာ အမြဲ ရှိနေနိုင်မှာ မဟုတ် ဘူး။
ဒီလိုမျိုး မေးတာက ဘယ်လောက်တောင် အရှက်မရှိ လိုက်တာလဲ။
နောက်ြပီးတော့ ချီလင်လှံက ကြီးမြတ်သော ရှမင်းဆက်ရဲ့ ရတနာ ဆယ်ပါးထဲက တစ်ခုလေ။
အနည်းဆုံးတော့ ငှားချင်ရင် လေးလေးစားစား ပြောပြီးတော့ ငှားသင့်တယ်။ ဒါ့ အပြင် ချီလင်လှံကိုလည်း ကောင်းကောင်း ပြန်ပေးမယ်လို့ ပြောသင့်တယ်။
နောက်ပြီးတော့ ပျော်စရာ အတွက် ဆိုတာကကော ဘာလဲ။
ဥပမာ အနေနဲ့ ပြောရမယ် ဆို၇င်တော့ ဖန်ကျန်းရှီ အပေါ်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တဲ့ သူမရဲ့ လေးစားမှုတွေကတော့ လေထဲ လွှင့်ပါ သွားပြီ ဖြစ်တယ်။
ပင်းယန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ဒေါသတွေ ပေါက်ကွဲ လာတော့တယ်။ ဒီ ချီလင်လှံကို ရဖို့ အတွက် သူမ အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆို ထားခဲ့ရတာ ပဲ ဖြစ်တယ်။ အခုတော့ ဒါကို လမ်းဘေးက တွေ့ကရာ ပစ္စည်းလိုမျိုး လာတောင်း နေတယ်။
“ မငှားဘူး ။” ပင်းယန် က ချက်ခြင်း ငြင်းလိုက်တယ်။
“ ကောင်းပြီလေ။ ငါ နားလည်ပြီ။ ” ဖန်ကျန်းရှီကတော့ စိတ်ထဲ ရှိဟန် မတူသလို စိတ်ပျက်သွားဟန်လည်း အလျဉ်းမရှိပါဘူး။
ပင်းယန်ကတော့ ဖန်ကျန်းရှီ ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့တယ်။ ငါ သူ့ကို ငြင်းလိုက်တာလေ။ ငါထင်သလိုမျိုး တစ်ချက်လေးတောင် မမေးပါလား။
အကယ်၍ ကောင်းကောင်းပြောမယ် ဆိုရင်တော့ ၇ပါတယ်။
နောက်ပြီးတော့ ဖန်ကျန်းရှီက သူမရဲ့ ချီလင်လှံကိုတော့ ခိုးရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
ဒါက သူမရဲ့ အထူး အခွင့်အရေးပဲ။
သူမ တွေးလိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ဖန်ကျန်းရှီက နောက်ထပ် မေးလိုက်တယ်။ “ ချီလင်လှံကို မငှားနိုင် ဘူး ဆိုရင် လည်း မင်း မှာ တခြား ရတနာ ရှိနေလား ။ ဓားကောင်းကောင်း တစ်လက်လောက်တော့ ငှားနိုင်လောက်ပါတယ်။ မင်းက မင်းသမီး တစ်ပါးပဲလေ။ မင်းမှာ တစ်ခုခု ရှိမှာ သေချာတယ်။”
“မင်းမှာ တစ်ခုခုရှိမှာ သေချာတယ်။”
ဖန်ကျန်းရှီရဲ့အသံ ဟာ သုခမ်ိန် လောကထဲမှာ ပဲ့တင့် ထပ်နေခဲ့တယ်။
စာဖြေသူတွေ အားလုံးဟာတော့ ဒါကို ကြားချိန်မှာ မျက်စိလည်သွားတော့တယ်။ ဖန်ကျန်းရှီ ဒီလောက် မျက်နှာပြောင် တိုက်ပြီးတော့ အရှက်မဲ့တာကို မယုံနိုင် ဘူးဖြစ်နေကြတယ်။
“ ပျော်စရာ….။ နင်ပျော်ရအောင်ကို သေချာ လုပ်ပေးမယ်။” ပင်းယန် ဟာတော့ အချိန်မဆိုင်းတော့ ပါဘူး။
သူမရဲ့ ချီလင်လှံကနေ ဟိန်းသံ ကြီး ထွက်လာတော့တယ်။ သူမဟာ စုတုန်းလင် ဆီကို ပြေးဝင်သွားတာမဟုတ်ပါ ဘူး။ ဖန်ကျန်းရှီ ဆီကို ဦးတည်ပြီးတော့သာ လှံနဲ့ ထိုးချလိုက်တာ ဖြစ်တယ်။
ရွှေရောင် အလင်းတန်းတွေ ဟာ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် တောက်ပနေခဲ့တယ်။
ဖန်ကျန်းရှီကတော့ ခုန်ေ၇ှာင် လိုက်တယ်။ ဒါကို တွေးထားခဲ့ပြီးသားလည်း ဖြစ်တယ်။ ချီလင် လှံကို ဘာနဲ့ မှ မလဲ နိုင်မှန်း ကောင်းကောင်းသိတာ ဖြစ်တယ်။
ဘာလို့ ချက်ချင်းကို တိုက်ခိုက်တာလဲ။
ချီလင်လှံကို သူ ထိပ်တိုက် မကြုံဖူး ပေမယ့်လည်း သူက အကန်းမှ မဟုတ်တာ။ ဒီလှံကိုလည်း မနိုင် နိုင်လောက် ဘူး။
ဒါကြောင့် ဖန်ကျန်းရှီဟာ ပြေးတော့တယ်။
ပင်းယန်ကတော့ သူ့နောက်ကနေ လိုက်ရင်း လှံနဲ့ လိုက် ရမ်း နေခဲ့တယ်။ ( zilong female ver.)
ဒါပေ့ါ။ ဖန်ကျန်းရှီက ဝေးဝေး မပြေးပါ ဘူး။ စုတုန်းလင်ကို မလွတ်နိုင်အောင် သတိထားရင်း လှည့်ပတ်ပြေးလွှားနေခဲ့တယ်။
စုတုန်းလင်ကို အလယ်မှာ ထား၇င်း စက်ဝိုင်းလို လှည့်ပတ်နေခဲ့တယ်။
ပင်းယန်ဟာ ဒေါသနဲ့ ဖန်ကျန်း၇ှီကို အသေ လိုက်သတ်နေတာပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံ ဆင့် ကွာခြား မှုကြောင့် သူမဟာ ပိုနှေးနေတာပဲ ဖြစ်တယ်။
မြင်ကွင်း တစ်ခုလုံးဟာ ထူးဆန်းနေခဲ့တယ်။
တစ်ဦးဟာတော့ လှံ တစ်ယောက်နဲ့ လိုက်နေပြီး တစ်ဦးဟာတော့ ပတ်ပြေးနေခဲ့တယ်။
စာဖြေသူတွေ အားလုံးဟာတော့ ဒါကို ဘယ်လို တွေးရမလဲ မသ်ိဘူး ဖြစ်နေတယ်။
“ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။”
ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ ကြိုးစားတွေးနေချိန်မှာပဲ ။ အလယ်က စုတုန်းလင် ဟာတော့ ဒေါသ ပေါက်ကွဲ လာတော့တယ်။
“ ဖန်ကျန်းရှီ” စုတုန်းလင်က အော်ဟစ်လိုက်တော့တယ်။
ဒီ အချိန်မှာတောင် သူများ လက်နက်ကို အပျော် ဆော့ဖို့ ငှားချင်နေသေးတယ်။ နောက်ပြီးတော့ အဲ့ဒီ့ လက်နက်နဲ့ ငါ့်ေ၇ှ့မှာ ပြေးတမ်းလိုက်တမ်း လာဆော့ နေတယ်။
ဒါက ဘာ အဓီပ္မာယ်လဲ။
ငါ့ကို အရေး မစိုက်တာလား။
စုတုန်းလင်ဟာတော့ ဖန်ကျန်းရှိရဲ့အကြိမ်ကြိ်မ် လျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံ၇ပြီးနောက်မှာတော့ အလယ်မှာ ရပ်နေရင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ ဒေါသတွေ အမုန်းတရားတွေဟာ ပိုပြီးတော့ များပြားလာခဲ့တယ်။
“ သေပေရော့ ဖန်ကျန်းရှီ။” စုတုန်းလင် ဟာ သူ့ဓားကို ထုတ်ရင်း ဖန်ကျန်းရှီကိုချိန်ရွယ်လိုက်တယ်။
ထူးဆန်းတဲ့ အနက်ရောင် အ၇ိပ်ဟာတော့ အဆုံးမဲ့ တွင်းနက်ကြီး တစ်ခု ထက်တောင် နက်ရှိုင်းလာတော့တယ်။
ပြေးလွှားနေတဲ့ ဖန်ကျန်းရှီကတော့ သူ့နားမှာ ဓား အ၇ိပ်တွေ ပြေးလွှားနေတာကို မြင်ချိန်မှာတော့ ပြောလိုကတယ်။
“ နောက်ဆုံးတော့ မင်း ဒေါသ ထွက်လာပြီ။”
တွေဝေခြင်း အလျဉ်းမရှိတော့ပဲနဲ့ သူဟာ လျှပ်စီးလှိုင်းတွေကို သူ့အနားမှာကွေ့ဝိုက် ပြီး ပေါက်ကွဲ စေလိုက်တယ်။ ခ၇မ်းရောင် လျှပ်စီးတွေဟာ ပင်းယန်က်ို ဖြတ်သွားခဲ့တယ်။
ဒါပေမယ့်လည်း သူမဟာ မီးလျှံ ပန်းနီ သံချပ်ကာကို ၀တ်ထားတာတောင်မှ ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ ချီလင်လှံကိုသုံးပြီး ကာလိုက်တော့တယ်။
ဖန်ကျန်းရှီ ဟာ တော့ ဒီ အခွင့် အေ၇းကို သုံးပြီးတော့ လေထဲမှာ ခုန်လွှားလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ကျောက်စိမ်းဖြူ ဓားဟာတော့ လေထဲမှာ တလက်လက်တောက်ပနေတော့တယ်။ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတွေ ဟာ နဂါးငွေ့တန်းသဖါယ် လင်းလက်နေခဲ့တယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရန်ရွှယ် ဟာလည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ သူ့လက်ထဲက ယပ်တောင်ဟာတော့ သစ်ပင် စိတ်အာရုံနယ်မြေ ကို ချိတ်ဆက်လိုက်တယ်။
ဒါဟာ လုံးဝကို ပန်းချီကား အသစ် တစ်ခုနှယ် ပြောင်းလဲ သွားခဲ့တယ်။
ကြီးမားတဲ့ လှိုင်းလုံးကြီးတွေဟာ စုတုန်းလင် ဆီကို တိုက်ရိုက်ဝင်သွားခဲ့တယ်။ သစ်ပင်ပန်းမာန်တွေ ဟာ ၀မ်းနည်းမှုတွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့တဲ့ အင်အားလှိုင်း တွေဟာ သစ်ကိုင်းတွေကနေ စီးဆင်းသွားတော့တယ်။
ဒါကို မြင်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ သူ ဟာ နောက်ဆုံးမှာ အမူအယာပြတော့တယ်။ တိုက်ပွဲ များစွာ အတွေ့ အကြုံအရ စုတုန်းလင် ဖန်ကျန်းရှီကို တိုက်ခိုက် ချိန်မှာ အရာ အများစုကို သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်။
အစကနေ ပြီးတော့ စုတုန်းလင် မှာ နောက်ဆုတ်စရာ လမ်း မရှိ ခဲ့ဘူး။
အခွင့် အေ၇းကောင်းလည်း မ၇ ခဲ့ဘူး ဖြစ်တယ်။
ဓားသွားနှစ်လက် ဟာ သူ့ရဲ့ဘယ်ညာမှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။
“ တိုက်ခိုက်ကြ။”
“Kaboom!”
ဖန်ကျန်းရှီနဲ့ စုတုန်းလင် တိုက်ခိုက်သလို ။ ရန်ရွှယ်နဲ့ ၀မ်ချွမ်ဖုန်းတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေဟာလည်း ထိခိုက်သွားတော့တယ်။
“ ချီးပဲ။”
စုတုန်းလင်ဟာတော့ ပါးစပ် အပြည့်သွေးတွေ အန်ချလိုက်တော့တယ်။ သူ့ေ၇ှ့ကလူ လေး ယောက်ကို ငေးကြည့်ရင်း နဲ့ တိုက်ပွဲ ဒဏ်ကြောင့် ဖြူဖျော့ နေခဲ့တယ်။
သူ့လက်ထဲမှာတော့ ဓားကျိုး တစ်ချောင်း ရှိနေခဲ့တယ်။
ဒါပေမယ့်လည်း ဖန်ကျန်းရှီရဲ့ လက်ထဲက ဓားဟာတော့ တုန်ယင်နေမှုသာ ရှိခဲ့တယ်။
ဒီတိုက်ခိုက်မှုမှာ ဖန်ကျန်း၇ှီက ထိပ်တန်းကိုရောက်သွားခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္မာယ်ပဲ ဖြစ်တယ်။
ရန်ရွှယ်နဲ့ ၀န်ချွမ်ဖုန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ သူ ဟာ လုံးဝကို တောင့်မခံ နိုင်တော့ပဲ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။
“ငါ ရှုံးသွားပြီလား။” စုတုန်းလင်က မူးနောက်နေတော့တယ်။ ဒီလို အဖြစ်မျိုးကို ပထမ အချှီမှာ ကြုံရမယ်လို့ ဘယ်လိုမှ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ဒါပေမယ့်လည်း အချက်အလက် အရတော့ သူ ရှုံးသွားပြီ။ အခုတော့ သူ ဟာ ဆိုးဝါးစွာ ဒဏ်ရာရနေပြီ ။
အခြားသော စာဖြေသူတွေဟာတော့ သွေ ချင်းချင်း နီနေတဲ့ စုတုန်းလင်ကို မြင်ချိန်မှာတော့ လုံးဝကို မယုံက်ြညနိုင် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။
“ စုတုန်းလင် ရှုံးသွားပြီ။”
“ မမြန် လွန်းဘူးလား။”
“ ကြည့်ရတာတော့ ဖန်ကျန်းရှီကို ဒဏ်၇ာတောင် ရစေလိုက်တဲ့ ပုံ မပေါ်ဘူး။”
စုတုန်းလင် ရှုံးသွားပြီ ဖြစ်တဲ့ အချက်ကို ဘယ် စာဖြေသူကမှ လက် မခံနိုင်ကြသော်ငြား။ အမှန် တရားကိုတော့ ပုန်းကွယ်လို့ မရ ဘူး ဖြစ်တယ်။
သုခမိန် လောက ထဲကို မ၀င်ချင်မှာတော့ လူတိုင်းတွေ နေခဲ့ကြတာက ဖန်ကျန်းရှီ ဘယ်လို ရှုံးမလဲ ။ဒါမှမဟုတ်။ စုတုန်းလင် ရဲ့ စိန်ခေါ် မှုကို ဖန်ကျန်း ရှီ ဘယ်လို ရှောင်လွှဲ မလဲ ဆို တာပဲ ဖြစ်တယ်။
ဒါပေမယ့်လည်း အမှန်တရားကတော့
တော်ဝင် တိုက်ခိုက်ရေး စာမေးပွဲမှာ စုတုန်းလင် ရှုံးသွားခဲ့ပြီ။
ပထ မတန်း အဆင့် က ထိပ်သီး ကောင်းကင် ရောင်ပြန် အဆင့် ကျောင်းတော်သား တစ်ယောက်ကတော့ ပထမ အချီမှာပဲ စိန်ခေါ် လိုက်တယ်။
ဘယ်သူကမှ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို မယုံနိုင် ဘူး ဖြစ်တယ်။
လူအုပ်အလယ်ထဲမှာတော့ မျက်လုံး တစ်စုံ ဟာ တစ်လက်လက် တောက်ပ နေခဲ့တယ်။
နန်ကုန်းမု ဟာတော့ စတင်ပြီး စကားပြောပြီ ဖြစ်တယ်။ “ ဖန်ကျန်းရှီ ။ မင်း ဘယ်လောက်ထိ ဆက်သွားနိုင်မလဲ ငါသိချင်တယ်။”
နန်ကုန်းမှု စကားပြောတာ တိုးလွန်းတဲ့ အတွက် ဘယ်သူ ကမှ မကြားပါ ဘူး။ သူ စကား မပြောလိုက်တဲ့ အတိုင်းပဲ ဖြစ်တယ်။
ဒါပေမယ့်လည်း ဒီ စကားရဲ့ အတိမ် အနက်ကို သိရင်တော့ ကြားရသူတိုင်း အံ့သြသွားမှာ ဖြစ်တယ်။
ဖန်ကျန်းရှီ ကတော့ စုတုန်းလင်ရဲ့ ဘေးမှာ ရှိနေပင်မယ့်လည်း အကုန်ကြားပါတယ်။ နန်ကုန်းမု ပြောတဲ့ ဘယ်လောက် အင်အားသုံးဖို့ လိုလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူ သိမှာလဲ။
နန်ကုန်းမုနဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့ နေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ရှင်ချင်းစွေ့ဟာလည်း အနက်ရောင် အငွေ့ အသက်တွေကို ထုတ်လွှတ်ရင်းနေခဲ့တယ်။
“ စိတ်ဝင်စား စ၇ာပဲ။ ဒီ တိုက်ခိုက်ရေး စာမေးပွဲ ကတော့ လုံးဝကို စိတ်ဝင်စား စရာပဲ။”
“သခင် ။ အခုက လှုပ်ရှားသင့်ပြီလား။” ရှင်ချင်းစွေ့ နောက်မှာ ၇ှိတဲ့ သက်လတ်ပိုင်း လူရွယ် ဟာ မေးလိုက်တယ်။ သူဟာ အတော်လေးကို သက်တောင့် သက်သာ မဖြစ်စွာ ၀တ်ဆင် ထားပြီးတော့ အားနည်း ဖျော့တော့တဲ့ အသွင် ပေါက်နေခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း သူ့ရဲ့ လည်ပင်းမှာတော့ အမာရွတ်တွေ ရှိနေခဲ့တယ်။
ကြည့်ရတာတော့ လည်ပင်းကို ဓား ထက်ထက်နဲ့ လှီးဖြတ် ထားခံ ရပုံပါပဲ။ သေခြင်း တရားကို ဘယ်လို တောင် ရှောင်လွှဲ နိုင်ခဲ့လည်း ဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသိ ခဲ့ပါ ဘူး။
“ အချိန်မကျသေးဘူး။ ငါ နောက်ထပ် တွေ့ ဖို့ လို သေးတယ်။” ရှင်ချင်းစွေ့က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်တယ်။
…
တော်ဝင် ကျောင်းတော် ထဲမှာတော့ သွမ့် ပြည်ထောင် အရှင်နဲ့ ဟန်ချန်ဖုန်း ဟာ အေးခဲ သွားတော့တယ်။ ဒီလိုမျိုး တိုက်ပွဲက ခပ်မြန်မြန်ပြီးသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင် ခဲ့မိ ဘူး။
နောက်ပြီးတော့ စုတုန်းလင်က ဖန်ကျန်းရှီကို ဒဏ်ရာရအောင် တောင် မလုပ်နိုင် ဘူး။
“ ငါ ကြားတော့ စုတုန်းလင် ကအတော်လေး အင်အားကြီးပြီးတော့ အတွေ့ အကြုံနည်းတယ် ဆိုတာပဲ။ ဒီနေ့တော့ အသေအချာက်ို တွေ့လိုက်ရပြီ။” ဟန်ချန်ဖုန်းက သွေးအလိမ်းလိမ်း ဖြစ်နေတဲ့ စုတုန်းလင်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း ခေါင်းခါ လိုက်တယ်။
“ စုတုန်းလင်က တကယ့် တိုက်ပွဲကို မတိုက်ခိုက် ဖူးဘူး။ ဒါကြောင့် ခေါင်းအေးအေး ထားပြီး ဆုံးဖြတ်တာကိုလည်း သူ နားမလည် ဘူး” သွမ့် ပြည်ထောင် အရှင်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီ့နောက် မင်းသားကိုးကို ကြည့်လိုက်တယ်။
“ မင်းသားကိုး ။ စုတုန်းလင် ပထမ အချီမှာ ထွက်သွားတာကို ဘယ်လို ထင်လဲ။”
မင်းသား ကိုး ကတော့ မျက်စိ လည် သွားခဲ့တယ်။ သွမ့်ပြည်ထောင် အရှင်ရဲ့ မေးခွန်းကို ကြားချိန်မှာတော့ သက်ပြင်းချလိုက်တော့တယ်။
“ ဒါ အကြောင်းလား။”
“ ထားလိုက်တော့ ဒီ နှစ်တွေမှာ မင်းက မြင်းပြိုင်ပွဲမှာပဲ အာရုံစိုက်နေတာ ။ ဒါကို မင်း စိတ်ဝင်စားရင်တောင် မှ အံ့သြနေရမှာ။ အကယ်၍ မင်းသာ အမြဲ အား နေရင်တော့ ငါနဲ့ အတူ စစ်ရေး လေ့ကျင့် တဲ့ နေရာကို လိုက်ပြီးတော့ အတွေက အကြုံယူလေ။”
“ အကိုတော်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း အကိုတော်က အခုပဲ တိုက်ပွဲ အတွေ့ အကြုံ အကြောင်း ပြောလိုက်တယ်နော်။ ဖန်ကျန်းရှီကတော့ အရင် ကတိုက်ပွဲတိုက်ဖူးလို့လား။
“သူလား။ သူ့လို တောသားမှာ ဘယ်လိုလုပ် တိုက်ပွဲ အတွေ့ အကြုံ ရှိမှာလည်း ။ သူ့မှာ အမဲလိုက် အတွေ့ အကြုံတော့ ရှိမှာပေါ့။ သူ့ရဲ့ အောင်ပွဲတွေကလည်း များသော အားဖြင့် လှည့်စားမှုတွေကနေပဲ ဖြစ်လာတာ။ အကယ်၍ တက်ယ့် တိုက်ပွဲ အစစ်မှာ ဆိုရင်တော့ ဘောင်းဘီတွေ ရွှဲစို ကုန်မှာ မြင်ယောင်ပါသေးတယ်။ အထူးသဖြင့် ရှင် ချင်းစွေ့နဲ့တိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ဒါမျိုးကြုံလ်ိမ့်မယ်။” သွမ့် ပြည်ေ ထာင် အရှုင်က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
“ အင်း။ သွမ့် မင်းသား မှန်မှာပါ။ ရှင် ချင်းစွေ့ က ရှင်းဟို့ရဲ့ လက်အောက်မှာ အချိန် အတော်ကြာ အမှု ထမ်းခဲ့တာ ။ သူ့မှာ ၀ှက်ဖဲတွေ ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။” ဟန်ချန်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တယ်။
“ အကြီးအကဲ ဟန် ပြောသလိုလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒီမှာ ပြဿ နာ ဖြစ်နေတာက စုတုန်းလင်ကို အနိုင်တိုက်လိုက်တဲ့ အတွက် သူတို့ ၃ ယောက်ကို ဒုတိယ အချီ ပြောင်းပေးလိုက်ရမှာလား။” သွမ့် အရှင်က မေးလိုက်တယ်။
“ ၀မ်ချွမ်ဖုန်းက စုတုန်းလင်ကို စိန်ခေါ် တာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် သူ ပဲ အောင်မြင်သင့်တယ်။” ဟန်ချန်ဖုန်းက သွမ့် အရှင် ဘာကို ဆိုလိုချင်လည်း ကောင်းကောင်းနားလည်တာ ဖြစ်တယ်။
“ ကောင်းပြီလေ။ အကြီးအကဲ ဟန် က အဓိက စာစစ်သူ ဖြစ်တော့လည်း ဒီလိုပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ တခြား ထင်မြင်ချက်ရှိသေးလား။” သွမ့် အရှင် က တခြားသော
…
ပညာ၇ှိသုခမ်ိန် လောကထဲမှာ တော့ ၀မ်ချွမ်ဖုန်းရဲ့ အရှေ့မှာ ကြီးမားတဲ့ တံခါး တစ်ချပ် ပေါ်လာခဲ့တယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မာဆတ်ဆတ် အသံ ဟာ နေရာ လွတ်တစ်ခုလုံးကို ပျံှ့နှံ့လာခဲ့တယ်။
“ စုတုန်းလင် ကျရှုံး။ ၀မ် ချွမ်ဖုန်း ဒုတိယ အချီ အောင်မြင်။”
စာဖြေသူတွေ အားလုံးဟာ ကြေညာချက်ကို ကြားချိန်မှာတော့ မှာတော့ အံ့သြ ထိတ်လန့်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်လာတော့တယ်။
သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကတော့ လုံးဝကို အံ့သြမှုနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။
ဒီလိုမျိုး အောင်မြင်သူ က ၀မ်ချွမ်ဖုန်း ဖြစ်လာမှာကို ဘယ်သူက တွေးမိမှာလဲ။
“ ဘာတွေဖြစ်လာတာလဲ။”
“ ဘာ လို့ ၀မ်ချွမ်ဖုန်းက ဒုတိယ အချီကို တက်သွားတာလဲ။”
“ ငါ ထင်တာတော့ သူ စုတုန်းလင်ကို စိန်ခေါ် လိုက်လို့ပဲ ဖြစ်မယ်။ ”
ဒီလို ပြိုင်ပွဲကို မလုပ်ခင်တည်းက တချို့သော သူတွေဟာတော့ ဒါကို ဖြစ်လာမယ် ဆိုတာ ခန့်မှန်း ပြီးသား ဖြစ်တယ်။ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ရပ်မျိုးက ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ဆိုတာကို သိပြီးသား ဖြစ်တယ်။
ဒီလိုမျိုး အခြေ အနေကတော့ အဓိက စာစစ်သူ အပေါ်မှာ မူတည်တာပဲ ဖြစ်တယ်။
တစ်ခါ တစ်လေမှာတော့ ပထမ ဆုံး တိုက်ခိုက် ဖို့ စိန်ခေါ်သူက အနိုင်ရသူ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ တစ်ခါတစ်လေမှာတော့ လည်း အပြင်းထန်ဆုံးသော ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သူက အနိုင်ရသူ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တခြားသော အချိန်မျိုးမှာတော့ ဒီလို ကိစ္စ မျိုးက အတော်လေးကို စဉ်းစားရ ကြပ်တယ်။
ဒါပေမယ့်လည်း အခု အဖြစ်မှာတော့ ဖန်ကျန်းရှီက ဘယ်လို တွေးတွေး အနိုင်ရသူပဲ ဖြစ်တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ သာ တိုက်ခိုက်မှု အများဆုံး လုပ်ခဲ့တဲ့ သူ ဖြစ်တယ်။
ဖန်ကျန်းရှီသာ မပါရင် ၀မ်ချွမ်ဖုန်းကော ရန်ရွှယ်ပါ မအောင် မြင် နိုင် ဘူး။
ဒါပေမယ့်လည်း အခုချိန်မှာတော့ ၀မ်ချွမ်ဖုန်း က အဆင့် တက်သွားပြီ ဖြစ်တယ်။
စာဖြေသ်ူတွေ အားလုံးဟာတော့ ဒီ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နားမလည် နိုင် ဘူး ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ကတော့ ဘယ်လို စည်းမျဉ်းနဲ့မှ ဆုံးဖြတ်တာ မဟုတ် ဘူး ဖြစ်တယ်။
ဒါပေမယ့်လည်း ဖန်ကျန်းရှီကတော့ ဒါကို ကြားချိန်မှာ အတော်လေးကို ပျော်ရွှင်နေခဲ့တယ်။
“ ဟား ဟား ကောင်းတာပေါ့။ ငါ ဒီလို အဆင့် မတက် ချင်တာနဲ့အတော်ပဲ။” ဖန်ကျန်းရှီကတော့ ဒါကို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့် ခဲ့ဘူး ဖြစ်တယ်။
“ကောင်းလိုက်တာ။”
စာဖြေသူတွေ ဟာတော့ သူတို့ ရဲ့ နားကို တောင် မယုံနိုင် ဖြစ်နေကြတယ်။
ပင်းယန်ကတော့ အတော်လေးကိုတုန်လှုပ်နေခဲ့တယ်။ ဖန်ကျန်းရှီ ရဲ့ စကားတွေက သူ့ကို မိုးကြိုးပစ်သလို ထိခိုက် သွားစေတဲ့ပုံပါပဲ။ ဒါပမေယ့်လည်း စုတုန်းလင် က ရှုံးသွားခဲ့ပြီ။
အခု ချိန်မှာ သူမ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ သူမက ထက်မြက်တာလား။ ဒါမှ မဟုတ် တုံးအ တာလား။
အခု ချိန်မှာတော့ ဖန်ကျန်းရှီရဲ့ စကားကို ကြားချိန်မှာ သူ မဟာ လုံးဝကို စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားတော့တယ်။
“ နင် ဘာလို့ ဒီလောက် တောင် ပျော်နေတာလဲ။”
“ ဒါပေါ့။ ငါ ပျော်နေတယ်။ ဒီလိုမျိုး နည်းလမ်းနဲ့တော့ ဒုတိယ အချီကို မတက်ချင်ပါဘူး။” ဖန်ကျန်းရှီက ပင်းယန်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။
“ ဒီ နည်းလမ်း။ နင်က ဒုတိယ အချီကို တိုက်ပွဲ တက်ပြီးတော့ မဖြတ်သန်းချင် ဘူး ဆိုတော့ နင် က ဘယ်လို လုပ်မလို့လဲ။” ပင်းယန်က သူမကို ဖန်ကျန်း၇ှီ ဆရာလာလုပ်နေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း အမှန်တရားကတော့ ဖန်ကျန်းရှီ ဘာကိုတွေးနေလဲ သူမ တကယ်ကို နားမလည်နိုင် ဘူး ။
“ ငါ က ဒီကို ဖြတ်ပြီးတော့ သွားမလို့လေ။” ဖန်ကျန်းရှီက ထပ်ပြီးတော့ ရှည်ရှည် ဝေးဝေး မပြောတော့ပဲနဲ့ လက်ညှိုးသာ ညွှန်ပြလိုက်တယ်။
ဖန်ကျန်းရှီက တံတားကျိုးကို ညွှန်ပြလိုက်တယ်။ မြူတွေ ဆိုင်းနေတဲ့ တံတား တစ်ဖက် ခြမ်း ဟာ ဘယ်လောက်ထိ ဝေးကွာလည်း ဘယ်သူမှ မခန့်မှန်း နိုင် ဘူး ဖြစ်တယ်။
နောက် တစ်ဖက်ကို မြင်ဖို့ ကတောင် မဖြစ်နိုင် ဘူး။
“ နင်က တံတားကျိုးကို ဖြတ်ချင်တယ် တဲ့လား။ ဘာ ကြောင့်လဲ။ ဘာကြောင့်လဲ။” ပင်းယန် ဟာ အတော်လေးကို ထိတ်လန့်နေတော့တယ်။ တံတားကျိုးက ဘာလဲ ဆိုတာ သူမ ကောင်းကောင်း သိတယ်။
“ ဖန်ကျန်းရှီက တံတားကျိုးကို ဘာလို့ ဖြတ် ချင် ရတာလဲ။ ”
“ ဒီကောင် ရူးနေတာလား။ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေ အပေါ် အခြေခံ ပြီးတော့ သူ့ထက် အားနည်းတဲ့သူ တစ်ယောက်ကို ရှာပြီးတော့ လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူလိုက်လို့ ရတယ်။ ”
“ ကောင်းကင် ရောင်ပြန် အဆင့်ကိုရောက်ေ်နတဲ့ သူ တစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အရတာ လဲ။ ငါ့လို ကြယ်တာရာ စုဝေးမှု အဆင့်က သူတောင် ဒီလောက် မတုံးဘူး။”
ဖန်ကျန်းရှီ ပြောလိုက်တဲ့ စကားကြောင့် စာဖြေသူတွေ အားလုံးဟာ ထိတ်လန့်သွားကြတော့တယ်။ ဒါကတော့ လုံးဝကို မမျှော်လင့် ထားတဲ့ အရာ ဖြစ်နေတယ်။
တံတားကို သူ မဖြတ်နိုင်ရင် ထွက်ရမှာ ဖြစ်တယ်။ စာမေးပွဲ ကျမှာ ဖြစ်တယ်။
ဖန်ကျန်းရှီကတော့ သူ့ရဲ့ ဘေးက စကားသံတွေ အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေလိုက်တယ်။ တံတား ကျိုးကို ကြည့်လိုက်ပြီးတော့ အတွေး ထဲမှာ နစ်မြုပ်နေခဲ့တယ်။ သူ့ကြည့်ရတာ တော့ တခြား တစ်ဖက်ကို မြင်နေရတဲ့ ပုံပါပဲ။
“ ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မေ့သွားပြီလား။”
“ ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် …. ဓားကို ပြောတာလား။ ” ပင်းယန်က တစ်စုံတစ်ခု ကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုလိုက်တယ်။
“ အတိအကျပဲ။ ငါတို့ ဓားကို ရှာချင်တယ် ဆိုတည်းက ဒီ စာမေးပွဲမှာ လုံးဝ တိုက်ခိုက် လို့ မရ ဘူး။ တံတားကျိုးကို ဖြတ်သန်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ရမယ်။
“ ဒါပေမယ့် အကယ်၍ နင် မဖြတ်နိုင်ရင် ကော။ စာမေးပွဲ ကျသွားမှာပေါ့။ ဒါဆို ဒုတိယ အချီကို ဘယ်လို ဖြတ်မှာလဲ။ ” ပင်းယန် ကတော့ နားမလည် ပါ ဘူး။
“ ငါ ဒါကို ဖြတ် ဖို့တွေးပြီးပြီ။ ပထမ ဆုံး ငါနဲ့ ပြိုင်မယ့် သူကို အရင် ရှာမယ်။ အကယ်၍ ငါ မဖြတ်နိုင်ရင် သူ့ကို တွန်းချလိုက်မယ်။ ဒီလိုဆို ငါလည်း ဒုတိယ အချီကို ရောက်နိုင် ပြီလေ။” ဖန်ကျန်းရှီ က ရိုးရိုးသားသသားပဲ ပြောလိုက်တယ်။
ပင်းယန်ကတော့ ခေါင်း ရှုပ်သွားသလို သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကလည်း တောက်ပ လာခဲ့တယ်။
“ ဖန်ကျန်းရှိ ရေ နင့် ထက် မျက်နှာ ပြောင် တိုက်တဲ့သူတော့ ရှိ နိုင် မှာ မဟုတ် တော့ ဘူး ။ ဒီလောကမှာ ထပ် ရှာတွေ့ နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ ဘူး။ ဒါပေမယ့်လည်း မင်း ရဲ့ အကြံကတော့ မဆိုးပါ ဘူး။ နောက်ပြီးတော့ ကြားရတာ ပျော်စရာ ကောင်းမယ့် ပုံပဲ။ နင်နဲ့ ခုန်ချဖို့ တစ်ယောက် ယောက်ယောက်သွားဖမ်း ဖို့ ကူညီပေးနိုင်တယ်။” ပင်းယန် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်တယ်။
“ အကယ်၍ ငါ့ အတွက် ပါ တစ်ယောက် လောက် ပိုဖမ်း လာခဲ့ပေးရင်ကောင်းမှာပဲ။” ရန်၇ွှယ် က ပြောလိုက်တယ်။