လောကတစ်သောင်း နတ်ဘုရား - Chapter - 16 မုန်တိုင်းမလာခင် လေပြေတိုက်ခတ်တယ်
Chapter – 16 မုန်တိုင်းမလာခင် လေပြေတိုက်ခတ်တယ်
ချန်ဝူထျန်း၏ နွေးထွေးသော ကြိုဆိုမှုကြောင့် သခင်ကြီးကြီး မူနှင့် သခင်ကြီး နက်နဲလိပ်တို့က သူတို့၏ သိုင်းဝိညာဉ်များကို ထိန်းသိမ်းလိုက်ပြီး ချန်မိသားစု ခြံဝင်းထဲ ဝင်ရောက် လာကြသည်။
ယင်းကြောင့် ယခင်ထက် ပြင်းထန်သော ချီများကို ချန်ဖုန်းတစ်ယောက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီး ခံစားလိုက်သည်။ ၎င်းချီများသည် အလွန်တရာ ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး ပြင်းထန် သိပ်သည်းသည်။
ဤတစ်ခေါက်၌ တိုင်မူတျန်ခီ တော်တော်လေး အလေးအနက် ဖြစ်နေကြောင်း သိသာနေ၏။
လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ကျော်က တိုင်မူတျန်ခီသည် ချန်မိသားစုဆီမှ ကန်ထုတ်ခံခဲ့ရပြီး သူ့ဘဝတွင် တစ်သက်မှာ တစ်ခါသာ ကြုံဖူးသော အရှက်တကွဲ ဖြစ်ရပ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရ သည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ယခုပွဲက သည်မျှအထိ ပြင်းထန်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခု ပြင်ဆင်လာသမျှ အားလုံးသည် ဤလက်ထပ်ပွဲ နှစ်ရက်အတွင်း အထမြောက်ရန် သက်သေများ ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် …
မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ဤလွန်လွန်ကဲကဲ အပြုအမူများ အလုပ်ဖြစ်မဖြစ်က သည်နှစ်ရက် အတွင်း ဖြစ်လာမည့် အခြေအနေအပေါ် မူတည်နေပြန်သေးသည်။
မျက်စိတ် တစ်မှိတ်အတွင်း အချိန်က ခဏလေးနှင့် ကုန်လွန်သွားသည်။ ကိုးလပိုင်း နှစ်ဆယ့်ရှစ်ရက်ကို ရောက်ခဲ့ပြီ။ ဤနေ့သည် တိုင်မူတျန်ခီနှင့် ချန်ရှင်းရွဲ့တို့၏ လက်ထပ်ပွဲ အခမ်းအနား နေ့လည်း ဖြစ်သည်။
မဂ်လာနေ့တွင် ကောင်းကင် ကြယ်တာရာ တစ်မြို့လုံးရှိ လူများ ခြိမ့်ခြိမ့်သဲ စည်ကားနေ ကြသည်။ ထိုလူများ အားလုံးသည် လျှို့ဝှက်နဂါး တိုင်းပြည်၏ အနယ်နယ် အရပ်ရပ်မှ လာရောက်ကြသော သိုင်းဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်ကတည်းက သခင်ကြီး မူနှင့် သခင်ကြီး နက်နဲလိပ်တို့က အတူတကွ ရောက်ရှိ နေကြသည်။ ယင်းသို့ဖြင့် တိုင်မူတျန်ခီနှင့် ချင်ရှင်းရွဲ့တို့၏ မဂ်လာသတင်းမှာ ကီလိုမီတာ ငါးရာ ပတ်လည် အတွင်းရှိ လူများအားလုံးကို ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်၌ တိုင်မူတျန်ခီက လျှို့ဝှက်နဂါး ကျောင်းတော်တွင်သာ နေထိုင်နေသဖြင့် ၎င်းအကြောင်းများကို မသိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း တိုင်မူတျန်ခီက သူနှင့် ချန်ရှင်းရွဲ့တို့၏ မဂ်လာသတင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို အနည်းငယ်လေးပင် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ဤသတင်းကို အသုံးချ၍ ချန်မိသားစုအား ဖိအားပေးရန်ပင် ရည်ရွယ်ချက် ရှိခဲ့သေးသည်။
တိုင်မူမိသားစုက တစ်လျှောက်လုံး အသေးစိတ်က အစ စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ရက်အတွင်း ကျင်းပမည့် မဂ်လာပွဲတွင် အမှားအယွင်း သေးသေးလေး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး တိုင်မူမိသားစုကို မျက်နှာပျက်စေမည့် ကိစ္စရှိခဲ့ပါက ချန်မိသားစုကို မည်သူမှ ကယ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
တိုင်မူမိသားစုက နှုတ်မှ မပြောလျှင်ပင် ၎င်းတို့မိသားစု ဖြန့်ကျက်ထားသည့် စွမ်းအားစု များက အနာပေါ် တုတ်ကျသည့်နှယ်ဖြစ်ပြီး ချန်မိသားစုကို ဖိနှိပ်လိမ့်မည်။ ထိုအခါ ချန်မိသားစု အနေဖြင့် ခေါင်းမထူနိုင်သော ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ဤသည်က အလားအလာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မကောင်းသည့် အချင်းအရာ တစ်ခုအား အစပျိုးနေသော အလားအလာ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
….
၉ လပိုင်း ၂၈ ရက်နေ့ မနက်…
ချန်မိသားစု ခြံဝင်း တစ်ခုလုံးကို မီးအိမ်များနှင့် အလှဆင် ထားသည်။ စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များကို ခြံဝင်းထဲတွင် အစီအရီ ခင်းကျင်း၍ ထားသည်။
စားပွဲအားလုံး ပေါ်တွင် စုံလင်လှသော အရသာရှိ စားကောင်း သောက်ဖွယ်များ၊ ဝိုင်အရက်ကောင်းများ အပြည့်ဖြစ်နေသည်။
ချန်မိသားစုဝင်များ အားလုံးက အဝတ်အစား သစ်များနှင့် နှစ်သစ်ကူးကို ကျင်းပလျက် ရှိသည်။ သူတို့သည် ချန်ဝူထျန်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက် ဤကနေ့၏ အဓိက ဇာတ်လိုက် ဖြစ်သော ‘တိုင်မူတျန်ခီ’ ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။
ကောင်းကင်ပေါ် နေအတော် မြင့်နေသည်။ ထိုစဉ် ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ပြာပြာ အောက် ရွှေရောင်ကြယ်သေးသေးလေး တစ်ပွင့် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
ရွှေရောင်ကြယ်လေး နီးကပ် လာသောအခါမှ ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျားသည့် ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်း တစ်ကောင် ဖြစ်နေမှန်း သတိထား မိလိုက်ကြသည်။ ကျီးကန်းက အတောင်များဖြန့်၍ မိုးပေါ်တွင် ပျံသန်းလာလေသည်။
“ဝိုး… ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်း .. ဒါက အင်မတန်မှ ရှားတဲ့ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး တစ်ကောင်ပဲ .. အခုဆို မျိုးတုံးသွားလောက်ပြီပေါ”
“ကောလာဟလတွေ အရတော့ တိုင်မူမိသားစုရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီ၊ တိုင်မူတျန်ခီက ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်း သိုင်းဝိညာဉ် နှိုးထခဲ့တာတဲ့ .. ဒါဆို သူရောက်လာတာများလား..”
တစ်ယောက် တစ်ပေါက် ဆွေးနွေးနေကြစဉ် ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်က ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ မြို့တော်ဆီ ရောက်တောင် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းတွင် ရွှေရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန့်ညားချောမောသော မျက်နှာနှင့် တိုင်မူတျန်ခီက ရွှေကျီးကန်းကြီးပေါ်မှ ခမ်းနားစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
သူ့နောက်တွင် ငှက်သားရဲ သိုင်းဝိညာဉ် သုံးကောင်လည်း ပါလာသည်။ ၎င်းတို့ အားလုံးက အင်မတန် ထူးခြားကြသော်လည်း တိုင်မူတျန်ခီ၏ အလင်းတန်များ အောက်တွင်တော့ မှိန်ဖျော့ကာ အုံ့မှိုင်းနေရသည်။
၎င်းတို့သုံးကောင်သည် တိုင်မူမိသားစု၏ အကြီးအကဲ ခြောက်၊ ခုနစ်နှင့် ကိုးတို့၏ သိုင်းဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် တာအိုပိုင်းခြားခြင်း အဆင့်ကို ခြေတစ်ဝက် လှမ်းနေသော ဆရာ့ ဆရာကြီးများပင်။
“သမက်လေး တိုင်မူတျန်ခီက အဘိုးနဲ့ ယောက္ခထီးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”တိုင်မူတျန်ခီ၏ ပြုမူပုံတို့က ကျက်သရေရှိနေပြီး ချန်မိသားစုက ကန်ထုတ်လိုက်ခြင်း အပေါ် နည်းနည်း လေးပင် မကျေမနပ်ဖြစ်ပုံ မရပေ။
သို့သော် ချန်ဝူထျန်း အနောက်တွင် မတ်တတ် ရပ်နေသော ချန်ဖုန်းကမူ တိုင်မူတျန်ခီ၏ အပြုံးများ အောက်ရှိ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်တို့အား ခံစားမိလိုက်လေသည်။
“ရပါတယ်… ဒီလောက် ယဉ်ကျေးစရာ မလိုပါဘူး…”
ချန်ဝူထျန်းက ရှေ့ကို ခြေလှမ်း အနည်းငယ် တက်လာပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
“သံမဏိ သစ်တောစံအိမ်ကနေ ဒီအထိ တစ်လျှောက်လုံး ခရီးနှင်ခဲ့ရတော့ မင်းဗိုက်ဆာနေမှာပဲ … အိမ်ထဲ မြန်မြန်ဝင်.. လာ.. ဟင်းတွေက ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီ.. အရင်စားပြီးမှ တခြားကိစ္စ ဆက်ပြောကြတာပေါ့ …”
ချန်ဝူထျန်း၏ ကြိုဆိုမှုအောက် တိုင်မူတျန်ခီ၊ သခင်ကြီးမူနှင့် သခင်ကြီး နက်နဲလိပ်တို့က ထိုင်ခုံတွင် အသီးသီး နေရာယူလိုက်ကြသည်။
နောက်ထပ် တစ်နာရီဝန်းကျင်ခန့် ကြာပြီးနောက် အားလုံးလည်း ဗိုက်ဖြည့်ပြီး သွားကြသည်။ တိုင်မူမိသားစု၏ အကြီးအကဲခြောက်က “အစ်ကိုကြီး ဝူထျန်း၊ ကျုပ်တို့လည်း စားပြီးသောက်ပြီးပြီ ဆိုတော့ လာရင်းကိစ္စကို ဆက်ရအောင်…”
“အစ်ကိုကြီး ဝူထျန်း၊ ကျုပ်တို့ လာခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကို ခင်ဗျားလည်း နားလည်ပြီး လောက်ပြီ ထင်ပါတယ်.. ပြဿနာ မရှိတော့ရင် ကျုပ်တို့ သခင်လေးနဲ့ ရှင်းရွဲ့ကြား မဂ်လာကိစ္စကို အခါမလင့်ခင် အမြန်ဆုံး စီစဉ်လိုက်ရအောင်…”
အကြီးအကဲခြောက်၏ စကားက တော်တော်လေး တစ်ထစ်ချဖြစ်နေပြီး ချန်ဝူထျန်းကို မဂ်လာကိစ္စ စီစဉ်ပေးရန် တဲ့တိုးတိုက်တွန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲခြောက် စကားဆုံးသည်နှင့် သခင်ကြီး နက်နဲလိပ်က နောက်ယောင် လိုက်သည်။
“သခင်လေး တိုင်မူတျန်ခီနဲ့ သခင်မလေး ချန်ရှင်းရွဲ့တို့ဟာ ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဖက်တဲ့ စုံတွဲပါပဲ .. အစ်ကိုကြီး ဝူထျန်းလည်း နောက်ထပ် မငြင်းတော့ဘူး ဟုတ်တယ်မလား…”
ထိုအချိန်တွင် သခင်ကြီးမူကလည်း ထူးထူးဆန်ဆန်း လေသံနှင့်…
“ကျုပ်ကြား တာတော့ ခင်ဗျားတို့ မိသားစု အတွင်းရေး ကိစ္စကြောင့် မဂ်လာပွဲဟာ တစ်ကြိမ်နှောင့်နှေး ပြီးပြီ ဆိုဘဲ .. ဒီတစ်ခေါက်တော့ ခင်ဗျားဘက်က နောက်ထပ် အမှားမလုပ်ရတော့ဘူး..”
“ဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်တော့ ချန်မိသားစုရဲ့ ကတိသစ္စာဟာ အခြားလူတွေ အတွက် သံသယ ဖြစ်စရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်…”
“ဒါ့ထက် သခင်လေး တိုင်မူတျန်ခီဟာ ထူးခြား ပြောင်မြောက်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိပြီး မိန်းကလေးတိုင်းရဲ့ စိတ်ကူးထဲက ဇာတ်လိုက်ပဲ .. ပြီးတော့ ပုံရိပ် ကောင်းကောင်းကြီးကလည်း ရှိနေသေးတယ် မဟုတ်လား… သူဟာ မိန်းကလေး အားလုံးရဲ့ အိပ်မက်ထဲက အမျိုးသားပဲလေ. ချန်မိသားစုအတွက် တုံ့ဆိုင်းနေစရာ ဘာအကြောင်းရှိမှာလဲ …”
သခင်ကြီး နက်နဲလိပ်နှင့် သခင်ကြီးမူတို့ ပါးစပ် ဖွင့်လိုက်သောအခါ ချန်မိသားစုထဲမှ ဖြစ်စေ၊ ဧည့်သည်တော်များထဲမှ ဖြစ်စေ ယခုရှိနေသော ပရိသတ်များ အားလုံးသည် သူတို့၏ ထောက်ခံမှုကို ဖော်ပြနေကြသည်။
တိုင်မူတျန်ခီသည် အမှန်ပင် ချောမောခန့်ညားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည် သာမက သူ့အရည်အချင်းကလည်း ထူးခြား ပြောင်မြောက်သည်။ သူ့တည်ရှိမှုက ထိပ်တန်းအဆင့်ပင် ဖြစ်၏။
အနည်းဆုံးတွင် တိုင်မူတျန်ခီနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် ကောလာဟလမှ မကြားဖူး သော်လည်း သူ့ကို မိန်းကလေးတိုင်း၏ အိပ်မက်ထဲက အသည်းကျော်ဟု ပြောကြလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် သူ့နှင့်ပတ်သက်၍ ချေးများနေစရာ ဘာအကြောင်း ရှိမည်နည်း။
အကယ်၍ တွန့်ဆုတ်နှောင့်နှေးနေသည် ဆိုလျှင်လည်း ချန်မိသားစုဘက်မှ အမှားကြောင့်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ စကားစ ပြတ်ပြီးနောက် အားလုံးက ချန်ဝူထျန်းကို ငေးကြည့် နေကြပြီး သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်း နေကြလေသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင် အားလုံး၏ နားထဲ အသံတစ်သံက မိုးကြိုးပစ်သည့် အလား ပေါက်ကွဲ ပွင့်ထွက်လာသည်။
“ကျုပ် ကန့်ကွက်တယ်.. ဒီမဂ်လာပွဲကို ကျုပ်ပြတ်ပြတ်သားသား ကန့်ကွက်တယ်…”
ထိုအသံကြောင့် ယခုရှိနေသော လူများ အားလုံးသည် မနေနိုင်တော့ဘဲ မတ်တတ် ထရပ်မိ လိုက်သည်။ တစ်ဆက်တည်း သူတို့၏ မျက်လုံးအစုံက အသံလာရာကိုသာ စူးစိုက်၍ ကြည့်နေကြ၏။
ချန်မိသားစုခြံဝင်း၏ အပြင်ဘက် အကျဆုံး တစ်နေရာတွင် သာမန် ပုံပန်းသွင်ပြင်နှင့် သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် လူတစ်ယောက် ရပ်နေသည်။ သူ့မျက်နှာက စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးဟန် လွန်စွာ ပြတ်သား တိကျနေခဲ့သည်။
ကန့်ကွက် စကားသည် ထိုလူ၏ပါးစပ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ခင်ဗျား… ဘာ… ပြောလိုက်တယ်…”
ထိုလူကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကြွရောက်လာသော ပရိသတ်များအားလုံး အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော တစ်ခဏက တိုင်မူတျန်ခီကို ချီးမွမ်းခန်း ဖွင့်ခဲ့သည့် သခင်ကြီးမူ ဖြစ်သည်။ သူ့မျက်နှာက ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားပြီး ထိုလူကို အစိမ်းလိုက် ဝါးစားတော့ မယောင် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
“ကျုပ်ပြောတာ .. လူအရေခွံ ခြုံထားတဲ့ သားရဲကောင်နဲ့ သခင်မလေး ချန်ရှင်းရွဲ့ လက်ထပ်မှာကို ပြတ်ပြတ်သားသား ကန့်ကွက်ပါတယ် ဆိုတာပဲ”
ဒေါသထွက်နေသော သခင်ကြီးမူကို မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ ထိုလူက အသက်ပြင်းပြင်း ရှိုက်သွင်းပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဝါး…..”
ထိုလူ၏ စကားများကြောင့် ဧည့်သည်တော်များ အားလုံး ထိန်းချုပ်၍ မရတော့ဘဲ ကြွက်ကြွက်ညံ သွားသည်။
“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ … တိုင်မူတျန်ခီကို လူရေခြုံထားတဲ့ တိရစ္ဆာန်ကောင်လို့ သူတကယ်ပဲ ပြောလိုက်တာလား… လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခုများ ရှိနေသေးတာလား..”
“တော်တော်လေးတော့ ဖြစ်နိုင်တယ်နော်… ဒီလူဟာ ဒီလိုစကားမျိုးကို တိုင်မူမိသားစုရဲ့ ဆရာကြီးတွေ အားလုံးရှေ့မှာ ပြောရဲတာ ဆိုတော့ … သူက အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ထားတာ အသိသာကြီး… သူ့စကားလုံးတွေမှာ အဓိပ္ပါယ်တွေ အများကြီးပါတယ်…”
လူအုပ်ကြီး၏ တီးတိုးသံများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တိုင်မူတျန်ခီ နှင့်တကွ တိုင်မူမိသားစု ၏အကြီးအကဲ သုံးယောက်တို့ မျက်နှာများ အလွန် အင်မတန် အရုပ်ဆိုး သွားကြသည်။
သူသည် ဆရာကြီးများ၏ အကူအညီနှင့် ဆိုပါက နောက်ထပ် အလွဲလွဲ အချော်ချော် ဖြစ်ရပ်မျိုး ထပ်မဖြစ်တော့ပြီဟု စဉ်းစားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မမျှော်လင့်သည့် ကိစ္စကမူ ယခုတိုင် ဖြစ်နေဆဲပင်။
“အကြီးအကဲ ခြောက်၊ ဒီလူအိုကြီး လှုပ်ရှားလိုက်ရတော့မလား..”
ထို့နောက်တွင် ရက်စက်လှသည့် သခင်ကြီးမူက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ထုတ်မေးသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲ၌ ဖျက်ဆီး လိုစိတ်များ အလိပ်လိုက် ထလျက် ရှိ၏။
“အစ်ကိုကြီး ယွမ်ဟောင်ကိုပဲ ကျုပ်တို့ ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ.. ဒီကိစ္စကြီး ပြီးသွားရင်တော့ လက်ဆောင် ကောင်းကောင်းလေး တစ်ခု ရှိနေပါတယ်ဗျာ…”
အကြီးအကဲ ခြောက်၏ စကားဆုံးသော် သခင်ကြီးမူက သူ့အစွမ်းများကို အသက်သွင်း လိုက်သည်။ ထိုအခါ ညှိုးနွမ်းပုပ်ပွနေသော ဧရာမ ပင်စည်ကြီး ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာကာ ထိုလူကို တောင်တစ်လုံးပမာ အင်အားကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်တော့သည်။
“မင်းက သခင်လေး တိုင်မူတျန်ခီကိုတောင် အရှက်ခွဲရဲတယ်ပေါ့ … အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီနဲ့ တူတယ်…”
သခင်ကြီးမူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် ထိုဧရာမ ပင်စည်ကြီးသည် သက်လတ်ပိုင်း အရွယ်လူ၏ ရှေ့မှောက်ကို ချက်ချင်း ကျရောက်လာသည်။
သခင်ကြီးမူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ဆိုပါက၊ သူ့အစွမ်း၏ ၁၀% ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ ထုတ်သုံးသော်လည်း သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် လူအနေဖြင့် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သခင်ကြီးမူ တစ်ချက် လှုပ်ရှားသည်နှင့် သက်လတ်ပိုင်း အရွယ်လူမှာ ပွဲချင်းပြီး သေသွားနိုင်၏။
ဝူး…ရှူး…
သို့သော် ဤသို့ သေရေးရှင်ရေး ကာလမျိုးတွင် ဓါးအလင်းတန်း တစ်ခုက ရုတ်တရက် ဖျတ်ခနဲ လက်လာသည်။ ထို့နောက် သခင်ကြီးမူ၏ ပင်စည်ကြီးကို ပိုင်းဖြတ် ပစ်လိုက်သည်။
မြေကြီးပေါ် နှင်းကျသံများ ထွက်လာလေသည်။ ထို့နောက် သခင်ကြီးမူ၏ ပင်စည်ကြီးလည်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ဓါးအလင်း၏ တစ်စစီ ပိုင်းဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပုံကို မြင်လိုက်ကြရ၏။
***