လောကတစ်သောင်း နတ်ဘုရား - Chapter - 27 တိုင်မူ ကျွင်းချိုင်
Chapter – 27 တိုင်မူ ကျွင်းချိုင်
“ဝုန်း ဝုန်း…”
သင်္ဘောကြီးမှာ ယဉ်ပါးသည့် သားရဲတို့၏ ပြေးဆွဲခြင်း ခံထားရသည်မို့ တရွေ့ရွေ့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျား နေလေသည်။ သင်္ဘောထက်တွင် လူတိုင်းမှာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆို ဆွေးနွေးနေကြ သော်လည်းပဲ ချန်ဖုန်းမှာ ဆက်လက် နားထောင်နေခြင်း မရှိတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် သူလိုအပ်သည့် သတင်း အချက်အလက်များအား ရရှိလိုက်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဆက်လက် နားထောင်နေပါက အပိုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ထို့အကြောင့်ပင်မို့ နောက်တစ်ရက်မှ စ၍ ချန်ဖုန်းက သင်္ဘောကြီး ရုတ်တရက် မရပ်တန့် သွားခင်အထိ ကျင့်ကြံခြင်း၌ နစ်မြောနေလေသည်။
ချန်ဖုန်းက အသစ်လိုက်ပါ လာသူများကို စိတ်မဝင်စားသော်လည်းပဲ သူ့မျက်လုံး ထောင့်စွန်း၌ ရင်းနှီးသည့် မျက်နှာတစ်ခုအား မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုသူက ငွေရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာသည်လည်း အေးစက် ထက်ရှ နေခဲ့သည်။
ဟုတ်ပေသည်။ ထိုလူသည်တော့ လွန်ခဲ့သည့် ၃ လခန့်က ဝမ်မိသားစု၏ ပညာရှင် ဝမ်ဟူလိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံထားရသော တိုင်မူမိသားစု၏ အကြီးအကဲ တိုင်မူကျန်းရွဲ့ ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်းပဲ လက်ရှိ တိုင်မူကျန်းရွဲ့မှာ ထိုနေ့က ကဲ့သို့ စုတ်ပြတ်နေခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ထူးခြားသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။
ကံကောင်း ထောက်မစွာဖြင့် ထိုလူက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တက်သွားခဲ့ပြီး တာအိုကွဲပြားခြင်း အဆင့် ရောက်ရှိသွားကာ ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။
“ဒီ ခွေးအိုကြီးက ကပ်ဘေးကနေ အကျိုးအမြတ် ရသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက တိုးတက်သွားပြီ တာအိုကွဲပြားခြင်း အဆင့်တောင် ရောက်သွားပြီ”
တိုင်မူကျန်းရွဲ့အား မြင်သည်တွင် ချန်ဖုန်း၏ အမူအရာမှာ ပျက်သွားပြီး အေးစက်သွားသည်။
တိုင်မူကျန်းရွဲ့သည်လည်းပဲ ချန်ဖုန်း၏ အကြည့်ကို ခံစားရမိသည့်အလား သင်္ဘောထက်ရှိ လူပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချန်ဖုန်းနှင့် ရုတ်ခြည်း အကြည့်ချင်း ဆုံသွားတော့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တိုင်မူကျန်းရွဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲ မီးတောက် အချို့ ဖြတ်ပြေး သွားတော့သည်။
တိုင်မူမိသားစုထဲတွင် ချန်ဖုန်းကို မုန်းနေခဲ့သူက တိုင်မူကျန်းရွဲ့လည်း ပါပေသည်။ ဟုတ်ပေသည်။ တိုင်မူတျန်ခီ အပြင် ချန်ဖုန်းအား အမုန်းဆုံးလူကို ပြောရမည်ဆိုလျှင် တိုင်မူကျန်းရွဲ့အား ညွှန်ပြရပေမည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိုင်မူမိသားစု အရှက်တကွဲ မျက်နှာပျက်ရခြင်းက ချန်ဖုန်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ချန်မုန်းအား မြင်လိုက်သည်နှင့် တိုင်မူကျန်းရွဲ့၏ မျက်နှာထက်တွင် အေးစက်သွားခဲ့ကာ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများက ဒီရေလှိုင်းပမာ လှိမ့်တက် လာတော့သည်။
“ဒီခွေးအိုကြီးက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာပဲ”
လှေပြတင်းပေါက်မှ တစ်ဆင့် ချန်ဖုန်းသည် တိုင်မူကျန်းရွဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါတို့ကို ရုတ်ခြည်း ခံစားမိလိုက်သည်။
“ဒီလူက တာအိုကွဲပြားခြင်း ပထမအဆင့် ရောက်နေပြီ”
ချန်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲ၌ နလန်ချန်းရှန်၏ စကားသံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“သူသာ မင်းကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းအတွက် လွတ်မြောက်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး”
“ထွက်ပြေးမယ် ဟုတ်လား အခုလက်ရှိတော့ ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှ ထွက်ပြေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ချန်ဖုန်း သူ့၏ အားနည်းချက်ကို ထုတ်ဖော် ပြသလိုက်ပြီး ထွက်ပြေးမည် ဆိုပါက တိုင်မူကျန်းရွဲ့၏ သေသည့်တိုင် ဆော့ကစားခြင်း ခံရမည်ကို အသေအချာ သိနေခဲ့သည်။
ဒါ့အပြင် ချန်ဖုန်း မည်မျှပင် ထွက်ပြေးနိုင်ပါစေ တာအိုကွဲပြားခြင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် တိုင်မူကျန်းရွဲ့၏ လက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ချေ။
ထို့အကြောင့်ပင်မို့ ချန်ဖုန်း၏ အကြည့်တို့က နေရာအနှံ့သို့ ရောက်ရှိ သွားရတော့သည်။ တစ်ဆက်တည်း တိုင်မူကျန်းရွဲ့ အနောက်မှ လှေပေါ်သို့ တက်လာသည့် ခရီးသည်များကို မြင်လိုက်သည်တွင် သူ့မျက်နှာမှာ မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ်မိသားစုမှ ဝမ်ယုရန်ကို သူမြင်လိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဒါအပြင် ဝမ်ယုရန်၏ အနောက်တွင် ကြီးမားသည့် ဓားသွားကြီးကို သယ်ဆောင်ထားသော သက်လက်ပိုင်း အရွယ် လူတစ်ယောက်လည်း ရှိနေသေးသည်။ ဟုတ်ပေသည် သူသည်တော့ ဝမ်မိသားစု၏ စစ်နတ်ဘုရား ဓားသွားကြီး ဝမ်ဟူ ဖြစ်ပေသည်။
သူတို့ ဒီမှာ ရှိနေမည်ဆိုပါက တိုင်မူကျန်းရွဲ့ ၁၀ယောက် ရှိနေလျှင်တောင် ချန်ဖုန်းအား သတ်ရဲ လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် ချန်ဖုန်းက မိန်းကလေး ဝမ်၏ ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။
“ဟား ဟား ၊ မိန်းကလေးဝမ် ကျွန်တော်တို့ ဆုံကြပြန်ပြီ”
ဝမ်ယုရန်အား မြင်သည်တွင် ချန်ဖုန်း စိတ်ပူခြင်း မရှိတော့ချေ။ သူ မတ်တတ် ထရပ်ကာ တိုင်မူကျန်းရွဲ့ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်း သွားတော့သည်။
တိုင်မူကျန်းရွဲ့၏ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အကြည့်အောက်တွင် ချန်ဖုန်းက ဝမ်ယုရန်၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“သခင်လေး ချန်ပါလား… ရှင်လည်းပဲ လျှို့ဝှက်နဂါး ကျောင်းတော်ကို သွားမလို့လား… ”
ဝမ်ယုရန်၏ မျက်နှာထက်တွင် ဝမ်းသာသွားသည့် အမူအရာသို့ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်နဂါး ကျောင်းတော်ရဲ့ ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲ ဖြေမလို့လေ”
ချန်ဖုန်း အပြုံးမျက်နှာဖြင့် ပြောလာသည်။
“တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ။ ကျွန်မလည်း လျှို့ဝှက်နဂါး ကျောင်းတော်ရဲ့ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဖြေဖို့စောင့်နေတာ”
သူတို့ စကားပြောပြီး နောက်တွင် ချန်ဖုန်း ဝမ်ယုရန်နှင့် အခြားသူများကို သင်္ဘော၏ ပြတင်းပေါက်နားသို့ ခေါ်ကာ စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုကြတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တိုင်မူကျန်းရွဲ့နှင့် သူ့အနောက်ရှိ လူ ၁၀ ခန့်တို့မှာ ချန်ဖုန်းအား စားမတတ် ဝါးမတတ် ကြည့်နေကြတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်ဖုန်းက တိုင်မူမိသားစု၏ နံပါတ် ၁ ပါရမီရှင် တိုင်မူတန်ခီကို ဖျက်ဆီးလုနည်းပါး ဖြစ်စေခဲ့သည့် အဓိက တရားခံပင် မဟုတ်လော။
တိုင်မူမိသားစု၏ အမျိုသား၊ အမျိုးသမီး လူငယ်များစွာက ချန်ဖုန်းအား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြကာ ဓားဆွဲထုတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။ ထိုထဲမှ ၁၆ နှစ်၊ ၁၇ နှစ် အရွယ် အမျိုးသမီး တစ်ယောက်က အဆိုးဆုံးပင် ဖြစ်၏။ သူမ၏ မျက်လုံးတို့က မီးတောက်မတတ် ဖြစ်နေခဲ့ကာ ချန်ဖုန်းအား သတ်ဖြတ်လိုသည့် အလား ကြည့်နေခဲ့သည်။
“ချန်ဖုန်း…. နင်က ငါ့ရဲ့ တျန်ခီကို အရှက်တကွဲ ဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ လူမလား”
၁၆နှစ် ၁၇နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးက ချန်ဖုန်း၏ အရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့ကာ စူးရဲစွာကြည့်လျက် မေးလာခဲ့သည်။
“အမှန်ပဲ၊ ကျုပ်က ချန်ဖုန်းပဲ”
ထိုမိန်းကလေး၏ မေးခွန်းအား ရင်ဆိုင် လိုက်ရသော်လည်း ချန်ဖုန်းသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲပင်။
“ဟုတ်သားပဲ…. အဲ့ဒီ ခွေးကောင် တိုင်မူတျန်ခီ မသေသေးဘူးလား။ သူ သွေး ၃ လီတာလောက် အန်ထုတ်ခဲ့တာ ငါမြင်လိုက်ရပါသေးတယ်”
“နင် နင်… ”
ကျောက်စိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ထိုမိန်းကလေးက ချန်ဖုန်းအား အလွန် ဒေါသထွက် သွားခဲ့ကာ တိုက်ခိုက်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
“ဟေး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငြိမ်ငြိမ်နေကြ ဒါက အများပြည်သူ ပိုင်တဲ့နေရာ မင်းရဲ့ မိသားစု ခြံဝန်းမဟုတ်ဘူး”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ယုရန်မှာ ဆက်လက် ရပ်မကြည့်နေနိုင်တော့ဟန် ရသည်။
တကယ်တမ်းတွင် ဝမ်ယုရန်မှာ အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်သူ ဖြစ်ပြီး သူတစ်ပါးနှင့် ငြင်းခုံရသည်ကို မနှစ်သက်ချေ။ သို့သော်လည်းပဲ အခြားတစ်ဖက်၌ ချန်ဖုန်းက သူ၏ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်ကာ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်းပဲ သူမအပေါ် မကောင်းကြံစည်ခဲ့သည့် တိုင်မူတျန်ခီ မိသားစု ဖြစ်နေသည့် အတွက်ကြောင့်မို့ သူမအနေဖြင့် လက်ပိုက် မကြည့်နေနိုင်တော့ချေ။
“ဘယ်က ရောက်လာတဲ့ မိန်းမရိုင်းလဲ … နင့်ရဲ့ စကား ရိုင်းလွန်းတယ်”
ထိုမိန်းကလေး၏ အာရုံများမှာ ချန်ဖုန်းထံ ရောက်နေသည့် အတွက်ကြောင့်မို့ ဝမ်ယုရန် မည်သူ ဖြစ်သည်အား မသိလိုက်ချေ။
“မင်းရဲ့ စကားကို သတိထားစမ်း၊ မင်းဘယ်သူ့ကို မိန်းမရိုင်းလို့ ခေါ်လိုက်တာလဲ”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်မိသားစု ဝင်များမှာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။
“ဟား ဟား… သူတို့က တကယ်ကို အမြင်ကန်း နေကြတာပဲ”
ချန်ဖုန်း ပြောလိုက်ကာ ခေါင်းခါယမ်း လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် မိန်းကလေးအား ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းက ဝမ်မိသားစုရဲ့ သခင်မလေးကို မိန်းမရိုင်းလို့ တကယ်ပဲ ခေါ်လိုက်တာလား၊ ငါမေးလိုက်ပါဦးမယ် မိန်းကလေး ဝမ်သာ မိန်းမရိုင်းဆိုရင် မင်းကကော ဘာဖြစ်မလဲ”
“ဘာ…. ဝမ်မိသားစုရဲ့ သခင်မလေး ဝမ်ယုရန် လား”
ထို ကျောက်စိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် မိန်းကလေး၏ ဝတ်ရုံမှာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့ပြီး ဝမ်ယုရန်အား အလန့်တကြား လှည့်ကြည့် လိုက်သည်။ ယခုမှသာ သူမ ဝမ်ယုရန်ကို မှတ်မိလိုက်ပေသည်။
“ဟမ့်”
ဝမ်ယုရန်သည် သဘောကောင်းသည့် အမူအကျင့် ရှိသည့် အတွက်ကြောင့်မို့ အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ လိုက်ရုံမျှသာ ရှိပြီး မည်သည့် စကားမှ ဆက်မပြောတော့ချေ။
သို့သော် ဝမ်ယုရန်ဘက် အလျော့ပေး လိုက်သော်လည်းပဲ ထိုကျောက်စိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် မိန်းကလေး တိုင်မူရှောင်းဟွာမှာ ရပ်တန့်လိုသည့် အစီစဉ် မရှိပုံရပေသည်။ သူမ ယခုကဲ့သို့ အရှက်တကွဲ စော်ကား ခံလိုက်ရသည့် စကားလုံးတို့က ချန်ဖုန်းထံမှ ရောက်လာသည့် အတွက်ကြောင့်မို့ အပြစ် အားလုံးကို ချန်ဖုန်းထံသို့ ပုံချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ အော်ငေါက်လိုက်၏။
“ချန်ဖုန်း… နင်တော်တော် စကားတတ်နေတယ် ဟုတ်လား၊ နင်သာ သတိရှိရင် ငါ့ရဲ့ တိုက်ကွက်တွေကို ခံယူကြည့်လိုက်လေ”
“မင်းနဲ့ ငါက ဘာပတ်သက်မှု ရှိနေလို့ ဒီလိုလုပ်ရမှာလဲ”
“နင်..”
ချန်ဖုန်း၏ စကားလုံးများက တိုင်မူရှောင်းဟွာ၏ မျက်နှာအား ပြာနှမ်း သွားစေသည်။
“လူတိုင်း သိထားသည့် အတိုင်းပဲ … လူကြီးလူကောင်းက မိန်းကလေးနဲ့ ပြိုင်မဖြစ်ဘူး။ မြန်မြန် ထွက်သွား လိုက်စမ်းကွာ”
ချန်ဖုန်း စိတ်ရှုပ်ဟန်ဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်း လိုက်ကာ
“ငါမင်းကို ထပ် မမြင်ချင်တော့ဘူး”
သူ၏ စကားလုံးများက ချွန်ထက်နေသည့် ဓားတစ်ချောင်းအလား ရှိနေခဲ့ကာ တိုင်မူရှောင်းဟွာကို သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။ ထို့အချိန်တွင် တိုင်မူရှောင်းဟွာ၏ အနောက်မှ အရပ်ရှည်ရှည် လူငယ်တစ်ယောက် ထွက်လာပြီး
“ချန်ဖုန်း မင်းက ညီမလေး ရှောင်းဟွာ နဲ့ မတိုက်ခိုက်ချင်ဘူး ဆိုမှတော့ ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်မယ်”
“မင်းနဲ့လား”
ချန်ဖုန်းက ထိုလူငယ်အား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ
“မင်းကိုမင်း ထိုက်တန်တယ်လိုများ ထင်လို့လား”
“ငါက ဘာဖြစ်နေလို့လဲ”
ထိုလူငယ်လေးက နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ဘာလဲ၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာ မေးလို့ရမလား”
ချန်ဖုန်းက လက်ရှိတွင် သေမျိုး အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသော်လည်း ထိုလူငယ်လေးသည်တော့ မြေကမ္ဘာ အဆင့်မြင့် အဆင့်၌ ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် ကွာခြားချက်က အဆင့် ၃ ဆင့် ရှိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။
ချန်ဖုန်း၏ စကားအား ကြားသည်တွင် ထိုလူငယ်လေးမှာ ရုတ်ခြည်း ကိုးရိုးကားရား ဖြစ်သွားတော့သည်။ သို့သော်လည်းပဲ ထိုလူငယ်လေး အကြည့်က တိုင်မူမိသားစုထဲမှ လူတစ်ယောက်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကာ
“တူလေး ကျွင်းချိုင်… မင်းက အခု မြေကမ္ဘာ အစောပိုင်း အဆင့် မဟုတ်လား၊ ဒီကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ဆိုရင် မင်း တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်လို့ ရတယ်လို့ ငါထင်တယ်”
ထိုစကားသံ ဆုံးသည်နှင့် ခပ်ပိန်ပိန် လူငယ်လေးက ချန်ဖုန်း အရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်း ထွက်လာခဲ့သည်။
“ဟား ဟား…. မင်းတို့က ပြဿနာ ရှာချင်တယ် ဆိုမှတော့ မင်းတို့ရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်း ပေးရမှာပေါ့”
အချိန်အတန်ကြာ သည်းခံပြီး နောက်တွင် ချန်ဖုန်း ထရပ်လာခဲ့သည်။
“ချန်ဖုန်း”
ဝမ်ယုရန် အနည်းငယ် စိတ်ပူနေပုံ ရသည်။
“ရပါတယ် မစိုးရိမ်ပါနဲ့”
ချန်ဖုန်း ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် ချန်ဖုန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ မြေကမ္ဘာ အဆင့်သို့ မချိုးဖြတ် နိုင်သေးသော်လည်းပဲ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဒြပ်စင် စွမ်းအား အရေအတွက်မှာ မြေကမ္ဘာအဆင့် တစ်ယောက်ထက် ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းထက် မလျော့နည်းချေ။ ယင်းက သာမန် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ချန်ဖုန်း က ခပ်ပိန်ပိန် လူငယ်လေး နှင့် ယုံကြည်ချက်ပြင်းစွာ မျက်နှာခြင်းဆိုင်လိုက်လေသည်။
***