လောကတစ်သောင်း နတ်ဘုရား - Chapter - 36 ဂူ မောင်နှမ
Chapter – 36 ဂူ မောင်နှမ
ထင်သည့် အတိုင်းပင် စွမ်းအား ခြားနားမှုများက ဤနေရာ၌ သက်သေ ပြတော့သည်။
လူငယ်တစ်ခု တောင်ကြားကို ဖြတ်ကူးကြသော အခါတွင် သားရဲတောင်ကြား၏ အထပ် များကြောင့် အချို့လူငယ်များက မှင်တက်ကြောင်အ နေကြ၏။ ထို့နောက် သံကြိုးပေါ်မှ ပြုတ်ကျတော့၏။
ကံကောင်းသည်မှာ လျှို့ဝှက်နဂါး ကျောင်းတော်တွင် ရှိနေသော မိုးပြာရောင် နဂါးရုပ်ထုများက သူတို့ကို အပေါ် ပြန်ပင့်တင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ မဟုတ်ပါက ချွင်းချက်မရှိ အသက် ပေးရတော့မည်။
“အာ…. ကြောက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာကွာ.. တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ …”
“ဒုတိယ အဆင့်ရဲ့ သရဲတောင်ကြားကို ဖြတ်ကူးရတာဟာ ဒီလောက် ခက်ခဲမယ်လို့ ကျုပ်တစ်ခါမှ စိတ်တောင် မကူးဖူးဘူး… ကျုပ်သာ ဂရုမစိုက်မိရင် အလောင်းတောင် ပြန်မရဘဲ သေတော့မလို့ …”
“အမှန်ပဲ … လီရှိဂျီနဲ့ သားရဲဝတ်ရုံ သခင်လေး ဘယ်လောက် စွမ်းအားကြီးလဲ ကျုပ်တို့ အခုမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရတော့တယ်..”
လူအုပ်ကြားထဲ တအံ့တသြ ဖြစ်နေသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
ဒုတိယ စမ်းသပ်မှုကို ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ကြသည့် ပြိုင်ပွဲဝင်များလည်း နောက်တွန့် သွားကြသည်။ သူတို့က ထိုကြောက်စရာ မြင်ကွင်းကို ထိတ်လန့်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“သခင်လေးချန်၊ ဒုတိယအဆင့် သရဲတောင်ကြားကို ဘယ်လို ဖြတ်ကူးကြမလဲ …” ဝမ်ယုရန်က စိုးရိမ်တကြီး မေး၏။
“ဒီအဆင့်က ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်လို့ ထင်ရတာပါ… ဒါပေမယ့် တကယ်တော့ ဒီလောက်ကြီး မခက်ခဲပါဘူး… ယှဉ်ပြိုင်သူရဲ့ စိတ်ဓါတ်ဟာ မြဲမြံပြီး သူတို့ နှလုံးသားကို ကာကွယ် ထားနိုင်သရွေ့ အလွယ်တကူ ဖြတ်သန်းလို့ ရပါတယ်…”
“ဒါဆို … စာမေးပွဲကို အခု စဖြေလိုက်ကြမလား…”
“အလျင်မလိုနဲ့ဦး…”
ချန်ဖုန်းက မနီးမဝေးရှိ ဖုန်းဖန်ဖေးကို လှမ်းကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ပြီးခဲ့တဲ့ စမ်းသပ်မှုမှာ ကျုပ်တို့ကို ဖုန်းဖန်ဖေးက တိုက်ခိုက်ခဲ့တော့ ဒီတစ်ခေါက်မှာလည်း သူ ကျုပ်တို့ကို ပေးဖြတ်မှာ မဟုတ်ဘူး…”
“ဒါကြောင့် စမ်းသပ်မှုကို ရှင်းလင်းရင်း ကျုပ်တို့ အလုပ်ရှုပ် မနေတာပေါ့ .. ဖုန်းဖန်ဖေး အရင်ဖြတ်တာကို စောင့်လိုက်ရအောင်…”
ချန်ဖုန်းကို အင်မတန် ဉာဏ်ကောင်းသည်ဟု ပြော၍ရသည်။ သူက ပြင်ပအချက်အလက် များကိုပါ ထည့်သွင်း စဉ်းစားထားခြင်း ဖြစ်ကာ နောက်လာမည့် စာမေးပွဲအတွက် အမှား တစ်ခုမှ မရှိသည်ကို သေချာစေသည်။
မနီးမဝေးရှိ ဖုန်းဖန်ဖေးကလည်း ချန်ဖုန်း တည်ငြိမ်နေသည်ကို လှမ်းမြင်ရသည်။
ဤတစ်ခေါက်၌ ချန်ဖုန်းကို တစ်ခုခုလုပ်ရန် သူမတွင် အခွင့်အရေး မရှိတော့ကြောင်း သိနေခဲ့၏။
ထို့ကြောင့် ဖုန်းဖန်ဖေးတစ်ယောက် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းပြီး စမ်းသပ်ပွဲကို စိန်ခေါ်ရန် စင်မြင့်ပေါ် တက်သွားတော့သည်။
ဖုန်းဖန်ဖေး၏ အပြုအမူကြောင့် တုံ့ဆိုင်း နေကြသော အခြား ဆယ်ကျော်သက်လေး များက ချက်ချင်း နောက်ပြန်ဆုတ် လာကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်မူ စာမေးပွဲ ပထမအဆင့်က အကြမ်းဖက်သော ပုံရိပ်သည် သူတို့၏ ရင်ထဲ ယခုထိ ကျန်နေဆဲပင်။ ဖုန်းဖန်ဖေးနှင့် လမ်းလျှောက် ရသည်က သေမင်းကို စိန်ခေါ်သည်နှင့် ဘာမှမခြားချေ။
ဖုန်းဖန်ဖေး၏ ခြေလှမ်းများက ကြာပန်းများ သဖွယ် သားရဲတောင်ကြား၏ အစွန်းဖက်ကို ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းတွင် ဖုန်းဖန်ဖေး၏ နောက်၌ ဧရာမသားရဲကြီး၏ ရုပ်ထု ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်းဧရာမသားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသည် နှင်းကဲ့သို့ စွတ်စွတ်ဖြူနေပြီး နောက်ကျောရှိ ဧရာမ တောင်ပံကြီး နှစ်ဖက်က ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ် ထား နိုင်သည်။
ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား သားရဲများက မျိုးတုံး ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဖုန်းဖန်ဖေးတွင် ဤသို့သော တျန်ဖန်း မျိုးဆက်သွေးမျိုး ပိုင်ဆိုင်မည်ဟု သူလည်း မထင်ထားမိပေ။
နတ်ဘုရား သားရဲကြီး၏ အကူအညီနှင့် သံကြိုးပေါ် ဖုန်းဖန်ဖေး ခြေနင်းလိုက်သည့်အခါ …
တျန်ဖန်းက အတောင်ကြီးများကို တဖျတ်ဖျတ် ခတ်ပြီး သရဲတောင်ကြားထက် ရစ်ဝဲနေသော မီးခိုးများအားလုံးကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သားရဲတောင်ကြား အောက်တွင် ကျောက်တုံးများ ထူထပ်နေပုံမှာ ဓါးပင်လယ်ကြီး သဏ္ဍာန် တူနေတော့သည်။
“ဘုရားရေ… ဘာတွေ မြင်လိုက်ရတာလဲ … နတ်ဘုရား သားရဲ တစ်ကောင်လား..”
“ကျေနပ်တယ်… တကယ့်ကို ကျေနပ်စရာပဲ … မင်းသမီး ဖန်ဖေးရဲ့ စွမ်းအား အစစ်ကို တွေ့လိုက်ရတာနဲ့ .. ဒီခရီးက တန်သွားပြီ…”
လူအုပ်ကြီးက စိတ်လှုပ်ရှားသော အော်သံများကြား ချန်ဖုန်းက ထိန်းချုပ်မရအောင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေသည်။
“ရှေးဟောင်း တျန်ဖန်း မျိုးဆက်… သူမက မိန်ချင်းဟွာနဲ့ မိတ်ဖက်တွေပဲ …”
“ကြည့်ရတာ အနာဂတ်မှာတော့ ပြဿနာတွေ များတော့မှာပဲ …”
ထို့ကြောင့် ချန်ဖုန်းတစ်ယောက် ယခုလောလောဆယ် ခေါင်းကိုက် နေတော့သည်။ သူနှင့် ဤဖုန်းဖန်ဖေးက ဆက်ဆံရေး သိပ်မကောင်းပေ။ ဖုန်းဖန်ဖေး၏ မွေးရာပါ ပါရမီ မြင့်လေလေ၊ သူမ ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးလေလေ ဖြစ်နေသည်။ ထိုအခါ သူ့အတွက် အရေးနိမ့်ရန် အခွင့်အလမ်း ပိုများလာတော့၏။ သို့သော် သူသည်လည်း အဆင့်လွန် သိုင်းဝိညာဉ် ပိုင်ဆိုင်ထားသည် မဟုတ်လော။ အတိအလင်း ထုတ်ဖော်ရန် မသင့်တော်သည်ကသာ သူ့အတွက် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။
သို့သော် ချန်ဖုန်းက ထိုအကြောင်းကို စိတ်ထဲ ထားမနေပေ။
အဘယ်ကြောင့်မူ ချန်ဖုန်း ကိုယ်တိုင်ကိုက ပြဿနာများ များနေပြီး ဖြစ်သဖြင့် နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်ခု ထပ်ဖြစ်လာသည်ကို ထူးထွေ၍ ကြောက်မနေတော့ချေ။
သရဲတောင်ကြား ထိပ်တွင် ချန်းချင်းရီက ဖုန်းဖန်ဖေး၏ ဖြေဆိုမှုကို စောင့်ကြည့်ပြီး အားရဝမ်းသာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
“ဒီဖုန်းဖန်ဖေးရဲ့ အရည်အချင်းတွေက သာမန် မဟုတ်ဘူးပဲ … နှစ်ပေါင်း တစ်ရာမှ တစ်ယောက်လောက်ပဲ ပေါ်ထွန်းကြတာ…”
“အမှန်ပဲ … ဒီလိုပါရမီရှင်မျိုး ကျုပ်တို့ ကျောင်းတော်မှာ မတွေ့ရတာ အတော်လေး ကြာခဲ့ပြီ…”
တိုင်မူတျန်ခီက “ဖုန်းဖန်ဖေး ပြီးရင်တော့ ရှီဟောင်( သားရဲဝတ်ရုံ သခင်လေး) နဲ့ လီရှိဂျီ သူတို့ သုံးယောက်ပဲ စာမေးပွဲကို အောင်မြင်ကြမှာပါ… ကျန်သည့် ပြိုင်ပွဲဝင်တွေကိုတော့ အများကြီး ကျန်လိမ့်မယ် ကျုပ်မထင်ဘူး..”
“ကျုပ်တော့ မထင်ပါဘူးဗျာ…” ချန်းချင်းရီ အမြင်က မတူညီပေ။
“ဖုန်းဖန်ဖေးနဲ့ ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်ထက် ပိုပါရမီရှိတဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင် ရှိနေသေးတယ်လို့ ခင်ဗျား မြင်တာလား..” တိုင်မူတျန်ခီက ထုတ်မေးလိုက်သည်။
“အဲဒီလူငယ်ရဲ့ အရည်အချင်းတွေက ဖုန်းဖန်ဖေးတို့လောက် မကောင်းပါဘူး.. ဒါပေမယ့် သူဟာ လူတွေကို အမြဲတမ်း ကျေနပ်စရာ ကောင်းတဲ့ အံ့သြမှုမျိုး ပေးနိုင်တယ်… စောင့်ကြည့်ပါဦး…”
ချန်းချင်းရီ၏ စကားကြောင့် တိုင်မူတျန်ခီက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် တွင်တော့ ချန်းချင်းရီ ညွှန်းဆိုနေသည်က မည်သူဖြစ်ကြောင့် ဝိုးတဝါး ခန့်မှန်းမိသဖြင့် မျက်နှာကြီး လွန်စွာ အရုပ်ဆိုး သွားတော့သည်။
သရဲတောင်ကြား၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ဖုန်းဖန်ဖေး၏ ပြပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လူငယ်များက နောက်တစ်ကြိမ် စာမေးပွဲ ဖြေဆိုရန် စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေကြသည်။
ချန်ဖုန်းနှင့် ဝမ်ယုရန်က စာမေးပွဲ ဝင်ဖြေရန် နောက်ထပ် အချိန်စောင့်နေ၍ မသင့်သောကြောင့် အကြမ်းဖျင်း ဆွေးနွေးတိုင်ပင် နေကြလေသည်။
သရဲတောင်ကြား အထက်တွင် လူများ ကြိတ်ကြိတ်တိုး နေလျက် ရှိ၏။
ချန်ဖုန်းက မြူခိုးထူထူ ဖုံးနေသော သံကြိုးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိ ခုန်တက် လိုက်သည်။
ချန်ဖုန်း၏ ခြေထောက် ချလိုက်သည်နှင့် ဧရာမသံကြိုးကြီးက ယိမ်းထိုး လာသည်။ လေကြမ်းများက တစ္ဆေအော်ညည်းသံ အလား တရှဲရှဲမြည်လျက် ချန်ဖုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း တင်းကြပ် သွားစေသည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် ခပ်ဝေးဝေး၌ လှည့်လည် သွားလာနေသော မြူခိုးတစ္ဆေ ပုံရိပ်က ချန်ဖုန်းဆီ ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်ချလာသည်။ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဆင်းသက်သည့်ပမာ သူ့အား ချက်ချင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့် ပုံစံ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လူများလည်း ကြောက်ရွံသဖြင့် အလန့်တကြား ထွက်ပြေးကြလေသည်။
၎င်းထွက်ပြေးမှုက ကပ်ကြီး တစ်ခုကို ဆိုက်သွားစေလိမ့်မည်။ လေထဲ ခြေတစ်လှမ်း ရောက်သည်နှင့် စာမေးပွဲ ကျလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ဘဝနှစ်ခုကို နေထိုင်ခဲ့ပြီးသော ချန်ဖုန်းအတွက် အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော ဘဝက အမှောင်ထုဟု ဆို၍ရသော နေရာတွင် နှစ်ဝက်ခန့် ခံစားခဲ့ရသော ချန်ဖုန်း၏ စိတ်ဓါတ်ရေးရာ ကြံ့ခိုင်မှုက အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်နေခဲ့ပြီ။ ထို့ကြောင့် ချန်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့ကို မမြင်ရသော်လည်း မည်သည့် နေရာက တစ္ဆေအရိပ်များ သူ့ဆီ လာနေကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။
“အဲဒီ ဝတ်ရုံနက်နဲ့ ချန်ဖုန်းလို့ ခေါ်တဲ့ လူငယ်လေး မဆိုးဘူး…” တောင်ကြား တစ်ချက်ရှိ လီရှိဂျီက စိတ်ဝင်စားသွားပုံ ရှိသည်။
“သာမန်လူတွေ သရဲတောင်ကြားထဲ ခြေချလိုက်တာနဲ့ ခဏတော့ ဒီလို အနေအထား ဖြစ်နေမှာပဲ .. ဒါပေမယ့် အဲဒီချန်ဖုန်းကတော့ မတူဘူး..”
“အမ်… တကယ်လည်း မဆိုးဘူးပဲ ..” သားရဲဝတ်ရုံ လူငယ်လေးက ထောက်ခံသည်။
ဖုန်းဖန်ဖေးက အာရုံစူးစိုက်နေသော မျက်လုံးများနှင့် မည်သို့မှ မှတ်ချက် မပေးပေ။
သံကြိုးပေါ် လမ်းလျှောက်ရာဝယ် ချန်ဖုန်းက မြန်လည်း မမြန်သလို၊ နှေးလည်း မနှေးပေ။ အရှိန်ကို တစ်သမတ်တည်း ထိန်းသိမ်းပြီး ရှေ့ကို ဆက်လျှောက် သွားသည်။
နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် သရဲတောင်ကြား၏ အလယ်ပိုင်းကို ချန်ဖုန်း ရောက်လာသည်။ နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် သူသည်းခံနိုင်သည်နှင့် စာမေးပွဲ၏ ဒုတိယအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တော့မည်။
သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင် မျက်နှာက အနည်းငယ် ဖြူရော်နေသော လူငယ်တစ်ဦးက ချန်ဖုန်းရှေ့ မတ်တတ် လာရပ်သည်။ သူက တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် –
“မင်းအဆင်ပြေလား.. ကျုပ်က ဂူကိုင်ကောပါ… ကောင်းကင်မီးတောက်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂူကလန်က လာခဲ့တာ…”
“ကောင်းကင်မီးတောက်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂူကလန်…” ဂူကိုင်ကောကို ကြည့်နေရင်း ချန်ဖုန်းက သူ့ စကား ဆုံးမည်ကို စောင့်နေ၏။
“ဖြစ်ပုံကတော့ ကျုပ်အစ်မကြီး ဂူချင်းချန်လည်း စာမေးပွဲကို ဝင်ဖြေပါတယ်.. သူက အရှေ့မှာ သိပ်မဝေးတော့ပါဘူး..”
ဂူကိုင်ကောက “ကျုပ်အစ်မကြီး အနှောင့်အယှက် မဖြစ်တာ သေချာစေချင်လို့ပါ.. ဒီတော့ ချန်ဖုန်း ဒီမှာ ခဏစောင့်ပေးပါဗျာ.. ကျုပ်အစ်မကြီး စမ်းသပ်ပွဲ အောင်မြင်သွားတဲ့ အထိ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ…”
“မင်းအစ်မကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်အောင် ကျုပ်ကို ဒီမှာ စောင့်ခိုင်းနေတာလား..”
ထိုသို့ ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာက မရွှင်မပျ ဖြစ်သွားရသည်။ ‘ငါ့ကို မင်းဒီလို လာလုပ်လို့ရမယ့် ခပ်ညံ့ညံ့ကောင်လို့များ ထင်နေသလား…”
“အမှန်ပဲ … ငါ့အတွက် မင်းက တရုတ်တည်သီးလေး တစ်လုံးပဲ ..” ဂူကိုင်ကောက မောက်မာစွာ ဟားတိုက် ပစ်လိုက်သည်။
ချန်ဖုန်းက ထိုအခိုက်တွင် စိတ်လျော့ပြီး ဝေဖန် သုံးသပ်ကြည့်၏။
“မင်းက ကောင်းကင် မီးတောက်ဂိုဏ်းကနော်.. လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလလောက်က မင်းတို့ ကောင်းကင်မီးတောက်ဂိုဏ်းက ‘လူအိုကြီကျင်း’ လို့ခေါ်တဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးကြီးကို ငါဒီတိုင်း ပါးဖြတ်ရိုက်ခဲ့ဖူးတယ်.. ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ လူအိုကျင်းက ငါ့ကို ကံဆိုးအောင် လာလုပ်နေလို့ပဲ …”
“ဟင်…”
ဂူကိုင်ကောက ပြန်မဖြေပေ။ သို့သော် ချန်ဖုန်း ခန့်မှန်းသည်က မှန်လျှင် မျက်နှာထား သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။
“ဒါပေမမယ့် အဲဒီ အူကြောင်ကြောင် အဘိုးကြီးကျင်းက မင်း ငါကို ပြဿနာရှာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်လို့တော့ ငါ မထင်ဘူး..”
ချန်ဖုန်းက သူ့အသံနှုန်းကို အဆပေါင်းများစွာ ရုတ်ချည်း မြှင့်တင်လိုက်သည်။
“ငါ ခန့်မှန်းရရင် … မင်းဒီလောက် ငါ့ကို ပြဿနာရှာဖို့ ဇွဲရှိရှိ ကြိုးစားနေတာ အားလုံး ဖုန်းဖန်ဖေး ကြောင့်မလား..”
“ဖုန်းဖန်ဖေး… မင်းသမီး ဖန်ဖေးလား..”
“မဖြစ်နိုင်တာ… မင်းသမီး ဖန်ဖေးက ဂူကိုင်ကောနဲ့ ဘယ်လိုများ ပတ်သက် သွားရတာလဲ ..”
“အမှန်ပဲ … ဒါဟာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး.. ချန်ဖုန်း အဓိပ္ပါယ် မရှိတာတွေ လျှောက်ပြော နေတာ…”
ချန်ဖုန်း၏စကားက ပရိသတ်များကို အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဖြစ်သွားစေသည်။ ဂူကိုင်ကောနှင့် သူမ ပတ်သက် နေသည်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြလေသည်။
သို့သော် ဂူကိုင်ကောက သူ့အဖြေကို ပေးလိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်… မင်းလို မလောက်လေး မလောက်စားကို ငါ သင်ခန်းစာ ပေးချင်တာ မင်းသမီး ဖန်ဖေးကြောင့်ပဲ …”
“ဘာလို့ဆို မင်းသမီးဖန်ဖေးက မင်းနဲ့ဆို စိတ်မချမ်းမြေ့ ဖြစ်နေရတယ်.. ငါ၊ ဂူကိုင်ကောဟာ မင်းသမီး မျက်လုံးထဲမှာ ရှုပ်နေတဲ့ လူမှန်သမျှကို ရှင်းပေးချင်တယ်…”
***