သုခကမ္ဘာက ရှီဟောင် - Chapter - 307
“ အဲ့ဒီရွှေရောင်အရိုးက သာမန်မဟုတ်ဘူး .. ။ သူသာ မပြချင်ရင်မင်းတစ်ဘ၀လုံးရှာနေတောင် တွေ့မှာမဟုတ်ဘူး .. ။ အရင်တစ်ခါ သူပေါ်လာတုန်းက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်ထောင်ကပဲ ..”
အကြီးအကဲက ပြောသည်။
အကြီးအကဲက သက်ပြင်းချကာ
“ ဟိုး .. အရင်ကတည်းက လျှို့ဝှက်သိုင်းကျမ်းတွေက ခြေရာတောင်ခံလို့မရပဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ် .. ။ ဒီရွှေအရိုးအပိုင်းအစလိုပေါ့ .. သူ့အလိုလိုပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ် .. ”
“ စီနီယာပြောသလိုဆိုရင် ဒီအရိုးမှာ အသိစိတ်ရှိနေပြီး သူ့ဘာသာထွက်ပြေးသွားတာလား .. ”
“ ဒီနတ်နန်းကျောင်းတော်ကို တည်ထောင်ခဲ့တာနှစ်တွေ မနည်းတော့ဘူး .. ။ ဒီအထွတ်အမြတ်သိုလှောင်ခန်းမဆောင်ကလည်း အချိန်အကြာကြီးတည်ရှိနေခဲ့တာ .. ။ဒီမှာ ထူးခြားဆန်းကျယ်တဲ့ အရာတွေအများကြီးရှိတယ် .. ။ အဲ့ဒီအရိုးလည်း အပါအ၀င်ပေါ့ .. ။”
ရှီဟောင် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ ဒါဆိုရင် ဒီအရိုးက အသိဥာဏ်ရှိပြီး သူ့ဆီပြေးလာခဲ့တာပေါ့။
နောက် ဒီရွှေရောင်အရိုးရဲ့ မူလပုံစံကိုမေးကြည့်လိုက်သည်။ ဒီအရိုးက အားလုံးနဲ့ကွဲပြားနေသည်မဟုတ်လား။
စီနီယာကလည်း ခေါင်းရမ်းသည်။ သူသည်လည်း ဒီအရိုးရဲ့မူလပုံစံကိုမသိပေ။ ဒီအရိုးက အတိတ်တုန်းက သုံးကြိမ်သာ ပေါ်လာခဲ့ဖူးသည်။ တချို့ကတော့ ရွှေကျောက်စိမ်းလှိုင်းဂယက်သိုင်းကို ပေါင်းစပ်နိုင်ဖို့အတွက် နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။
ဒါက ရှားပါးမှန်းသိလေလေ သာမန်မဟုတ်ဘူးလို့ ရှီဟောင်ခံစားမိကာ ပိုလို့သာ သဘောကျစိတ် ဖြစ်လာရသည်။ သူစိတ်ကို အေးအေးထားလိုက်ပြီး ရွှေကျောက်စိမ်းလှိုင်းဂယက် ပထမပိုင်းကို သေချာနားလည်အောင် ထပ်ဖတ်နေလိုက်သည်။
ပထမတစ်ပိုင်းကို နားလည်သွားတော့ ဒုတိယပိုင်းကို ဆက်ဖတ်သည်။
သူလေ့လာမှုထဲ အာရုံနစ်၀င်နေချိန်မှာ သူ့ကိုယ်ကိုတော့ သိပ်သည်းလွန်းတဲ့ ရွှေရောင်အလင်းတွေက ၀န်းရံကာ တောက်ပလွန်းတဲ့ ရွှေရောင်ရေဝဲတွေက ဝိုင်းပတ်ထားသည်။ ထိုရွှေရောင်အလင်းတွေ၊ရေဝဲတွေက ကြီးမားတဲ့ ဖန်းကြီးရဲ့တောင်ပံတစ်ခုအလား သူနောက်ဘက်တွင် တဖြေးဖြေး ရုပ်လုံးပေါ်နေသလို ရှီဟောင့် ခေါင်းပေါ်တွင်လည်း ရွှေရောင်တိမ်စိုင်တွေ ပေါ်လာလေသည်။
သိပ်သည်းတွေ အရှိန်အဝါတွေနဲ့အတူ ဖန်းတစ်ကောင် မွေးဖွားလာသလို ထင်ရကာ ရှီဟောင့်ကျောဘက်တွင်ဖန်းအတောင်တစ်စုံပေါ်လာနေသည်။
ရှီဟောင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ နူးညံ့တဲ့ အဖိုးတန်သိုင်းပညာရပ်ကား အလွန်စွမ်းအားကြီးလှသည်။ သူ့အတွက်လည်း အတော်အကျိုးရှိ၏။ ဒုတိယပိုင်းကို ဖတ်ပြီးနောက် အကာအကွယ်သိုင်းတစ်ခုသာမဟုတ်ရင် ပိုပြီးသာလွန်ကြောင်းသိလာရသလို သူ့တွင်လည်း ရွှေတောင်ပံတစ်စုံ ပေါက်လာတာကို ခံစားနေရသည်ပေ။
“ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ သိုင်းလဲ .. ”
သူဟာ ပျံနိုင်တော့မယ်ဆိုတာကို တွေးမိတော့ ရှီဟောင်ပျော်သွားသည်။ အခြားသူတွေ စွမ်းအားတိုးဖို့ကြိုးစားနေချိန်မှာ သူက ကောင်းကင်ပေါ်တက်ကာ လေထုကို စုတ်ဖြဲပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်တော့မည်။
ဒါက ဒုတိယပိုင်းသာ ရှိသေးသည်။ အကုန်လုံးကိုသာ သူလေ့ကျင့်အောင်မြင်သွားခဲ့ရင် ဒီ့ထက်ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးမှာကို မြင်ယောင်နေသည်။
နောက်လ၀က်လောက်အထိ ရှီဟောင်က ဒုတိယပိုင်းကိုပဲ ပိုပြီး နားလည်သဘောပေါက်အောင်ကြိုးစားသည်။
အခုဆိုရင် သူတိုက်ခိုက်တိုင်းမှာ သူ့ကိုယ်ကို ရွှေရောင်ရေလှိုင်းတွေက ၀န်းရံပေးထားမည်ဖြစ်ကာ သူ့အသားကိုဖောက်ထိဖို့က ခက်လာပေလိမ့်မည်။
ဒီ့ထက်ပိုတာက သူ့ကျောဘက်တွင်ခပ်မှိန်မှိန်သာပေါ်သေးတဲ့ ရွှေတောင်ပံကလည်း သူ့ကိုစွမ်းအားတိုးအောင် ကူညီပေးနေသည်
တတိယသိုင်းကျမ်းကို ယူကာ လေ့လာမှုတွေထဲ ရှီဟောင်နစ်မြုပ်သွားပြန်သည်။ ဆယ်ရက်သို့ ထို့ထက်ပိုကြာတဲ့အချိန်တွေကလည်း ကုန်ဆုံးသွား၏။
သူ့ရဲ့နားလည်သဘောပေါက်မှုတွေနဲ့ လေ့လာမှုတွေကြောင့် ရွှေတောင်ပံက ထပ်ပြီး မှိန်ဖျော့မနေတော့ပေ။
သို့ပေမယ့် ပျံသန်းနိုင်ဖို့ကတော့ လိုနေသေးသည်မှာ မှိန်ဖျော့နေသေးသည့် သင်္ကေတတွေကြောင့်ဖြစ်သည်။ ခဏတစ်ဖြုတ်သာ ဖျက်ခနဲဖျက်ခနဲ ပျံတက်နိုင်၏။
“ အာ .. ငါသေချာပျံနိုင်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့မလဲ .. ”
ရှီဟောင် မပျော်နိုင်ရှာတော့ပါဘူး။
ပျောက်နေတယ်ဆိုတဲ့ သူခံစားမိလိုက်တဲ့ အရိုးလေးကိုသာ သန့်စင်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ သူက အစွမ်းထက်ဆုံးသော သိုင်းကိုပိုင်ဆိုင်တဲ့ တစ်ဦးထဲသောသူဖြစ်လာလောက်သည်။
ရှီဟောင် စိတ်အေးအေးထားပြီး ကောင်းကင်စိမ်းဖန်းနဲ့ ဒုတိယပိုင်းနဲ့တတိယပိုင်း သိုင်းတို့ကို ဆက်လက်ပေါင်းစပ်သည်။
ငွေရောင်လမင်းက ရွှေရောင်အလင်းမှိန်ဖျော့ဖျော့နဲ့ ဌက်ဥပုံစံဖြစ်နေရာကနေ တဖြေးဖြေးပိုပြီး ပီသလာသည်။ အထဲက ကောင်းကင်စိမ်းဌက်ကြီးကလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာ၏။
ဥက အက်ကွဲလာတော့မလိုထင်ရပေမယ့် အထဲက အနက်ရောင်နဲ့အစိမ်းရောင်ရောနေတဲ့ နတ်ဆိုးဌက်ကြီးကတော့ ဆောင်းခိုနေသလို ခပ်အေးအေးသာရှိသည်။
ရှီဟောင်က တင်ပလ္လင်ခွေကာ ထိုင်နေသည်။ သူ့ရဲ့နားလည်သဘောပေါက်မှုတွေ့ နက်ရှိုင်းလာပြီဖြစ်ကာ ဖန်းရဲ့ အဖိုးတန်သိုင်းကိုတောင် ဆုပ်ကိုင်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ သူက ရှုပ်ထွေးတဲံ သင်္ကေတတွေကိုသင်ယူပြီး ကောင်းကင်ကိုတောင် ဖောက်ထွက်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားကို အသက်သွင်းနေသည်။
သူကား ဒီသိုင်းနဲ့ပက်သတ်သမျှသော အရာအားလုံးသော အသိဥာဏ်တို့ကိုရချင်နေသည်။ ဒီလိုသာဆိုရင် သူကပိုပြီး အစွမ်းထက်လာမည်ဖြစ်ကာခုခံမှုမှာရော၊ တိုက်ခိုက်မှုကိုပါ ပြည့်စုံသွားစေလေမည်။
သို့သော်ငြားလည်း နတ်နန်းကျောင်းတော်က လူတွေက သူ့ကိုလာရှာကြသည်။ သူ့ကို ရှေးခေတ်ကတည်းက တည်ရှိနေခဲ့တဲ့ အစောင့်အရှောက်နတ်ဘုရား ပြန်လည်ရှင်သန်မယ့်နေ့မှာ ရှိနေစေချင်ကြသည်။
သူက ဒီကိုလာလာနေတာ နှစ်လပြည့်သွားပြီမို့ အစောင့်အရှောက်သားရဲ သက်တမ်းတိုးအောင်လုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေခဲ့တဲ့ ဝိဥာဉ်ဆေးဝါးတွေလည်း ပြီးပြည့်စုံအောင် ပြင်ဆင်ပြီးသွားကြလေပြီ။
လမ်းတစ်လျှောက်ကို ကြမ်းတမ်းတဲ့ အကာအကွယ်တွေချထားသည်။ သူတို့တွေ တားမြစ်နယ်မြေနားရောက်လာတာတောက် သက်တမ်းတိုးလာတဲ့အရိပ်အယောင်လက္ခဏာတွေ မမြင်ရသေးပေ။
ဒီနေရာက နယ်မြေအများစုက ပျက်ဆီးနေပြီဆိုပေမယ့် အသက်စွမ်းအားပြည့်ဝနေတဲ့ အပင်တွေတော့ ရှိနေသေးသည်။ သူတို့ကဒီနေရာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာရှိနေခဲ့တဲ့ မိသားစုတစ်ခုလိုဖြစ်နေသည်။ နောက်ဘက်ပိုင်းတွင်တော့ အပင်တွေက အစောင့်သဖွယ်ဖြစ်နေသည်။
အမှိုက်တွေလည်း ပြန့်ကျဲနေသလို ပြိုကျနေတဲ့နံရံတွေရော ကြောင့် ဒီနေရာက စွန့်ပစ်နယ်မြေနဲ့တူနေသည်။ သို့သော်ဒီနေရာတွင် စိတ်ကူးလို့တောင်မရဲတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။
အနောက်ဘက်ပိုင်းတွင် ကောင်းကင်ထိတိုင် ထိုးတက်တော့မယ်ထင်ရတဲ့ မီးတောက်တွေရှိသည်။သူကဒီနေရာတစ်ခုလုံးကို စုပ်ယူဝါးမြိုနေကာ အားလုံးကိုကြောက်မက်ဖွယ်ခံစားချက်ကိုပေးသည်။
ရောင်စုံအလင်းတွေက အခုပင်ထမွေးတော့မယ့် နတ်ဌက်တစ်ကောင်လိုထင်ရကာ စင်စစ် နေနဲ့လက စွမ်းအားတွေနဲ့ဖြစ်တည်လာခြင်းပင်။
အစောင့်အရှောက်သားရဲရဲ့ သေခါနီးအချိန်ကို ရောက်နေလေသည်။ သူက နေ့လား၊ညလားဖြစ်နေပေမယ့် နေနဲ့လဆီက စွမးအားတွေကိုစုပ်ယူပြီး အသက်ရှင်နိုင်အောင် ကြိုးစားနေပုံက ဘယ်လောက်စွမ်းအားကြီးကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။
လူအုပ်စုက အလင်းအကာအရံကိုဖြတ်ကာ လျှောက်လာကြသည်။ အစောင့်အရှောက်သားရဲရဲ့ အနားကိုရောက်မှသာ အဝေးကမြင်ရတာနဲ့ ကွာခြားမှန်းသိလိုက်ကြရသည်။
အစောင့်အရှောက်ရဲ့ နွယ်ပင်တွေက ခြောက်သွေ့နေပြီဖြစ်ကာ အရွက်တွေအားလုံးကလည်း ညိုးလျော်နေပေပြီ။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သေတော့မယ့်အပင်ဖြစ်ကြောင်း သိသာပေသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်က ပေါ်လာသည်။ အားလုံးရှိနေတာကိုတောင်မှ ရွှေရောင်အလင်းတွေက ရုတ်တရက်ပေါ်လာကာ လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ထိုအရာက ရွှေရောင်မြစ်တစ်စင်းဖြစ်က မြေပြင်သို့ကျလာမယ့်ပုံမရှိဘဲ စပျစ်ပင်ကြီးရဲ့ ထိပ်ပိုင်းကိုသာ စွမ်းအားတွေ လောင်းချပေးလိုက်သည်။ စပျစ်ပင်ကြီးက စွမ်းအားတွေကို ပြီးပြည့်စုံအောင် စုပ်ယူနိုင်ပေမယ့်လည်း အပင်ရဲ့ညိုးခြောက်နေပုံကတော့ပြောင်းမသွားပေ။
အပင်ကို အဝေးမြင်ရတဲ့အခါ ကြီးမြတ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားတွေကိုပြပေမယ့် တကယ်တမ်း အနီးကပ်မြင်ရချိန်မှာတော့ အချိန်မရွေးညိုးခြောက်ကာ သေတော့မတတ်ဖြစ်ကြောင်း သိကြရသည်။
နတ်နန်းကျောင်းတော် အခုထိ စွမ်းအားကြီးနေဖို့ကို ဒီအစောင့်အေ၇ှာက်နတ်ဘုရားကသာ ရှေးခေတ်ကတည်းက ကာကွယ်ပေးလာခဲ့တာဖြစ်သည်။
* ဒီအပင်ကြီးသာ မရှိတော့ရင် သူတို့အတွက် မတွေးရဲစရာပါပဲ .. *
အကြီးအကဲတွေလည်း ဆုတောင်းမှုတွေပြုကြကာ သူတို့ပိုင်ဆိုင်တဲ့ အသက်စွမ်းအားဆိုင်ရာ နည်းလမ်းသိုင်းတွေကို အသုံးပြုကြသလို ဝိဥာဉ်ရေနဲ့ အခြားသော အသက်စွမ်းအားကြွယ်၀တဲ့ ဆေးတို့ကို အသုံးပြုပြီး ကုသကြသည်။
ကျောင်းအုပ်ကတောင်မှ ခြောက်သွေ့နေတဲ့ အသားတစ်ပိုင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအသားတစ်ပိုင်းက မည်းနက်နေပေမယ့် ပြည့်ဝနေတဲ့အသက်စွမးအားတွေကိုတော့ ခံစားမိနေပေသည်။
“ အဲ့ဒါဘာလဲ .. ”
ရှီဟောင် စပ်စုလိုက်သည်။
“ နတ်ဘုရားအသားလေ .. ”
တာအိုရီက ပြောလိုက်သည်။
ရှီဟောင် မျက်လုံးပြူးသွား၏။
နတ်နန်းကျောင်းတော်က နတ်ဘုရားအသားကိုတောင် ထုတ်ပေးနိုင်တယ်။
* ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့အင်အားလဲ .. *
တစ်ချိန်ထဲမှာပဲ ဒီအဘိုးကြီးတွေရဲ့ အစောင့်အရှောက်နတ်ဘုရားအပေါ် သည်းသည်းလှုပ်နေတာကိုမြင်ရသလို သူတို့ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးတယ်ဆိုတာကိုလည်း သိရလေသည်။
နောက် အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ကျောက်စိမ်းဘူးတစ်ခုကိုထုတ်ကာ လောင်းချလိုက်ပြန်သည်။ ထိုထဲကတော့ အပြာရောင်အလင်းတွေတောက်လောင်နေတဲ့ မြေကြီးတွေက အပင်ပေါ်ကျသွား၏။
ထိုအရာကား ဒဏ္ဍာရီထဲက မြေကြီးပြာဝိဥာဉ်ပင်ဖြစ်သည်။
နောက် မိုးကြိုးအလင်းတစ်ချက်နဲ့အတူ အမွှေးလုံးလေးကို ဖမ်းချုပ်ထားခဲ့ဖူးတဲ့ အကြီးအကဲမူယွန်ရောက်လာသည်။ ထိုအကြီးအကဲက ပုလင်းလေးတစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ မိုးကြိုးသံအပြည့်နှင့် ရေတစ်စက်ကျသွား၏။
လူတွေအားလုံး ကြောင်သွားကြသည်။ ဒီလိုပစ္စည်းကိုရှာနိုင်လာမယ်လို့ ဘယ်သူမှမထင်ထားကြချေ။
“နောက်ဆုံးမှာတော့ အသက်စွမ်းအားတွေကို သန့်စင်နိုင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းတွေကိုသုံးခဲ့လို့ အခုလို ခရမ်းရောင်ရေစက် တစ်စက်ရလာတာပဲ .. ”
ဒါကို မိုးကြိုး ရည်လို့ခေါ်သည်။ ဒါက ရှားပါးလွန်းတဲ့ အဖိုးတန်အရာတစ်ခုဖြစ်ကာ အခု အစောင့်အရှောက်နတ်ဘုရားကို ကယ်ဖို့အတွက် မူယွန်က ထုတ်သုံးလာခဲ့တာဖြစ်သည်။
ဒီအရည်တစ်စက်နဲ့တင် မူယွန်ကို အကြီးအကျယ်ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်၏။
ဒါကိုရဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့တန်ဖိုးပေးခဲ့ရမှာ သေချာသည်။
ရှီဟောင်လည်း ကြောင်မနေတော့ပဲ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးအိတ်ထဲကနေ သားရေအိတ်လေးလုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။ အိတ်လေးလုံးလုံးက ပြည့်လျှံကာ မို့မောက်နေသည်။ တစ်အိတ်ကိုဖွင့်လိုက်တာနဲ့ ရွှံတွေထွက်ကျလာ၏။ ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင်အလင်းတွေ တောက်ပလာလေကာ နေရာတစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်သည်။
အားလုံး ကြက်သေသေသွားကြ၏။
ဒီရွှံတွေက ထာ၀ရစမ်းရေအောက်တွင် အချိန်အတော်ကြာရှိနေခဲ့ကြကာ ပြင်းထန်တဲ့စွမ်းအားတွေနဲ့အသက်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ အပင်တွေအတွက်ဆိုရင်တေ့ ဘ၀တစ်ခုကနေ နောက်တစ်ဆင့်ကို ကူးပြောင်းပေးနိုင်တဲ့ အဖိုးတန်ဆုံးသောရတနာဖြစ်သည်။
“ မြန်မြန် လုပ် .. ”
တစ်ယောက်က အော်သည်။
အားလုံးက တစ်ပြိုင်ထဲရှေ့တက်ကာ ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။ သူတို့က ရွှေရောင်ရွှံတွေကို အောက်ကနေ မြေဆီလွှာအဖြစ်ထည့်ချင်ပုံရသည်။
စပျစ်နွယ်ပင်ကြီးကနေ အလင်းရောင်တောက်ပလာကာ သေတော့မယ်ထင်ရတဲ့ အရွက်တွေနဲ့ နွယ်ပင်တွေက အရောင်တွေ တောက်ပလာသည်။
ရွှေရောင်အလင်းတွေကလည်း တစ်နေရာလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ အပေါ်ကနေ ဖြာကျပြီး အပင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
“ တော်တော် စွမ်းအားကြီးတာပဲ .. ”
ရှီဟောင် ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ကြည့်နေသည်။
ဟုန်း …
ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက ပေါက်ကွဲထွက်သည်။ ရွှေရောင်မီးအိတ်လို အလင်းလုံးက ပေါက်ကွဲထွက်ပြန်ကာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လေထဲတက်လေတာမို့ မီးပန်းဖောက်နေသလိုပင် ထင်ရ၏။ အားလုံးက တဖျက်ဖျက်တေက်ပနေကာ ထိုစွမ်းအားတွေကို အဝါရောင်သစ်ရွက်တွေက စုပ်ယူနေ၏။
အစောင့်အရှောက်ဝိဥာဉ်က ပြန်လည်ရှင်သန်လာလေပြီ။ ပြင်းထန်ကာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေခဲ့တဲ့ အသက်စွမ်းအားတွေက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး အရပ်မျက်နှာတိုင်းကို ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားတွေ ပြန့်ကုန်၏။
ရှီဟောင် တုန်ယင်သွားသည်။
* ဒါ နတ်ဘုရားတစ်ပါးများလား .. *
နတ်နန်းကျောင်းတော်ရဲ့အသက်စွမ်းအားတွေက တုန်ခါနေတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားလိုက်သည်။ နေစွမ်းအားတွေရော၊ လစွမ်းအားတွေရော ကြယ်စင်တို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက ရေတံခွန်လို ဖြာကျလာသည်။
လီတစ်သောင်းကျော်ကွာဝေးတဲ့ နေရာတွင် အလင်းရောင်တွေတောက်ပကာ ကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဝါကိုပေးတဲ့ နတ်ဌက်တစ်ကောင်ရှိသည်။ သူ့အရှည်က လီတစ်သောင်းလောက်ပင်ရှိလောက်ကာ မျက်လုံးတွေကတော့ ငွေရောင်လနှစ်စင်းလို့ ထင်ဖွယ်ရာရှိသည်။
“ ဒီလောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်ခဲ့တာတောင် ဒီကောင်က ပြန်ရှင်နိုင်သေးတယ်ပေါ့ .. သူဘယ်တော့ သေမလဲဆိုတာ ငါတကယ်သိချင်တယ် … ”
“ အသက်ရှင်နိုင်ဖို့ တော်တော်ကိုကြိုးစားအားထုတ်နေတာပဲ .. ။ သေခါနီးတောင် ရောက်နေပြီကို .. ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် .. ငါဒီနေ့ သေချာမြင်ရတော့မှာပါ .. ”
လီတစ်သောင်းမက ဝေးကွာလွန်းတဲ့ နေရာတစ်ခုက တောင်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်သတ္တဝါတစ်ကောင်ရပ်နေသည်။ သူက နတ်နန်းကျောင်းတော်ဘက်ကို ကြည့်နေ၏။
***
TL / အစောင့်အရှောက် သားရဲဝိညာဉ် = ဂါးဒီးယန်း ဝိညာဉ်တော်