သုခကမ္ဘာက ရှီဟောင် - Chapter - 751 ဖီးနှစ်ငှက် ကခုန်ခြင်း
“မင်း … တကယ် အဲဒီအောက်ကနေ တက်လာတာလား”
ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများတွင် လျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေလေ၏။ သူမ၏ သွယ်လျသည့် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ရွှေရောင်စစ်ဝတ်စုံမှာ လွင့်မျောနေလေသည်။ သူမတစ်ကိုယ်လုံး တောက်ပနေခြင်းပင်။
ရှီဟောင် ထိုယဇ်ပုလ္လင်၏ အခြားတစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သို့သော် ထိုလမ်းသည် အပေါ်သို့ ဆက်တက်သွားပြီး မသေမျိုးမြူများ အုံ့ဆိုင်းနေကာ ရှေးသစ်ပင်များလည်း မိုးထိုးနေလေ၏။ မရေမတွက်နိုင်သည့် တောင်များတွင် နတ်ငှက်များ ပျံသန်းနေပြီး သားရဲကြီးများလည်း ဟိန်းနေကြသည်။
မြူများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အချိန်တွင် ထိုအရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ဤသည်မှာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု သက်သက်ပင်။
“ဒီလမ်းက ဘယ်ကို ရောက်တာလဲ” ရှီဟောင် မေးလိုက်၏။
“မင်းမသိဘူးလား” အမျိုးသမီးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ထို့နောက်သူမသည် ပြုံးလိုက်ကာ “ငါ ဒီရဲ့ ကြေးငှက်ယဇ်ပုလ္လင်ကို အရိုအသေပေးဖို့ လာခဲ့တာ … ဒါပေမဲ့ အရင်က တစ်ယောက်က ငါ့ကို ထားသွားခဲ့တာ … မင်းကို တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး … သက်ရှိတွေ တစ်ယောက်မှ တက်မလာတာ နှစ်ပေါင်း သိန်းသောင်းချီနေပြီ … ငါ ကံကောင်းနေတာပဲ … မင်းကိုခေါ်ပြီး ငါပြန်မယ်”
“မင်းက တကယ် မကောင်းဆိုးဝါးပဲ … မင်းအသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ” ရှီဟောင်မှ မေးလိုက်၏။
“ဒီ မသေမျိုးက အဲဒီလောက် အသက်ကြီးနေပြီလို့ ထင်တာလား” သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးမှ နတ်စွမ်းအားများထွက်လာသော်လည်း သူမသည် ဒေါသ မထွက်ပဲ ပြောလိုက်၏။
“ဒီနရာကို ကြေးငှက်ယဇ်ပုလ္လင်လို့ခေါ်တယ် … ဒီနေရာမှာက ကျင့်ကြံခြင်းတွေကို ဖိနှိပ်ထားတော့ တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး နေရာပဲ … ငါတို့နှစ်ယောက်က ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေတစ်ခုထဲမှာ တိုက်ရမှာ”
“မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး” ရှီဟောင်သည် လက်နောက်ပစ်ကာ ပြောလိုက်၏။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် ရွှေရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းမပျိုလေးသည် ချက်ချင်းပင် တောက်ပသည့် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး “ငါ့ကို မင်းရဲ့ ပုံစံ အမှန်ကိုပြ … မင်းက ခေါင်းကိုးလုံးခြင်္သေ့ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခြား ကောင်းကင်အဆင့်ဝင် သားရဲဆိုရင်တော့ မင်းကို စီးတော်ယာဉ်အနေနဲ့ ဖမ်းသွားမယ်”
ရှီဟောင်သည် ထိတ်လန့်သည့် ပုံစံ လုပ်ပြလိုက်ကာ သူမဘေးနားသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။
“ကြည့်ရတာ အရသာ ရှိမယ့်ပုံပဲ … မင်းကို စီးတော်ယာဉ် လုပ်ခိုင်းရင်လည်း မဆိုးပါဘူး… ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန် ပုံစံကို ပြန်ပြောင်းစရာ မလိုဘူးနော် … မင်းရဲ့ အခုပုံစံကို တော်တော်လေးကို ကောင်းနေပြီ”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် ထိုမိန်းမပျို၏ မျက်ခုံး ပင့်သွားရပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးမှ တောက်ပလော လျှပ်စီးတန်းနှစ်ခု ထွက်လာလေ၏။ သူမ၏ အော်ရာလည်း ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားကာ အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ စွမ်းအားကြီးလာလေသည်။
သူမ၏ ဆံနွယ်ရှည်များသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေကာ သူမ လမ်းလျှောက်လာသည်နှင့် သူမ၏ သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ယမ်းနေလေ၏။ သူမ၏ မျက်နှာကို ကာထားသော်လည်း သူမ၏ နီရဲနေသော နှုတ်ခမ်းကို မြင်နေရလေသည်။
ထိုအမျိုးသမီးသည် ပြုံးလိုက်ကာ “မင်းက ငါ့ကို စီးတော်ယာဉ် လုပ်ချင်တယ်ပေါ့”
“အာ … မဆိုးဘူးလားလို့” ရှီဟောင် ခေါင်းညိမ့်ကာ ပြောလိုက်၏။
” ဒါမှမဟုတ် မင်းကို စားရမလား”
ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ဆံပင်များကို သိမ်းလိုက်ကာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာလည်း ပို၍ သိသာလာ၏။ သူမ၏ အော်ရာသည်လည်း အမြင့်ဆုံးအဆင့်ထိ ရောက်သွားပြီး ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါစေသည်။
“အဲဒါဆိုလည်း လာစမ်းကြည့်လေ” သူမသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ပြေးလာလေသည်။ သူမ၏ မူလနေရာတွင်လည်း သူမ၏ ပုံရိပ်ကျန်ခဲ့လေ၏။ သူမသည် လက်မခံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။
ကမ္ဘာမြေရုတ်သိမ်းစွမ်းအင် …။
ကောင်းကင်အောက်တွင် ဤနတ်စွမ်းရည်သည် အရှိန်အမြန်ဆုံးဆုံး စွမ်းရည်တစ်ခုပင်။ သူမသည် ရွှေရောင်သက်တံ့တစ်ခုကဲ့သို့ပင် သူ၏အနားသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာပြီး သူမ၏ ဖြူဖွေးကာသွယ်လျသော လက်တစ်ဖက်သည် ရှီဟောင်၏ မျက်နှာထံသို့ ဦးတည်လာနေသည်။
အစိမ်းရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ရှီဟောင်သည် သူ၏ မူလပုံရိပ်ကို ထားခဲ့ကာ ဘေးဘက်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာရုတ်သိမ်းစွမ်းအင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် ခွန်ပန်လှုပ်ရှားမှုပင်ဖြစ်၏။
ထိုအမျိုးသမီးမှာ မြန်ဆန်လွန်းလှ၏။ သူမ လှည့်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ စစ်ဝတ်စုံမှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောသွားလေသည်။ သူမ၏ သေးသွယ်သည့်ခြေထောက်သည် တစ်ဖြောင့်တည်းဖြစ်သွားပြီး ရှီဟောင်ထံသို့ ဦးတည်လာနေလေ၏။
ရှီဟောင်သည် ထိုဖြူဖွေးကာ လှပသည့်ခြေထောက်ကို ရှောင်ရန်အတွက် ဘေးဘက်သို့ မှီလိုက်ပြီး လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ဓားကဲ့သို့ပင် ထုတ်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာကာ သူမ၏ ခြေသလုံးသားပေါ်သို့ ကျသွားလေသည်။
ရွှေရောင်အဝတ်အစားဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးသည် လျင်မြန်စွာဖြင့်ပင် လှည့်လိုက်ကာ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်လေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ရှီဟောင်ကို ကျောပေးထားနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏ လက်များသည် လှပသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ပုံဖော်ကာ သန့်စင်သည့် အဖြူရောင်အလင်းတန်းဖြင့် တောက်ပနေလေသည်။ သူမ၏ တံတောင်ဆစ်တွင် သင်္ကေတများပေါ်လာပြီး ရှီဟောင်ကို ရိုက်လိုက်၏။
ရှီဟောင်၏ နှုတ်ခမ်းတောင့် တွန့်ကွေးသွားပြီး ပြုံးလိုက်၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူနှင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရဲသည်လား …သို့သော် ကြည့်ရသည်မှာ ဤအမျိုးသမီးသည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိနေသောကြောင့် သူမသည်လည်း အလွန်အစွမ်းထက်သည် ထင်သည်။
ရှီဟောင်သည် အနောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး သူမ တံတောင်ဆစ်ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်တစ်ဖက်သည် သူမ၏ ဖြူဖွေးကျော့ရှင်းသည့် လည်တိုင်ကို ဦးတည်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်ဖြင့် လက်သီးတံဆိပ် ပြုလုပ်လိုက်ကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်း များစွာဖြင့် သူမ၏ နောက်ကျောကို ရိုက်လိုက်၏။
ထိုအမျိုးသမီး၏ ဝိဉာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာလည်း ထက်မြက်လှ၏။ သူမသည် သူ့ဘက်သို့ လှည့်မလာပဲ ကင်းမြီးကောက်သူ၏ အမြှီးကို ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် သူမ၏ လှပသော ခြေထောက်ဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ကန်လိုက်သည်။
ဝုန်း….
ယခုတစ်ခေါက်တွင် တောက်ပသော အလင်းများ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် ပေါ်လာလေ၏။
ရှီဟောင်၏ လက်သီးတံဆိပ်သည် သူမ၏ ခြေထောက်နှင့် တိုက်မိသွားသည့်အချိန်တွင် သင်္ကေတမျိုးစုံ ပေါ်လာပြီး ထိုတံဆိပ်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ နှစ်ဘက်လုံးသည် လျှပ်စီးအရှိန်ဖြင့် အနောက်သို့ ပြန်ဆုတ်လိုက်ကြရ၏။
“ဒီကို တက်လာနိုင်တဲ့သူ ပီသပါပေတယ် … ဒဏ္ဍာရီထဲမှာ ပြောထားသလို တကယ်တော်တာပဲ”
အမျိုးသမီးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူမ၏ နီရဲနေသော နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်လေ၏။ သားကောင်ကောင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင် သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်ပလာလေသည်။
ရှီဟောင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွား၏။ ဤအမျိုးသမီးသည် မည်သူဖြစ်သနည်း… သူမ၏ အသွေးအသားများမှာ အလွန်စွမ်းအားထက်လှသည်။ သူမ၏ တင့်တယ်သည့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် အထက်အောက်ရွေ့လျားနေသောကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူ ဤအမျိုးသမီးကို လှပသည့်သားရဲဟုပင် အထင်မှားတော့မလို့ပင်။
“ရှားပါးတဲ့ ပွဲတော်ပဲ … ငါ စွမ်းအားကြီးတဲ့ သားရဲကြီးနဲ့ တွေ့ရပြီပေါ့ … ငါ ကံကောင်းနေတာပဲ” သူမပြောလိုက်သည့်အချိန်တွင် သူမ၏ အသံမှာ အလွန်ချိုမြလှ၏။ သူမသည် ရူးသွပ်စွာပင် အရှေ့ဘက်သို့ ပြေးလာလေသည်။
သူမ၏ အရှိန်မှာအလွန်လျင်မြန်လှပြီး သူမ၏ လက်များတွင် မှော်တံဆိပ်များပေါ်လာကာ ထိုလက်များ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ပုံရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူတို့သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ဤတိုက်ပွဲသည် ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု လိုအပ်ယုံသာမက ရှုပ်ထွေးသည့် သင်္ကေတများလည်း လိုအပ်၏။ ကြယ်ပင်လယ်များ ကျဆင်းလာသလိုပင် ဤနေရာတစ်ခုလုံးသည် အလင်းရောင်များ တောက်ပလာကာ လှပလွန်းလေ၏။
ဖုန်း…
သူတို့ နှစ်ယောက်၏ လက်သီးများ ထိပ်တိုက်တွေ့သွားပြီး နှစ်ယောက်လုံးအနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားလေသည်။
သို့သော် ထိုအမျိုးသမီးသည် ချက်ချင်းပင် ပြန်ပြေးလာလေသည်။ သူမ အရှေ့သို့ တက်လာပြီး သူမ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း ကြာပန်းတစ်ပွင့် ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။ ပန်းတာအိုကြောင့် သူမအနားတင် ပန်းပွင့်ဖတ်များ ပြန့်ကြဲနေပြီး အရောင်များလည်း တောက်ပလာသည်။
သူမသည် ကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေကြီးစွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်လေ၏။ သူမသည် မျက်လုံးများသည် လျှပ်စီးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ နူးညံ့ကာ လှပသည့် ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အလွန်စွမ်းအားထက်နေသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတိုင်းတွင် အံ့အားသင့်လောက်သည့်စွမ်းအားများ ပါဝင်လေ၏။
ရှီဟောင်၏ လက်တွင် တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ သူ၏လက်မှ ခရမ်းရောင် ရှန်းနီပေါ်လာကာ အရှေ့ဘက်သို့ တက်သွားသည့်အချိန်တွင် အဆုံးမရှိသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုအမျိုးသမီးသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရွှေရောင်ကြာပန်းပွင့်ဖတ်များ ကြွေကျနေပြီး ထိုပွင့်ဖတ်များသည် သင်္ကေတအဖြစ်ပြောင်းသွားပြီး ထိုလျှပ်စီးကို ခုခံလိုက်၏။ ထိုအချိန်တွင် သူမသည်လည်း အရှေ့ဘက်သို့ တရှိန်ထိုး ပြေးလာလေသည်။
နောက်ထပ် ထိပ်တိုက်တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပွားသွားလေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်၏ လက်ဝါးများနှင့် လက်ချောင်းများသည် လက်ဆယ်ဖက်နတ်ဘုရားများ တိုက်ခိုက်နေကြသကဲ့သို့ပင် ရိုက်ခတ်နေကြလေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် ဆက်တိုက်ပင် စွမ်းအားများဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြလေ၏ ဤတိုက်ပွဲသည် ခွန်အားချင်းတိုက်သည့် စစ်ပွဲပင်။
အစွမ်းထက်သည့် စွမ်းအားလှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူတို့နှစ်ယောက်လုံး လွင့်ထွက်သွားလေ၏။ လေဟာနယ်သည် ပုံပျက်သွားကာ ထိုနေရာသည်လည်း ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေ၏။
ဤကြေးယဇ်ပုလ္လင်သည် ခိုင်ခံ့ကာ မပျက်စီးနိုင်သောကြောင့် သာမဟုတ်ပါက မြစ်များ တောင်များမှာ တစ်စစီဖြစ်သွားပြီး ဤနေရာသည်လည်း ဆိုးဝါးစွာ ပုံပျက်သွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။
ရွှေရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးမှ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်၍ တိုက်ခိုက်လာလေသည်။ တိုက်ခိုက်ရသည်ကို ဤမျှ ကြိုက်နှစ်သက်သည့် မိန်းကလေးကို ရှီဟောင်တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သူမသည် အမြဲတမ်းပင် သူ့အား စတင်တိုက်ခိုက်နေလေသည်။
သူမသည် ပိန်သွယ်ကာ လှပသော်လည်း သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အားအင်ပြည့်ဝပြီး သူ့ကို ဖိအားပေးနိုင်လေသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လှပသော်လည်း မုန်တိုင်းကဲ့သို့ပင် ကြမ်းတမ်းလေသည်။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အဆုံးမသတ်နိုင်တော့ပေ။
ပြင်းထန်သည့် ထိပ်တိုက်တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် ထိုအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက်ပင် တောင့်တင်းသွားလေ၏။ သူမ၏ ထာဝရခန္ဓာကိုယ်သည် ငွေဖြူရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာလေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ မြှားကဲ့သို့ပင်။
“နတ်မြှားသိုင်းပညာ” သူမ ပေါ့ပါးစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ အရှိန်မှာအလွန်လျင်မြန်လွန်းလှပြီး တောက်ပသည့်စွမ်းအားဖြင့် လေထုကို ဖြတ်ကာ သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာနေလေသည်။
ရှီဟောင်၏ လက်နှစ်ဘက်လုံး လှုပ်ရှားသွားလေ၏။ လက်တစ်ဖက်သည် ရွှေရောင်ဖြစ်သွားပြီး အခြားတစ်ဖက်သည် မင်ကဲ့သို့ မည်းနက်သွားလေသည်။ သူသည် ခွန်ဖန်သိုင်းပညာကို အသက်သွင်းလိုက်ခြင်းပင်။
သူ သင်ယူခဲ့ရသည်ကို ချက်ချင်းပင် အသုံးပြုလိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်တွင် ယန်စွမ်အားများ ပါဝင်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် ယင်စွမ်းအားများ ပါဝင်နေလေ၏။ ထိုစွမ်းအားများသည် ဝဲကတော့တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး ထို အဖြူရောင်နတ်မြှားကို စုတ်ယူလိုက်လေသည်။
ထိုအမျိုးသမီး အံ့အားသင့်သွားရ၏။ ဤသည်မှာ သူမ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ သို့သော် သူမ၏ အရှိန်သည် အလွန်လျင်မြန်သောကြောင့် လေထဲတွင်ပင် ဦးတည်ချက်ပြောင်းလိုက်ပြီး ဝဲကတော့ကို ရှောင်လိုက်သည်။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် နတ်ဓားကဲ့သို့ပင် လေထုကို ဖောက်ထွက်သွားကာ လျှပ်စီးတန်းများကဲ့သို့ပင် ဦးတည်ချက်မရှိပဲ သွားနေလေသည်။
ရှီဟောင်လည်း ခွန်ပန်ပညာကို အသုံးပြုနေသောကြောင့်သာ သူမနောက်ကို လိုက်နိုင်ခြင်းပင်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ငွေရောင်နတ်မြှားအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲပြီး ရှီဟောင်ကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေလေသည်။
ရှီဟောင်သည်လည်း လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ယင်စွမ်းအားများကို ပြုလုပ်ကာ ပင်လယ်နက်ကြီး ပြုလုပ်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်သည် ယန်စွမ်အားများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ ရွှေရောင်နေမင်းကြီး ဖြစ်လာသည်။ ထိုအရာနှစ်ခုလုံး အပြင်ဘက်သို့ ဆက်တိုက်ပင် ရိုက်ခတ်နေလေ၏။
အဆုံးသတ်တွင် ထိုယင်နှင့်ယန်စွမ်းအားများသည် လေထဲတွင် ပေါင်းစပ်သွားကာ ဝဲကတော့ကဲ့သို့ ရစ်ပတ်သွားလေသည်။
ရှီဟောင်၏ ညာဘက်လက်သည် ရွှေရောင်နေမင်းကြီးကို ထိန်းချုပ်ထားကာ ထိုငွေရောင်နတ်မြှား ထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မှ အနက်ရောင်ယင်စွမ်းအားများသည် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်သွားကာ ထိုအမျိုးသမီး ပြန်ဆုတ်မည့်လမ်းကြောင်းကို ပိတ်လိုက်လေသည်။
သို့သော် တောင့်တင်းနေသည့် ရွှေရောင်အဝတ်အစားဝတ်ထားသည့် အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် ပျော့ပျောင်းသွားပြီး သူ၏ လက်ကြားမှာ လွတ်ထွက်သွားလေသည်။ သူမသည် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် သွက်လက်နေပြီးနောက် အမြှီးတစ်ခုသည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို လာရောက်ရိုက်ခတ်လေသည်။
ရှီဟောင်လက်ဖြင့် ကာလိုက်ပြီး အမြှီးနှင့်တူသည့် လက်သည်းတစ်စုံကို ခုခံလိုက်သောကြောင့် နှစ်ဘက်လုံး အနောက်ဆုတ်သွားရပြီး ထိတ်လန့်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။
နှစ်ဘက်စလုံးသည် အချိန်အတော်ကြာ ဘာမျှ မပြောပဲ နေနေကြ၏။ ရှီဟောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ခဏကြာသည့်အချိန်တွင် “မင်းရဲ့ အသွေးအသားက အစွမ်းထက်တာ မဟုတ်ပဲနဲ့ မင်းက ထူးဆန်းတဲ့ သိုင်းပညာတွေက အစွမ်းထက်နေတာပဲ”
ရှီဟောင်သည် သူ၏ နတ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုကာ သူမကို သေချာကြည့်လိုက်၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ဖြူဝင်းနေသော အရေပြားပေါ်တွင် တောက်ပနေသည့် အလင်းလွှာလေးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို ဖောက်ထွင်းမရနိုင်သည့်ဗာဂျာ အလင်းလွှာလေးသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်ပေးထားလေ၏။
အခြားတစ်ဖက်မှ လူသည် သူမ၏အသွေးအသားကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည့် အဖိုးတန်ကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သိုင်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် သူမသည် တစ်ဆင့်ပို၍ ခွန်အားကြီးနေခြင်းပင်။
“မင်းမဆိုးဘူး … ကြည့်ရတာ မင်း ငါကျင့်ကြံတဲ့ ထာဝရအလင်းကို တွေ့သွားပြီထင်တယ် … အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးထားတာ … ဘယ်သိုင်းပညာမှ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မချိုးဖျက်နိုင်ဘူး … ငါ မသေဆုံးနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရထားတာ” ထိုအမျိုးသမီးသည် ယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့်ပင် ပြောလိုက်လေသည်။
“ဒီအဖိုးတန်တဲ့ သိုင်းပညာက တော်တော် ခွန်အားကြီးတာပဲ” ရှီဟောင် ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။
“ငါက ဖန်းဝူ မင်းကရော… မင်းက ဘယ်သက်ရှိရဲ့ မျိုးရိုးဆက်ခံသူလဲ” သူမ ပြုံး၍ မေးလိုက်၏။
“ငါ့နာမည်က ဟောင်ထျန်း” ရှီဟောင် ပြောလိုက်သည်။
ဖန်းဝူသည် တောက်ပစွာပင် ပြုံးလိုက်၏။ ယုံကြည်ချက်ရှိသော မိန်းကလေးများသည် အလှပဆုံးပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ စကားများမှာ ယဉ်ကျေးမှုမရှိပေ။
“ငါ အချိန်မဖြုန်းချင်တော့ဘူး … ဒီတိုက်ပွဲကို မြန်မြန်အဆုံးသတ်လိုက်ရအောင် အဲဒါမှ ငါမင်းကို ဖမ်းခေါ်သွားလို့ရမှာ”
“ငါ့ကို ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ မင်းက ယုံကြည်နေတာလား” ရှီဟောင် မေးလိုက်၏။
“ဒါပေါ့ … မင်းက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ် ပြီးတော့ ရက်စက်တဲ့ သက်ရှိရဲ့ မျိုးဆက်ဆိုတော့ ငါမင်းရဲ့ အသွေးအသားတွေကို အဆင့်နိမ့်နယ်မြေကနေ နတ်ဘုရားမကျောင်းကို ခေါ်သွားချင်တယ်” ဖန်းဝူ ပြောလိုက်၏။ ထို့နောက် သူမ ထပ်ပြောလိုက်သည်မှာ “စီးတော်ယာဉ်အဖြစ်နဲ့”
သူမ အနောက်မှ စကားကို ဆက်မပြောပါက ရှီဟောင် ပြုံးနေနိုင်သေးသည်။ သို့သော် ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် သူချက်ချင်းပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
” အကယ်၍ မင်းရှုံးရင် မင်ငါ့ရဲ့စီးတော်ယာဉ် လုပ်သင့်တယ်မလား အဲဒါဆိုရင်”
“အဲဒါဆိုရင် နင် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားလိုက်လေ” ထိုအမျိုးသမီးသည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့်ပင် ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တောက်ပလာလေ၏။ ကန့်သတ်ထားသောသိုင်းပညာကို သူမသုံးတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။
“အဲဒီလောက်တောင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိတယ်ပေါ့ … အဲဒါဆို စကြရအောင်”
ရှီဟောင်သည် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပဲ အဆင့်လွန်အရိုး၏စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ အဆုံးမရှိသည့်သင်္ကေတများကို ပြုလုပ်လိုက်၏။
“ခဏ … မင်းက ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှိတဲ့သူလား”
ထိုအမျိုးသမီး၏ အမူအရာပြောင်းသွားခြင်းမှာ ယခုသည် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ သူမသည် အနောက်သို့ မြန်မြန်ဆုတ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင်လည်း သတိထားနေသည့် ပုံစံ ပေါ်လာလေသည်။ ကန့်သတ်ထားသော သိုင်းပညာလည်း လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အပြည့်အဝ အသုံးမချလိုက်ရပေ။
သို့သော် ပို၍ အစွမ်းထက်သည့် စွမ်းအားများသည် သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ ထွက်လာနေသည်။ သူမထံတွင် မွေးရာပါ နတ်သိုင်းပညာရှိနေသည်မှာ သေချာ၏။ ကြောက်စရာကောင်းသည့် စွမ်းအားလှိုင်းများ ထွက်လာသောကြောင့် ရှီဟောင်ပင်လျှင် ထိတ်လန့်သွားရ၏။
သို့သော် သူမ နောက်ကျသွားလေပြီ။ သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ အလင်းရောင်သည် အပြင်သို့ ထွက်ခွင့်မရလိုက်သလို အသက်လည်း မဝင်လိုက်ပေ။ ရှီဟောင်၏ သင်္ကေတများကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အသုံးပြုပြီးသွားပြီဖြစ်၏။
သူမသည် ချက်ချင်းပင် ကျုံးသွားကာ ရှစ်နှစ် ကိုးနှစ်အရွယ် ကလေးမလေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားသည်။ သူမသည် ကျောက်စိမ်းဖြင့် ထွင်းထုထားသည့် အရုပ်ကဲ့သို့ပင် လှပကာ ချစ်စရာကောင်းလှ၏။
“အားရား … ဒါမဆိုင်သေးဘူးလေ … ငါ ငါ့ကိုယ်ငါ မပြင်ဆင်ရသေးဘူး … မင်းက ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှိတဲ့သူဖြစ်ပြီးတော့ ငါ့ကို အလစ်တိုက်တယ်ပေါ့ … မင်းငါ့ကို တကယ်တိုက်ပွဲမှာ တိုက်ရဲလား”
သူမသည် ဆူညံစွာ အော်ဟစ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေလေသည်။
“ဟေး မင်း ကိုယ့်ရဲ့ စကားကို ကိုယ်တည်လေ … မင်းခုဏလေးကတင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ … အခု မင်းရှုံးသွားပြီလေ … မင်းက ငါ့ကို နတ်ဘုရားမကျောင်းထိ လိုက်လာစေချင်နေတာလား”
ရှီဟောင် သူမနောက် ပြေးလိုက် လိုက်သည်။
အသက် ရှစ်နှစ် ကိုးနှစ်အရွယ်ကလေးသည် သူ၏အသက်အတွက် ထွက်ပြေးနေလေ၏။ သူမသည် ပြေးနေရင်းနှင့်ပင် မျိုးစုံ ကျိန်ဆဲနေလေသည်။ သူမကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ဒေါသထွက်နေသည့် ပုံပင်။
သူမသည် ကြေးငှက်ယဇ်ပုလ္လင်မှ ထွက်ပြေးကာ လမ်းလေးအတိုင်းသွားလိုက်သည်။ ရှီဟောင်လည်း သူမနောက်ကို ချက်ချင်းပြေးလိုက် လိုက်ပြီး သူ၏အရှေ့တွင် ရှိနေသည့် မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည့်အချိန်တွင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။
အရှေ့ဘက်တွင် တောင်တစ်လုံးပမာဏခန့်ရှိသည့် ရွှေရောင်ဂိတ်တံခါးတစ်ခုရှိနေသည်။ ထိုတံခါးသည် ယခုလေးတွင် ပွင့်သွားပြီး ထိုဂိတ်တံခါးရှေ့တွင် ကျောက်တုံးရုပ်တုရှိနေပြီး ခုန်ပေါက်နေသည့် နတ်မီးတောက်လည်းရှိနေ၏။
ထိုအရာသည် တောက်လောင်နေသည့် နတ်မီးတောက်၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး ကျောက်တုံးလူသားတစ်ယောက်လည်း ထိုနေရာတွင် ထိုင်ကာ ဂိတ်ပေါက်ကို စောင့်ကြပ်နေလေသည်။