သုခကမ္ဘာက ရှီဟောင် - Chapter - 1190 အဖိုးတန်ဆေးရည်တိုက်ပွဲ
ဤသည်မှာ ရိုးရှင်းကာ ရှေးကျလှသည့် ကျောက်တုံးမှဖြတ်ထားသည့် ရေကန်ပင်။
ရှီဟောင်သည် တစ်လုပ်ပြီးတစ်လုပ်ပင် သောက်နေလေ၏။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သာမက သူ၏မူလဝိဉာဉ်ပင်လျှင် အကောင်းဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေလေပြီ။ ယခင်က အတွင်းဒဏ်ရာများလည်း အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။
သူ့ကို ကြည့်နေသည့် တောက်ပသည့်မျက်လုံးများစွာရှိနေသည်ကိုသိသော်လည်း သူမျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ပေ။ သူသည် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ကာ ထိုနေရာတွင်ပင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဤလောက၏ သဘာဝဥပဒေသကို သေချာလေ့လာနေလိုက်သည်။
ယခု တစ်ကြိမ်အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းမှ သူအကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိလိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မူလဝိဉာဉ်သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကွဲလိုက်ဆက်လိုက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ့အတွက် အလွန်အကျိုးများသည့် ရှေးဟောင်းနည်းလမ်းတစ်ခုပင်။
ထာဝရရှေးဟောင်းခေတ်မှာ စွမ်းအားကြီးလှပြီး အသက်ရှည်သည့်သူများရှိနေခြင်းမှာ ထိုလောက၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ခွင့်ပြုထားသောကြောင့်ပင်။ သာမန်မဟုတ်သည့်သူအားလုံးမှာ လျှပ်စီးအတိဒုက္ခကို ဖြတ်သန်းရသည်ပင်။
ဤလောက၏သဘာဝဥပဒေသမှာမူ ဤသည်ကို ခွင့်မပြုတော့ပေ။ အတိဒုက္ခကို ဆင့်ခေါ်သည့်သူပေါ်မူတည်ပြီး ယခင်ကထက်ပိုပြင်းထန်သည့် အတိဒုက္ခများကိုသာ ကျရောက်စေလေသည်။
ရှီဟောင်၏အသွေးအသားတစ်လက်မစီတိုင်း တောက်ပနေပြီး ထူးဆန်းသည့်သင်္ကေတများလည်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
သူသည်ပို၍ပင် စွမ်းအားကြီးလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ နတ်ဘုရင်အတိဒုက္ခကို အောင်မြင်သွားပြီလား..
“နတ်ဘုရင် .. အသက်နှစ်ဆယ်ပဲရှိသေးတဲ့ ငယ်ရွယ်တဲ့ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ”
အသက်ကြီးသည့်သူများမှာ သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
ခပ်ဝေးဝေးတွင်ရပ်နေသည့် ယွမ်ရှီး၏အမူအရာများလည်း ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။ ဤသူငယ်ချင်းဟောင်းမှာ စွမ်းအားကြီးလှပြီး နတ်ဘုရင် အတိဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်လေပြီ။
ယခင်က သူတို့တွေ လီပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာ အတူတကွ ခရီးသွားခဲ့ကြပြီး သူတို့အချင်းချင်းလည်း အတော်လေး နီးစပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ကလန်သားများကြောင့် အားလုံးပျက်စီးသွားလေပြီ။
လျှပ်စီးထဲတွင်ထိုင်နေသည့်သူကို ကြည့်ပြီး အာကာသကလန်မှာ ယခုအချိန်တွင် နောင်တအကြီးအကျယ်ရနေပြီဆိုသည်မှာ စဉ်းစားကြည့်ရန်ပင် မလိုပေ။
“ယွဲ့ချန် .. မင်းနဲ့သူ့ကြားမှာ တကယ်ပဲ ဘာမှမရှိဘူးလား” နတ်နန်းဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တီးတိုးမေးလိုက်သည်။
“ဦးလေး .. အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ဆက်ပြောနေမယ်ဆိုရင် သမီးဦးလေးကိုစကားမပြောတော့ဘူး” ယွဲ့ချန် ဒေါသတကြီးပြောလိုက်သည်။ ဤဦးလေးသည် ဟွမ်အား အတော်လေးပင် သဘောကျနေလေပြီ။
“မင်းက ငယ်ရွယ်သေးတယ် .. မင်းရှက်နေတယ်ဆိုရင်တောင်မှ ဒါက သဘာဝပဲ .. ဒါပေမဲ့ ငါကမင်းဦးလေးလေ .. အဲဒီတော့ မင်းငါ့ကို ဘာမဆို ပြောပြလို့ရတယ် .. မင်းက မြင့်မြတ်တဲ့မိန်းမပျိုဆိုရင်တောင်မှ မင်းနဲ့သူ့ကြားမှာ တစ်ခုခုရှိနေရင် ဒါက ဆွေးနွေးလို့မရတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး .. ငါတို့ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို သွားမေးပြီးတော့ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို ဆုံးဖြတ်ခိုင်းလို့ရတယ် .. သူသာ ငါတို့ နတ်နန်းဂိုဏ်းထဲဝင်ရင် ဘာပဲပေးရပေးရ တန်ပါတယ်” ဤငယ်ရွယ်သည့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားမှ ပြောလိုက်သည်။
ယွဲ့ချန်၏ တောက်ပသည့်အဖြူရောင်နဖူးထက်တွင် အနက်ရောင်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ သူ၏ဦးလေးမျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် ထိုးမိတော့မည်။
သူမနှင့် ရှီဟောင်မှ မီးနှင့်ရေလိုပင်။ သူတို့ကြားတွင် ကိစ္စများစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ သူ့မအတွက်မူ အညံ့ခံရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သည့်ကိစ္စပင်။
အေးစက်ခြင်းနယ်မြေတွင် ဖြစ်ခဲ့သည့်အရာများနှင့် ရှီဟောင်နှင့်ချင်းရီတို့ကြားမှ ကိစ္စများကို စဉ်းစားမိလိုက်သည့်အချိန်တွင် သူမဒေါသတကြီး အံကြိတ်လိုက်လေ၏။
“ဟူး .. ငါ့ဆရာပြောတာ စားဖို့ပဲသိတဲ့လူတစ်ယောက်က ငါ့ကို အဆုံးသတ်လိမ့်မယ်တဲ့ .. အဲဒါက တကယ်ပဲဒီကောင်ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့တော့ ငါ့ကို မပြောနဲ့နော်” ချောင်ယုရှန်းသည် ရှီဟောင်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“သူက ဒီလောက်အဆင့်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး” နဂါးမိန်းမပျိုလေး၏ ဆံပင်များမှာ ခါးထိဝေ့ဝဲကျနေပြီး သူမ၏မျက်လုံးများလည်း တောက်ပနေလေသည်။ သူမသည် ချန်ကုန်းယန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး နှစ်ယောက်လုံးမှာ အလွန်ထိတ်လန့်နေကြလေ၏။
ရှီဟောင်သည် လျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည်များစွာကို သောက်လိုက်ပြီး သူ၏တာအိုစွမ်းအားကြီးလာပြီး ထပ်သောက်လည်း မထူးတော့မှသာ ရပ်လိုက်လေသည်။
“ဒီ မြင့်မြတ်တဲ့စတေးခြင်းနယ်ပယ်မှာ ငါ့ကျင့်ကြံဆင့်က တော်တော်လေးတည်ငြိမ်နေပြီ .. ငါကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့်မှာ အချိန်တော်တော်ကြာနေနိုင်လိမ့်မယ် .. ရုတ်တရက်ကြီး အဆင့်ကျသွားမှာ မဟုတ်တော့ဘူး”
သူသည် မြင့်မြတ်သည့်စတေးခြင်းနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သွားပြီဟု သူယုံကြည်သည်။ ခွန်အားများတက်လိုက်ကျလိုက်မဖြစ်တော့သည်နှင့် ထိုသူသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများကြားမှ ဘုရင်ဖြစ်သွားမည်သာ။
“ဟမ်..”
ရှီဟောင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ထာဝရကန်မှ ငါးရောင်စပ်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြူများအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ ဒီလျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည်က အငွေ့ပျံသွားတာလား..
ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးသေးပေ။
ခဏကြာပြီးသည့်နောက်တွင် လျှပ်စီးများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ တည်ငြိမ်နေသည့် ၁၀လွှာမြောက်ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက်ပင် လျှပ်စီးများ ကြမ်းတမ်းလာပြီး ပြင်းထန်လာလေသည်။
“တစ်ယောက်ယောက် ငါ့ရဲ့ လျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည်ကို ခိုးနေတာလား” ရှီဟောင် ဒေါသထွက်သွားရသည်။
မြူခိုးများသည် နေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်သွားနေခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ အစသာရှိသေးပြီး သိပ်မကုန်သေးသော်လည်း သူသတိအနေအထားဖြစ်သွားသည်။ ဤလူ၏နည်းလမ်းများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။
ဝုန်း..
ရှီဟောင်သည် ထာဝရကန်ကို ချိတ်ပိတ်လိုက်ပြီး မြူခိုးများကို ထွက်သွားခွင့်မပြုတော့ပေ။ ဤသည်မှာ အလွန်အဖိုးတန်သည့်အရည်များပင်။
ဝုန်း..
ကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေကြီးမှာ ဇောက်ထိုးမိုးမျှော်ဖြစ်တော့မလိုပင်။ လေဟာနယ်မှ ဖောက်ထွက်လာသည့် စွမ်းအားကြီးလှသော စွဲငင်အားတစ်မျိုး ရှိနေလေ၏။ လျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည်အား အတင်းပင် ယူနေလေသည်။
မြို့ခံများမှာ ပို၍ပင် စမ်းကြည့်ချင်လာကြလေသည်။ သူတို့သည် စွပ်ပြုတ်တစ်ပန်းကန် ရရန် ကြိုးစားလာကြသည်။
ငါးရောင်စပ်နတ်အရိုးမှ ပြုလုပ်ထားသည့် ရတနာပန်းကန်လုံးတစ်လုံးသည် အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်လာလေသည်။ ထိုပန်းကန်လုံးသည် တောင်တစ်လုံးခန့်ပင် ကြီးမားလှပြီး တောက်ပနေလေသည်။
ထိုပန်းကန်လုံးအဝတွင် ထူးဆန်းသည့်စွမ်းအားတစ်မျိုးလည်းရှိနေလေသည်။ သဘာဝဥပဒေသများ ရောယှက်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေကြီးကြားမှ စွမ်းအင်များကို စုတ်ယူနေလေသည်။
ဤသည်မှာ အခြားသူများ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို ခိုးယူနေခြင်းပင်။
ဤသည်မှာ ထာဝရမြို့ခံများကို ဒေါသထွက်သွားစေသည်ပင်။
လက်ရှစ်ဖက်ဝိဉာဉ်လူမျိုးစုနှင့် အခြားသူများမှာ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားကြရသည်။ သူတို့သည် ရှီဟောင်အား ကာကွယ်နေသော်လည်း တစ်ယောက်ယောက်မှ ဤနတ်ဆေးရည်ကို လာလုရဲသေးသည်။
“လျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည်ကို ငါ့တို့ပိုင်တာ .. ဒါက ကျိန်စာကို ဖြေပေးနိုင်တယ် .. အဲဒီဆေးရည်ကို ငါ့တို့ကိုပေးဖို့ သူ့ကို ပြောလိုက်” အမှောင်ထုထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်မှ ပြောလိုက်သည်။
ရှီဟောင်၏မျက်လုံးများ အေးစက်လာလေသည်။ သူသည် ထာဝရကန်ဘေးနားတွင် ရပ်နေပြီး အဖိုးတန်အရည်များကို ချိတ်ပိတ်ထားကာ စီးဆင်းခွင့်မပြုပေ။
ထိုရတနာပန်းကန်လုံးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှသည်။ သူ၏ခွန်အားမှာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများကိုပင် အံ့အားတကြီး ဖြစ်သွားစေသည်။ သို့သော်လည်း ဤပန်းကန်လုံးကြောင့်ပင် လျှပ်စီးများကို ဆွဲခေါ်ယူသလို ဖြစ်နေလေပြီ။
ပုန်းကွယ်ကာ လှုပ်ရှားနေသည့်သူမှာ ရတနာပန်းကန်လုံးကို လွတ်လိုက်ပြီး အနားကပ်မလာရဲတော့ပေ။ သူသာ ကောင်းကင်အပြစ်ပေးမှုကို ခံရပါက အကျိုးဆက်များမှာ ကောင်းမွန်မည်မဟုတ်ပေ။
“လျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည်ကို ပေးလိုက် .. ဒါကို ငါတို့ ထာဝရရှေးဟောင်းမြေက မြို့ခံတွေပိုင်တာ” တစ်စုံတစ်ယောက်မှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အခြားသူအနည်းငယ်သည်လည်း ဤသည်ကို ထောက်ခံလာကြလေသည်။ ဤလျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည် ပေါ်လာအောင်လုပ်သည့်သူမှာ မည်သူပဲဖြစ်နေပါစေ သူတို့၏ကျိန်စာကို ဖြေဖျောက်ကာ ဘဝသစ်ရရန်အတွက် ဤသည်ကို လိုချင်နေကြသည်ပင်။
“ဘယ်သူများလဲလို့ .. ငွေရောင်သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်လူမျိုးစုကပါလား .. ခင်ဗျားတို့က တကယ်တစ်ခုခုပဲ .. ဟွမ်ရဲ့ လျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည်ကို လိုချင်နေတာလား .. ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ အောင်မြင်မလား မအောင်မြင်ဘူးလားဆိုတာကိုတော့ သိချင်မိသား..
ထိုအချိန်တွင် လက်ရှစ်ဖက်ဝိဉာဉ်လူမျိုးစုဘိုးဘေးပြောလိုက်သည်။ သူ၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် အားလုံးတုန်လှုပ်သွားရသည်။
ခဏကြာပြီးနောက် ရှီဟောင်လည်း နားလည်သွားလေပြီ။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားငါးယောက် အတိဒုက္ခထဲသို့ ဝင်လာပြီး သူ့အားတိုက်ခိုက်သည့်အချိန်တွင် သူ့ကိုကူညီရန်လာသည့် ဝိဉာဉ်လူမျိုးစုမှ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကို တားဆီးလိုက်သည့်သူမှာ ဤလူပင်။
“ငွေရောင်သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်မျိုးစု” ရှီဟောင်၏မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပင် အေးစက်လာခဲ့လေသည်။
“လူငယ်လေး .. မင်းဆီမှာ လျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည်တွေ အများကြီးရှိနေတာ .. မင်းလည်း အဲဒီလောက်မလိုဘူးဆိုတော့ တစ်ခြားကျင့်ကြံသူတွေကို လက်ဆောင်ပေးလိုက်ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ ကပ်ဆိုးကို မကယ်ချင်ဘူးလား .. အချိန်ကျလာရင် လူအများကြီးက မင်းကိုကျေးဇူးတင်နေမှာပါ” ငွေရောင်သွေးနတ်ဆိုးလူမျိုးစု ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်မှ ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကို ပြသလာလေပြီ။ ဤသည်မှာ အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ၏စိတ်မှာမူ ဖျတ်လတ်နေဆဲပင်။ သူ့အနောက်တွင် မိုးထိုးနေသည့် ငွေရောင်ရှေးသစ်ပင်ကြီး ရှိနေလေသည်။
“ကျုပ်ရဲ့ ကိစ္စကို ကျုပ်ကိုင်တွယ်နိုင်တယ် .. ကျွန်တော်ဘယ်သူ့ကို ပေးရမလဲဆိုတဲ့ကိစ္စကို ခင်ဗျားစိတ်ပူစရာမလိုဘူး” ရှီဟောင် တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။ ဤဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် သူ့အား အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်နေသည်။
ပထမ ဝိဉာဉ်ကျွန်းတွင် သူ့အားအတင်းဖမ်းချင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အပြင်လောကမှ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများ ဝင်ရောက်နှောက်ယှက်သည့်အချိန်တွင်လည်း သူ့ကို သတ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့သည်။ ယခု သူ၏ လျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည်ကို လုယူချင်နေသည်။ ရှီဟောင်က သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကောင်းဆက်ဆံရမည်နည်း..
“လူငယ်လေး .. လူတစ်ယောက်က မျှဝေတတ်တဲ့ နှလုံးသား ရှိရတယ် .. ကျိန်စာရဲ့နှိပ်စက်မှုဒဏ်ကို ခံနေရတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ် .. မင်းမျက်စိရှေ့မှာ လျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည်တွေ အများကြီးရှိနေတဲ့အချိန်မှာတောင်မှ မင်းက သူတို့တွေ ဒုက္ခခံစားရတာကို ကြည့်နေမှာလား .. မင်း သူတို့ကို မကယ်ချင်ဘူးလား” ငွေရောင်သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်ဘိုးဘေးမှ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်လေ၏။
“လူအိုကြီး .. ခင်ဗျားက တရားမျှတမှု တော်တော်ရှိတာပဲ .. အလှူလက်ဖက်နဲ့မျက်နှာလုပ်ချင်နေတာ အားလုံးကိုတောင် ဆွဲထည့်လိုက်သေးတယ် .. အခု ကျုပ်ကို တရားမှုတမှုမရှိတဲ့သူလို့တောင် လာပြီးတော့ ခေါင်းစဉ်တပ်နေသေးတယ်” ရှီဟောင်အေးစက်စွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ကျုပ် လျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည်ကို သိမ်းထားမှာမဟုတ်ဘူး .. မြို့ခံတွေ အကုန်လုံးကို ပေးပစ်မှာ ..ဒါပေမဲ့ အဲဒီထဲမှာ သေချာပေါက် ခင်ဗျားတို့ ငွေရောင်သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်မပါဘူး .. ခင်ဗျားတို့ တစ်စက်မှ မရစေရဘူး” သူဆက်ပြောလိုက်သည်။
“လူငယ်လေး .. မင်းဘာလို့ အဲဒီလောက်တောင် သွေးအေးရတာလဲ .. မင်းဘာလို့ ဒီလိုမျိုး လုပ်ရက်နိုင်ရတာလဲ .. မင်းတကယ် တရားမျှတမှုရှိတယ်ဆိုရင် အဖိုးတန်အရည်ကို အညီအမျှခွဲပြီးတော့ ဂိုဏ်းတွေအားလုံးကို ပေးလိုက်လေ .. မင်းပေးချင်တဲ့သူကိုပဲ ရွေးပြီး မပေးနဲ့လေ” ငွေရောင်သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်ဘိုးဘေးမှ အေးစက်စွာပင် ပြောလိုက်လေ၏။ သူသည် အခြားသူများကြားကို သွေးခွဲနေခြင်းပင်။
“ခင်ဗျားအဲဒီလောက်လိုချင်နေရင် ကျုပ်ခင်ဗျားတို့ကလန်ကို အရောက်ပို့ပေးလိုက်မယ် .. ခင်ဗျားတို့လိုချင်သေးရဲ့လားဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့” ရှီဟောင်ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် လျှပ်စီးပင်လယ်ကြီးကို ခေါ်ဆောင်ကာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
ဤကလန်သည် သူ့ကို သတ်ရန် အကြိမ်များစွာ ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဤလူအိုကြီးဆိုလျှင် ပိုတောင်ဆိုးသေးသည်။ ယခု သူသည် လျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည်ကို အတင်းအကြပ်လိုချင်ရုံသာမက ထာဝရရှေးဟောင်းမြေမှ မြိုခံများကိုပင် သူနှင့် ရန်တိုက်ပေးနေသေးသည်။ သူက ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ် လွယ်လွယ်နဲ့ အဆုံးသတ်ခွင့်ပေးနိုင်မှာလဲ..
ရှီဟောင်သည် ပြတ်သားစွာဖြင့်ပင် ငွေရောင်သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်လူမျိုးစု၏ ရှေးဟောင်းမြေသို့ ဦးတည်သွားလိုက်လေသည်။
၁၀လွှာမြောက် ကောင်းကင်ဘုံမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးပေ။
ငွေရောင်နတ်ဆိုးသစ်ပင်များကို မျက်စိတစ်ဆုံးမြင်နေရပြီး ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်များလည်း အဆုံးမရှိအောင် များပြားလှသည်။
ဤသစ်ပင်များအပြင် နန်းတော်နှင့် ပေါလောပေါ်နေသည့်ကျွန်းများလည်း ရှိလေ၏။ ဤသည်မှာ ဤကလန်၏ အရေးကြီးသည့်နေရာများပင်။
“လူငယ်လေး .. မင်းလုပ်ရဲတယ်လား” လူများစွာ လိုက်လာကြလေ၏။ သူဘာလုပ်တော့မည်ကို ငွေရောင်သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်လူမျိုးစုဘိုးဘေး သိနေသည်သာ။ ဒီကောင်က ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆင့်ခေါ်ခြင်နေခြင်းပင်။
“ကျုပ်ကဘာလို့ မလုပ်ရဲရမှာလဲ” ရှီဟောင် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
၁၀လွှာမှ လျှပ်စီးပင်လယ်မှာ အစက အလွန်တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူသည် သက်ရှိအနည်းငယ်ထံသို့ ပေါက်ကွဲစေလိုက်သည်နှင့် အဆုံးမရှိသည့်လျှပ်စီးများ ကျရောက်လာပြီး တောင်များနှင့်မြစ်များကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်လေသည်။
“မြန်မြန် နောက်ဆုတ်..”
ငွေရောင်သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်လူမျိုးစုမှ ဘိုးဘေးသသည် ထိတ်လန့်တကြားပင် အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။ ဤလူငယ်လေး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားမှုနှင့် ရက်စက်မှုမှာ သူထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုနေသည်။ ဤလူငယ်သည် သူ့အသက်ကိုပင် သူဂရုမစိုက်ပဲ လျှပ်စီးအတိဒုက္ခကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆင့်ခေါ်ရဲသေးသည်။
သူလည်း အပေါ်သို့ မတက်သွားရဲပေ။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အဆင့် ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကျရောက်လာလျှင် သူသေသွားလိမ့်မည်။
“လူငယ်လေး .. မင်းဒီလိုမျိုးလုပ်နေရင် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုနဲ့ ကမ္ဘာမြေ၁၀ခုမှာ မင်းကို လက်ခံရဲတဲ့သူရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး” ငွေရောင်သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်လူမျိုးစုမှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အဲဒီလိုလား .. ခင်ဗျားဒီလိုမျိုးလုပ်နေတာတောင်မှ ကျုပ်က နည်းနည်းလေးမှ ပြန်လုပ်လို့မရဘူးပေါ့” ရှီဟောင်၏အသံမှာ အေးစက်နေပြီး ကြောက်လန့်တကြားထွက်ပြေးနေသည့်သူများကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။ “ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလူအိုကြီးကို ပျက်စီးသွားအောင်လုပ်နိုင်တဲ့သူနဲ့ ကျုပ်သူငယ်ချင်းဖြစ်ချင်တယ် .. သူတို့ရဲ့ကလန်ကိုလည်း လျှပ်စီးအတိဒုက္ခရည်ပေးမယ်”
ရှီဟောင်၏အသံမှာ ကောင်းကင်ကိုပင် လှုပ်ခါသွားစေလေသည်။ ထာဝရရှေးဟောင်းမြေတွင် ကျွမ်းကျင်သူများရှိနေသည့် ဂိုဏ်းများစွာ ရှိနေသည်သာ။