သုခကမ္ဘာက ရှီဟောင် - Chapter - 1286 ဂျီးနီးယပ်စ်များအား ဓားပြတိုက်ခြင်း
သူသည် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်သော်လည်း အားလုံးကို အနိုင်ယူလိုက်နိုင်သည်။ ဤအားပြင်းလှသည့်ရိုက်ချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီးကဲ့သို့ လေးလံလှသည်။
အားလုံးမှာ ခါးခါးသီးသီးခံစားနေရသော်လည်း အလွန်လည်း ထိတ်လန့်နေကြသည်ပင်။ သူတို့နဲ့ရွယ်တူထဲမှာ ဒီလိုမျိုးလူလည်း ရှိနေသေးတာလား..
ကောင်းကင်ပညာတစ်ခုတည်းဖြင့် သူတို့အားလုံးကို ရိုက်ချလိုက်သောကြောင့် ဤကောင်းကင်ပါရမီရှင်များ၏ မျက်နှာမှာ အရောင်အဆင်းမရှိတော့ပေ။ သူတို့သည် ကူကယ်ရာမဲ့နေသလို ခံစားနေရသည်။
ဒီလူက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ..
ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်ပညာဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့သိကြသော်လည်း ဤသည်မှာ ထူးခြားနေဆဲပင်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ဆိုရင် ဒါကိုရှာဖို့က ခက်လောက်တယ်လေ ဟုတ်တယ်မလား…
ယခု ရှိနေသည့်သူအားလုံးမှာ သာမန်မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့အားလုံးထံတွင် ထာဝရစွမ်းအင်တစ်ကြောင်းစီရှိနေပြီး အားလုံးမှာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကျောင်းမှလူများပင်။
ဤသတင်းသာ အပြင်ကိုပေါက်ကြားသွားပါက အုတ်အော်သောင်းတင်းဖြစ်သွားမည်ပင်။
ဤလူမှာ အလွန်အထင်ကြီးစရာကောင်းလှသည်။ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုနှင့် ကမ္ဘာမြေ ၁၀ ခုလုံး၌ လိုက်ရှာလျှင်ပင် သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့်သူရဲကောင်းဖြစ်နိုင်သည်ပင်။
“လုထော်နဲ့ ယှဉ်နိုင်လောက်တယ်..” မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက်မှာ အလွန်ခါးသီးနေလေ၏။ သူမမျက်လုံးထဲတွင် လုထော်မှာ အသန်မာဆုံးစစ်နတ်ဘုရားပင်။ ယခု သူမ အရှက်ခွဲခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဤကဲ့သို့ တွေးမိနေဆဲပင်။
“လုထော်စွမ်းအားကြီးတာက ရှေးဟောင်းကောင်းကင်ပညာတစ်ခုကို ရလိုက်နိုင်လို့ .. ငါတို့အသက်အရွယ်အတွက်တော့ ဒါက တော်တော်လေးကို ကြီးမားတဲ့အောင်မြင်မှုဖြစ်နေပြီ..” အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အခြားလူငယ်တစ်ယောက် သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူသည် စိတ်တိုကာ စိတ်ပျက်နေရသည်ပင်။
သူသည်လည်း ကျွမ်းကျင်သူဟုပြော၍ရသည်။ သူ၏ရှေးဟောင်းမြေတွင် အကောင်းဆုံးမဟုတ်သော်လည်း အသန်မာဆုံးထဲမှ တစ်ယောက်ဟု သတ်မှတ်၍ရသည်။ သို့သော် ယနေ့တော့ သူအရိုက်ခံလိုက်ရသည်။
“စွမ်းအားအကြီးဆုံးပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ ယှဉ်လို့ရတယ်..” အခြားသူများလည်း သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်ကြလေ၏။
သူက ဘယ်သူလဲ .. ဤသည်မှာအားလုံးရှုပ်ထွေးနေကြသည့် မေးခွန်းပင်။ သူက ဒီလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးနေတာ ဘာလို့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကျောင်းကို မသွားတာလဲ..
“ဟုတ်ပြီ ..သူက ဟွမ်ဖြစ်ရမယ် .. သူက ဒီကို နှင်ထုတ်ခံရပြီးတော့ ရှေးဟောင်းမိုင်းတွင်းထဲကို ဝင်သွားတာတောင်မှ မသေသေးတာ..”
“သူပဲ .. သူက ယွမ်ချင်းဖမ်းတာကိုခံလိုက်ရပြီးတော့ ၁၀ နှစ်ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရတာ.. ပြီးတော့ ဒီနေရာ ပို့ခံလိုက်ရတာ..”
လူအချို့နားလည်သွားလေပြီ။ ဤလူမှာ တာအိုစီရင်သုံးထောင်မှ လူငယ်လေး ဟွမ်ပင်။ အဲဒီနေရာက ပျက်စ်ီးနေပြီမဟုတ်ဘူးလား…
သူအသက်ရှင်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူပျောက်သွားသည်မှာ အတော်လေးကြာနေပြီဖြစ်သောကြောင့် မည်သူက သူအသက်ရှင်နေသေးသည်ဟု ထင်လိမ့်မည်နည်း..
ရှီဟောင် ဤလူများကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း မသတ်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသတ်လိုက်သည်ကိုသာ သိသွားပါက နောက်ဆက်တွဲကိစ္စများစွာ ရှိလာလိမ့်မည်။ ဤလူများ၏နောက်တွင် စွမ်းအားကြီးသည့်ကလန်များ ရှိနေသည်ပင်။
အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခုံမင်သည့်သူမဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ ထို့အပြင် နယ်ခြားစပ်မှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုလည်း စတင်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် အလားအလာကောင်းသည့်သူများကို ဤနေရာတွင် မမြှုပ်နှံပစ်ချင်။
ရှီဟောင် သူတို့ကို မသတ်ဘူးဆိုသည်မှာ သူတို့ကို အလွတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူသည် ဤလူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ကို ဓားပြတိုက်လိုက်ပြီး သူတို့ပိုင်ဆိုင်သည့် ရှားပါးရတနာများမှာ သူ့အပိုင်ဖြစ်လာလေပြီ။
“ဟမ် .. ဒါက ဘာလေးလဲ .. နတ်သွေးပါတဲ့ပုလင်းလေးလား..” လူငယ်တစ်ယောက်ထံမှ နီရဲတောက်နေသည့် သွေးများကိုသိမ်းဆည်းထားသည့် ပုလင်းလေးကို သူတွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ရှီဟောင် ဆွံ့အသွားရသည်။
ဖီးနှစ်သွေး..
ဤလူများသည် လုထော်နှင့်အခြားသူများလောက် မထူးချွန်သည်မှာ သိသာသည်။ သူသည် ဖီးနှစ်သွေးကန်ထဲသို့ ဝင်ခွင့်မရခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း သွေးစက်တစ်စက်တော့ သူရလိုက်သည်ပင်။
“အကောင်းဆုံးပဲ .. ကျေးဇူးပဲ..” ရှီဟောင်ရယ်မောလိုက်ကာ ထိုလူကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြသလိုက်လေ၏။
“မဟုတ်ဘူး ..မင်းအဲဒါကို ယူလို့မရဘူး..” ထိုလူမှာ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး စုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်လုံးများလည်း နီရဲလာလေ၏။
“ခင်ဗျား ကျုပ်ကို တိုက်လိုက်ကတည်းက ဒီသွေးပုလင်းလေးက ကျုပ်ဟာဖြစ်သွားပြီ .. ခင်ဗျားကိုတောင်မှ ကျုပ်ပိုင်တယ်..” ရှီဟောင် စိတ်ထဲမထားပဲ သာမန်အတိုင်းပင် ပြောလိုက်လေ၏။
ဤလူ ၁၀ ယောက်ကျော်ထဲတွင် တစ်ဝက်ခန့်မှာ မိန်းကလေးများပင်။ ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသည်နှင့် သူတို့အားလုံး ဖြူဖျော့သွားကြလေသည်။ ဒီကောင်က လူကိုတောင် အလွတ်မပေးဘူးလား..
ထို့နောက်တွင် ရှီဟောင်သည် ထိုလူကို ဘေးကပ်လိုက်လေ၏။ သွေးပုလင်းလေးကို သူ့အင်္ကျီလက်ထဲသို့ ထည့်သိမ်းလိုက်လေသည််။ ထိုလူမှာ ဤနေရာတွင်ပင် သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။
“အလှလေး .. မင်းဆီမှာဘာရှိလဲ .. ဒါမှမဟုတ် ငါကိုယ်တိုင်ရှာရမှာလား..” ရှီဟောင် ဆံပင်နီနှင့် မိန်းမလှလေးကို ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မမှာ ဘာမှမရှိဘူး..” ထိုမိန်းကလေးသည် သူမ၏လှပလှသည့်မျက်ဝန်းများဖြင့် သူ့အားစိုက်ကြည့်ကာ ပြောလာလေသည်။
“အဲဒါဆိုရင်လည်း ငါ့ဘာသာငါ ရှာကြည့်မယ်..” ရှီဟောင်ပြောလိုက်၏။ ထို့နောက်တွင် သူသည် အပေါ်အောက်စုန်ချည်ဆန်ချည်ရှာနေသောကြောင့် ထိုမိန်းကလေး၏ အော်သံခပ်စူးစူးများထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ထို့နောက် သေတ္တာအပုံလိုက်ကြီး အသိမ်းခံလိုက်ရလေသည်။
“မဆိုးပါဘူး .. နတ်တစ်ဝက်သစ်သီးတွေ တော်တော်များတာပဲ..” ရှီဟောင် အတော်လေးကျေနပ်သွားကာ နောက်တစ်ယောက်ထံသို့သွားလိုက်သည်။
“လူငယ်လေး ငါသတိပေးလိုက်မယ်နော် .. ငါ့ကိုမထိနဲ့..” လူငယ်လေးတစ်ယောက်သည် ရှီဟောင်အား မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။
ဤကဲ့သို့သောလူများကို ရှီဟောင်သည် ထိုသူများ၏ခေါင်းများ ဝက်ခေါင်းကဲ့သို့ဖောယောင်လာသည်အထိ ရိုက်နှက်ပစ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ထိုသူ့ထံမှလည်း အားလုံးရှင်းလင်းလိုက်လေ၏။
ထိုကဲ့သို့ပင် ယောက်ျားလေးဖြစ်စေ၊ မိန်းကလေးဖြစ်စေ သူ တစ်ယောက်မှ အလွတ်မပေးခဲ့ပေ။
အချို့သူများမှာ ရှီဟောင်နှင့်ပူးပေါင်းပေးသောကြောင့် ဘာမှမခက်ခဲခဲ့သော်လည်း အချို့သူများမှာမူ နှာခေါင်းသွေးယိုကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖောယောင်နေလေပြီ။
ထိုကဲ့သို့ အရိုက်ခံရသည့်သူများထဲတွင် မိန်းမလှလေးနှစ်ယောက်လည်း ပါဝင်လေသည်။ ထိုမိန်းမလှလေးများသည် အံကြိတ်ကာ သူ့အား မုန်းတီးစွာပင် စိုက်ကြည့်နေကြလေ၏။
“ကျုပ်ကို ဒီလိုမျိုးလာကြည့်ရဲသေးတာလား .. ခင်ဗျားတို့တင်ပါး ရှစ်စိတ်ကွဲသွားအောင် ရိုက်လိုက်ရမလား..” ရှီဟောင် ခြိမ်းခြောက်လိုက်၏။
“ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ..”
“မုန်းစရာကောင်းလိုက်တာ..”
ထိုမိန်းမလှလေးနှစ်ယောက်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသောကြောင့် မျက်နှာများပင် နီရဲနေလေပြီ။ ဤကောင်မှာ ယုတ်မာလွန်းလှပြီး မိန်းကလေးများကို ငြင်ငြင်သာသာဆက်ဆံရမည်ကိုလည်း မသိပေ။
သူတို့နှစ်ယောက်ကို ရှီဟောင်ကို ကိုက်သတ်ပစ်ချင်လာသည်အထိပင်။
သူတို့နှစ်ယောက်လုံး၏ နောက်ခံများမှာ မသေးကြပေ။ ထာဝရစွမ်းအင်တစ်ကြောင်း ကျင့်ကြံနိုင်သည့်သူများမှာ ရှားပါးလှပြီး ရှေးဟောင်းမြေတစ်ခုတွင် သိပ်များများစားစားမရှိပေ။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးမှာ ထာဝရစွမ်းအင်နှစ်ကြောင်းရှိသောကြောင့် စွမ်းအားအကြီးဆုံးအုပ်စုထဲတွင် ပါဝင်နေလေပြီ။ သူတို့မည်သည့်နေရာသို့သွားသွား ကြယ်များဝန်းရံခံနေရသည့် လကဲ့သို့ပင် သူတို့အား အခြားသူများ ဝန်းရံနေခဲ့၏။
သို့သော် ယနေ့တော့ သူတို့ဓားပြတိုက်ခံလိုက်ရပြီး ပစ္စည်းအသိမ်းမခံရခင်တွင် အရင်ဆုံးရိုက်ခံလိုက်ရသေးသည်။
“ရှင်က လူရောဟုတ်ရဲ့လား” မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက်မှ ဒေါသတကြီးမေးလိုက်သည်။
သူတို့တင်ပါးကိုပင် ရိုက်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူတို့မူးမေ့လဲကျမတတ်ဖြစ်နေလေပြီ။
ဖက်…
ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ တကယ်ဖြစ်လာလေပြီ။ သူတို့တင်ပါးအရိုက်ခံလိုက်ရလေ၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ပစ္စည်းများဖွက်ထားသည်ကို ရှီဟောင် မကျေနပ်သောကြောင့် ရိုက်လိုက်ခြင်းပင်။ ထို့နောက် သူတို့ထံမှ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို ယူလိုက်လေ၏။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ လူ ၁၀ ယောက်ကျော်မှာ ဆိုးဆိုးဝါးဝါးဆက်ဆံခံလိုက်ရပြီး သူတို့ကိုယ်ပေါ်တွင်ရှိနေသည့် ပစ္စည်းများလည်း ပြောင်သွားလေပြီ။
“ဟွမ် …မင်း ဒီလိုမျိုးလုပ်တာ နည်းနည်းလွန်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား .. မင်းလည်း ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကျောင်းကို ဝင်မှာပဲ .. အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ပြန်တွေ့ရမှာလဲ .. အခုမင်းက .. ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ..”
အချို့လူများသည် မထိန်းနိုင်တော့ပဲ သူ့အား ကျယ်လောင်စွာပင် သတိပေးလိုက်ကြလေသည်။ သူကြောက်သွားမည်ထင်၍ ပြောလိုက်ကြခြင်းပင်။
ရှီဟောင် သူတို့အား မသတ်ရဲသည်ကို သူတို့သိနေသည်ပင်။ မဟုတ်ပါက ဤသည်မှာ လှိုင်းလုံးကြီးများဖြစ်သွားမည်ပင်။
“ငါလည်း သွားသင့်ပြီ” ရှီဟောင်ပြောလိုက်၏။ သူ ဤရှေးဟောင်းမိုင်းတွင်းထဲတွင် နေနေသည်မှာ အတော်လေး ကြာနေလေပြီ။
ဤရှေးဟောင်းမိုင်းတွင်းထဲတွင် ထူးဆန်းမှုများ ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူဤနေရာ၌ ကြာကြာမနေချင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ဘာမှမရနိုင်တော့သလို ဤနေရာသည် အန္တရာယ်များပြည့်နှက်နေသည့် နေရာတစ်ခုပင်။
“ငါလည်း မကြာခင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကျောင်းကို သွားမှာ .. ဒါပေမဲ့ မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ကို မှတ်မိနေတော့ ငါဘယ်လိုလုပ် မရှက်မကြောက်သွားနိုင်တော့မှာလဲ..” ရှီဟောင် ပြောလိုက်၏။
“မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ..” လူငယ်လေးတစ်ယောက် သတိအနေအထားဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။
မိန်းမပျိုလေးများမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်လာကြကာ မျက်နှာများလည်း ဖြူဖျော့လာလေသည်။
“စိတ်လျှော့ပါ … ငါက ရက်စက်ပြီးတော့ အကြင်နာတရားမရှိတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး .. ငါမင်းတို့အသက်တွေကို မတောင်းပါဘူး..” ရှီဟောင်သည် အန္တရာယ်မရှိသည့်ပုံစံဖြင့်ပင် ပြောလိုက်လေ၏။
ဤလူများမှာ သူ့ကိုကြည့်လိုက်ကြပြီး ဤကောင်မှ ရန်စ၍ကောင်းသည့်သူမဟုတ်သည်ကို သူတို့သေချာနားလည်သွားရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့တစ်ယောက်မှ လက်လွတ်စပယ် မပြောရဲကြတော့ပေ။
“ကျုပ်တို့အချင်းချင်း နည်းနည်းလောက်ဆွေးနွေးလိုက်ကြရင်ရော .. ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဒီရှေးဟောင်းမိုင်းတွင်းနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ဖယ်လိုက်ရင်ရော..” ရှီဟောင်မေးလိုက်၏။
“ငါငြင်းတယ် .. မင်း ငါတို့ကို အရမ်းအနိုင်မကျင့်ရင်ကောင်းမယ်..” သူတို့ထဲမှတစ်ယောက် ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
ဒုန်း..
ထိုအချိန်တွင် ရှီဟောင်သည် အရိုးဖြူတုတ်ချောင်းဖြင့် ထိုလူ၏ခေါင်းနောက်ကို ရိုက်လိုက်လေသည်။ ထိုတုတ်တွင် အရိုးစာသားများလည်း ပါဝင်နေလေ၏။
ထိုလူသည် အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့် မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်လိုက်ပြီးနောက် လုံးဝသတိလစ်သွားလေသည်။
ရှီဟောင်သည် ယဉ်ကျေးမနေတော့ပဲ ထိုလူ့စိတ်၀ိညာဥ်၏ မှတ်ဥာဏ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုက်လေ၏။
အခြားသူများ၏ အမူအရာများပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ဤသို့ပြုလုပ်သည်မှာ အန္တရာယ်များလွန်းလှသည်။ တစ်ချက်မှားသွားသည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်နှစ်ခုလုံး ဖယ်ရှားခံရနိုင်သည်။
“ငါတို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်မေ့အောင် လုပ်လိုက်မယ်” တစ်စုံတစ်ယောက်မှ ထအော်လိုက်သည်။
ခဏကြာပြီးသည့်နောက်တွင် ဤနေရာမှာ ဆူညံသွားလေသည်။
သူတို့ပူးပေါင်းပါဝင်သည်ဖြစ်စေ သူကိုယ်တိုင်လုပ်ရသည်ဖြစ်စေ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဤနေရာမှာ ရှင်းလင်းသွားလေပြီ။ ပြဿနာရှာရန်ကြိုးစားနေသည့်သူများမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်လဲကျနေလေပြီ။
“ငါ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကျောင်းကို ဝင်တဲ့အချိန်ကျရင် ငါတို့တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မမှတ်မိဖို့ မျှော်လင့်တယ်” ရှီဟောင်ပြောလိုက်၏။
သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များမှာ မေ့နိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။
ထို့အပြင် ဤလူများမှာ သာမန်မဟုတ်ကြ။ သူတို့၏ယာယီမှတ်ဉာဏ်များမှုန်ဝါးနေပြီး ဤရှေးဟောင်းမိုင်းတွင်းကို ဝင်ခဲ့သည့်မှတ်ဉာဏ် ဖျက်ခံရသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့တစ်ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်မှတ်မိလာဦးမည်ပင်။